Στέρεη δημοσιονομική θέση, παρά τη συνέχιση επεκτατικών μέτρων στήριξης, καταγράφει η ελληνική οικονομία, σύμφωνα με την Εαρινή Έκθεση 2026 την οποία δημοσιοποίησε το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο (ΕΔΣ). Το ΕΔΣ υπογραμμίζει ότι η ανάπτυξη και τα αυξημένα έσοδα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής δημιουργούν τον δημοσιονομικό χώρο για πλεονάσματα και παρεμβάσεις υπέρ των πιο ευάλωτων.
Όπως αναφέρει στην Εαρινή Έκθεσή του το ΕΔΣ, το 2025 η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 2,1%, υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ για το 2026 η εκτίμηση τοποθετεί την ανάπτυξη στο 1,9%.
Την ίδια ώρα, το ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα 1,7% του ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος υποχώρησε στο 146,1% του ΑΕΠ το 2025. Κατά το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, η θετική αυτή εικόνα επιβεβαιώθηκε και στο πρώτο τρίμηνο του 2026, με εκτίμηση για πρωτογενές πλεόνασμα 3,2% του ΑΕΠ στο σύνολο του έτους.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι η ελληνική οικονομία καταγράφει, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, έναν «ενάρετο» συνδυασμό πρωτογενών δημοσιονομικών πλεονασμάτων και επεκτατικής δημοσιονομικής κατεύθυνσης. Το ΕΔΣ αποδίδει αυτή την εξέλιξη στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά και στα αυξημένα έσοδα που προέκυψαν «από τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και τον ψηφιακό μετασχηματισμό του φορολογικού συστήματος».
Με βάση αυτή τη διαπίστωση, η έκθεση σημειώνει ότι η υφιστάμενη δυναμική «επιτρέπει στην ελληνική κυβέρνηση να πετυχαίνει πλεόνασμα, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις καθαρές δαπάνες για μέτρα στήριξης των πιο ευάλωτων νοικοκυριών απέναντι στις πιέσεις του κόστους ζωής».
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει το ΕΔΣ, για το 2026 καταγράφεται «μια στέρεη δημοσιονομική θέση παρά τα επεκτατικά δημοσιονομικά μέτρα». Πρόκειται για μια αποτίμηση με ιδιαίτερη πολιτική και οικονομική βαρύτητα, καθώς συνδέει άμεσα την απόδοση της οικονομίας και την ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης με τη δυνατότητα άσκησης κοινωνικής πολιτικής, χωρίς δημοσιονομικό εκτροχιασμό.
Νέες προκλήσεις
Ωστόσο, το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο τονίζει ότι η οικονομική πρόοδος δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη και ότι η διατήρησή της «προϋποθέτει, συνεπώς, τη συνέχιση συνετής δημοσιονομικής πολιτικής παράλληλα με την εμβάθυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων».
Ιδίως στέκεται με έμφαση στις μεσοπρόθεσμες προκλήσεις. Όπως επισημαίνει, «η διατήρηση της αναπτυξιακής δυναμικής τα επόμενα χρόνια αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση για την ελληνική οικονομία». Στην κατεύθυνση αυτή προειδοποιεί ότι οι χρόνιες διαρθρωτικές ανισορροπίες -όπως η υψηλή ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους, η χαμηλή παραγωγικότητα και το υψηλό εξωτερικό χρέος- εξακολουθούν να λειτουργούν ανασταλτικά.
Στις ίδιες πιέσεις προστίθενται, σύμφωνα με την έκθεση, η επικείμενη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και η αυξημένη γεωπολιτική αβεβαιότητα, παράγοντες που «καθιστούν αναγκαία την ανάδειξη νέων μοχλών ανάπτυξης». Με αυτό τον τρόπο, το ΕΔΣ ουσιαστικά μεταφέρει τη συζήτηση από τη σημερινή θετική εικόνα στη βιωσιμότητα της επόμενης φάσης της ανάπτυξης. Το ΕΔΣ δίνει βάρος σε τομείς όπου η Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί έναντι των εταίρων της στην ΕΕ, αλλά οι οποίοι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως κινητήριες δυνάμεις της μελλοντικής ανάπτυξης.
