Συνέντευξη στον Δημήτρη Τσουκαλά
Η επόμενη μέρα είναι ήδη εδώ και η πραγματικότητα είναι δύσκολη, μας τονίζει ο Δρ. Βασίλης Γ. Αποστολόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος του Oμίλου Ιατρικού Αθηνών και Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (Ε.ΕΝ.Ε), και υπογραμμίζει παράλληλα πως η πρωτοφανής αυτή κρίση είναι ένα γερό τεστ για τα αντανακλαστικά της ηγεσίας των «businessleaders».
Ποιες θεωρείτε πως είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις πλέον για το επιχειρείν μετά την εμφάνιση της πανδημίας; Ποιες είναι οι προτεραιότητες;
Η μεγαλύτερη πρόκληση για το επιχειρείν, από τη στιγμή που ξέσπασε η πανδημία και διέφυγε σε έκταση και σε κλίμακα, ήταν και είναι η διαρκής προσαρμογή, το «adaptation».
Για εμάς στον ευαίσθητο και πλέον κρίσιμο κλάδο της υγείας, το κυρίαρχο πρόταγμα ήταν και παραμένει η υγεία των ασθενών μας και η ασφάλεια ασθενών, ιατρών και προσωπικού σε όλες μας τις κλινικές. Έτσι, πρώτοι στον κλάδο της Υγείας λάβαμε μέτρα, δημιουργώντας νέα, δικά μας πρωτόκολλα ασφαλείας, χτίζοντας στη διεθνή βιβλιογραφία και τις βέλτιστες πρακτικές. Όλα αυτά, πριν ακόμη να καταρτιστούν οι επίσημες οδηγίες. Πετύχαμε ο όμιλός μας να εδραιωθεί στα «Covid-Safe» νοσοκομειακά δίκτυα της Ευρώπης, ανάμεσα στους παρόχους-παραδείγματα που ανταλλάσσουν διεθνώς τεχνογνωσία γύρω από τα «bestpractices» στη διαχείριση της πανδημίας. Αυτό το επιτυχές παράδειγμα «adaptation» και έγκαιρης και σωστής ιεράρχησης των προτεραιοτήτων, επικύρωσε και ανέδειξε τη θέση μας ως την ηγέτιδα δύναμη στην ελληνική υγεία, τον υπεύθυνο σύμμαχο του Έλληνα ασθενούς, μεγιστοποιώντας την εμπιστοσύνη και την αναγνώριση προς τον όμιλό μας. Σε αυτό συνέβαλε καθοριστικά και η αποφασιστική μας προσφορά και συνεισφορά στην Ελληνική Υγεία και τον κρατικό μηχανισμό από την πρώτη στιγμή της κρίσης στη χώρα μας.
Οι επόμενες προτεραιότητες μετά το «adaptation» είναι το «recovery» και το «growth». Δηλαδή, η τάχιστη ανάκτηση του όποιου εδάφους έχασαν οι ελληνικές επιχειρήσεις, που διαφέρει ανά κλάδο και τομέα δραστηριότητας, και κατόπιν η επίτευξη ταχύρρυθμης ανάπτυξης με τη σωστή πυξίδα, της οποίας τις κεντρικές κατευθύνσεις θα συνόψιζα ως εξής: επένδυση στο ψηφιακό κύμα και επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού των επιχειρήσεων, εξωστρεφή προσανατολισμό με άρμα την ποιότητα, την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα, καθώς και την αειφορία, με αποφασιστική στροφή στην πράσινη ενέργεια και την κυκλική διαχείριση - με την υιοθεσία και την εφαρμογή βιώσιμων πρακτικών.
Ποια εκτιμάτε πως θα είναι η επόμενη ημέρα για την ελληνική οικονομία; Τι χρειάζεται για να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες;
Η επόμενη μέρα είναι ήδη εδώ και η πραγματικότητα είναι δύσκολη. Μία διψήφια ύφεση, συνδυασμένη με την αύξηση της ανεργίας, νέο κύκλο κοινωνικής πίεσης, νέο κύκλο ανασφάλειας και αβεβαιότητας.
Δείχνει όμως, αυτή η δεύτερη κρίση -που ήρθε σχεδόν αμέσως μετά την οικονομική και που ξέσπασε απότομα τη στιγμή που ξεκινούσε ένας νέος κύκλος ανάπτυξης και αισιοδοξίας στη χώρα- να έχει λειτουργήσει, ως ένα βαθμό, αφυπνιστικά. Συγκεκριμένα, δείχνει να έχει γίνει πλέον αντιληπτό πως αν δεν αλλάξει το παραγωγικό μας μοντέλο και η διάρθρωση της ελληνικής επιχειρηματικότητας, η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να είναι δυσανάλογα τρωτή στις κρίσεις.
Η συνειδητοποίηση αυτή συμπίπτει χρονικά με αυτό που έχω ονομάσει «την άλλη πλευρά του λόφου», την πραγματικά μοναδική ευκαιρία αξιοποίησης των 72 δισ. (συνδυαστικά) αναπτυξιακών πόρων, που προορίζονται για την Ελλάδα την επόμενη επταετία, για να αλλάξουμε αποφασιστικά το παραγωγικό μας υπόδειγμα. Αυτό το αναπτυξιακό καύσιμο μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στο «scaling-up» του ελληνικού επιχειρείν σε όλο του το φάσμα, με στοχευμένα και ισχυρά κίνητρα, να στηρίξει τη στροφή στην παραγωγή, την επαναβιομηχανοποίηση και την υψηλής προστιθέμενης αξίας μεταποίηση, με εξωστρέφεια, καινοτομία και υψηλή ποιότητα. Εξίσου σημαντικό με τη στρατηγική αξιοποίηση αυτού του «παράθυρου ευκαιρίας», είναι η αλλαγή νοοτροπίας και κουλτούρας στην ελληνική επιχειρηματικότητα, πως «wehavetothinkbig», «thinkglobal», να είμαστε διεθνώς ανταγωνιστικοί, στην αιχμή της τεχνολογίας με κορυφαία ποιότητα, και να ξεφύγουμε από τη λογική του εγκλωβισμού που δημιουργεί το πλαίσιο της πολύ μικρής και μικρής επιχειρηματικότητας, που λόγω μεγέθους δεν θα μπορέσει να παραμείνει ανταγωνιστική.
Κατά τη γνώμη σας, η κρίση αυτή και οι προκλήσεις που αναδύθηκαν εξαιτίας της έχουν ως αποτέλεσμα και νέες απαιτήσεις από τους CEOs και τους businessleaders; Επήλθαν αλλαγές στο ρόλο τους και στις δεξιότητες που πρέπει να διαθέτουν;
Σίγουρα, όπως είπαμε εξ αρχής, η πρωτοφανής αυτή κρίση είναι ένα γερό τεστ για τα αντανακλαστικά της ηγεσίας των «businessleaders», με κυρίαρχη πρόκληση την έγκαιρη λήψη αποφάσεων και μέτρων, την προσαρμογή και την προσαρμοστικότητα.
Ταυτόχρονα, ενέχει και μία μεγάλη αξιακή και ηθική πρόκληση, που δοκιμάζει και τους πολιτικούς ηγέτες - τι βάζει κανείς ως προτεραιότητα: τα νούμερα και τους ισολογισμούς ή την ασφάλεια και την κοινωνική προσφορά; Εμείς στον Όμιλο Ιατρικού Αθηνών, δεν χρειάστηκε να προβληματιστούμε με τέτοια διλήμματα, καθώς αποτελεί θεμελιώδες μας «πιστεύω» πως πρέπει να είμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό της ελληνικής κοινωνίας και αρωγοί του εθνικού συμφέροντος σε στιγμές εθνικής δοκιμασίας. Άλλωστε, αυτό είναι και η ουσία της ηγεσίας, να ηγείσαι στα δύσκολα με τη δύναμη του παραδείγματός σου. Θέσαμε ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα την υγεία των ασθενών και του προσωπικού μας, μη νοώντας στιγμή να δούμε τον κορονοϊό ως αφορμή για ευκαιριακά κέρδη. Κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας, παραχωρήσαμε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) το Ιατρικό Κέντρο Περιστερίου απολύτως δωρεάν, ενώ, κατά το δεύτερο κύμα, διαθέσαμε στο ΕΣΥ μία ολόκληρη νοσηλευτική πτέρυγα 60 νοσηλευτικών κλινών και κλινών ΜΕΘ του Ιατρικού Διαβαλκανικού Θεσσαλονίκης, και ταυτόχρονα, εντάχθηκε το Διαβαλκανικό, στο σύστημα εφημεριών του ΕΣΥ, συνεπικουρώντας τα εφημερεύοντα νοσοκομεία στη συμπρωτεύουσα για Non-Covid περιστατικά. Επίσης, προχωρήσαμε στη δημιουργία και αποστολή διεπιστημονικής ομάδας εξειδικευμένων ιατρών, η οποία τέθηκε στη διάθεση του Υπουργείου Υγείας, προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες των νοσοκομείων του ΕΣΥ στη Βόρεια Ελλάδα.
Στην ουσία, μέσα στην κρίση ξεχώρισαν οι επιχειρηματίες που είναι long-term και στρατηγικοί, που δρουν υπεύθυνα και χαράσσουν μακροπρόθεσμη στρατηγική στους κλάδους στους οποίους δραστηριοποιούνται, ενώ υπήρξαν δύσκολες στιγμές αλήθειας όπου οι επιχειρηματικοί ηγέτες κλήθηκαν να διαλέξουν ανάμεσα σε δύσκολα διλήμματα, και η στάση που κράτησαν και καταγράφηκε, αξιολογήθηκε και θα αξιολογείται για το επόμενο διάστημα.
Παράλληλα, εντάθηκε η ανάγκη για διορατικότητα στην ηγεσία, ψύχραιμη αποτίμηση των καταστάσεων και μεθοδικότητα, ώστε να μπορέσουν οι ηγέτες να κωδικοποιήσουν τι βρίσκεται στην άλλη πλευρά του λόφου και να σταθμίσουν όσο καλύτερα και όσο ταχύτερα γίνεται τα επόμενά τους βήματα. Το προφανές είναι πως ενισχύθηκε τόσο η ανάγκη για επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού και της ψηφιοποίησης, όσο και η ανάγκη για την τάχιστη υιοθεσία πιο πράσινων και αειφόρων πρακτικών, που σέβονται το περιβάλλον, ενισχύουν το θετικό αποτύπωμα των επιχειρήσεων και δίνουν την ευκαιρία στον πλανήτη να επουλώσει τις πληγές του προτού ξεσπάσει η επόμενη πανδημία.
*Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο «Special Report: Οι CEOs για την επόμενη μέρα» του BusinessNews Magazine
