Η οικονομική ανάπτυξη «δεν είναι χαμένη υπόθεση» στη Γηραιά Ήπειρο, διαβεβαίωσε χθες Σάββατο η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), η Κριστίν Λαγκάρντ, καλώντας να υπάρξει «ρωμαλέα και ταχεία αντίδραση» για να βελτιωθεί η παραγωγικότητα στις χώρες μέλη της ευρωζώνης.
«Στην Ευρώπη έχουμε ταλέντα, καλό μορφωτικό επίπεδο και δυνατότητα αποταμίευσης, αλλά δεν καταφέρνουμε να τα κινητοποιήσουμε όλ’ αυτά», είπε μεταξύ άλλων η κ. Λαγκάρντ σε συνέντευξη που παραχώρησε στη γαλλική εφημερίδα Ouest-France.
Η ΕΚΤ προβλέπει ότι ο πληθωρισμός θα φτάσει το 0,9% στην ευρωζώνη το 2026.
Ερωτηθείσα από την περιφερειακή εφημερίδα για το κατά πόσον θεωρεί εφικτή την αναθέρμανση της οικονομικής ανάπτυξης «σε μια ήπειρο με πληθυσμό που γερνά και ήδη πολύ αναπτυγμένη», η πρώην διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και προηγουμένως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Γαλλίας χαρακτήρισε την ερώτηση «θεμιτή».
«Η δημογραφία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Αλλά μπορούμε να την εξισορροπήσουμε βελτιώνοντας την παραγωγικότητα», τόνισε. «Ακόμη και με λιγότερο εργατικό δυναμικό, αν είμαστε πιο αποτελεσματικοί, θα επιτύχουμε ανάπτυξη», δεν πρόκειται για «χαμένη υπόθεση», επέμεινε.
Όμως πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες για αυτό και «νομίζω ότι η αμερικανική πολιτική, που άλλαξε δραματικά τα τελευταία χρόνια, πρέπει να μας ωθήσει σε ρωμαλέα και ταχεία αντίδραση», πρόσθεσε.
Η ΕΚΤ αύξησε την Πέμπτη τα κατευθυντήρια επιτόκιά της, απόφαση που έχει σκοπό τον περιορισμό του πληθωρισμού, καθώς ο δείκτης αυτός «αναμένεται να παραμείνει καθαρά πιο πάνω από τον στόχο (της) για παρατεταμένη περίοδο», αλλά ακριβαίνει τις πιστώσεις για τα ακίνητα, τα δάνεια σε επιχειρήσεις και το κόστος της χρηματοδότησης κρατικών χρεών.
«Η αποστολή της ΕΚΤ είναι να εγγυάται τη σταθερότητα των τιμών», δικαιολόγησε πάντως η κ. Λαγκάρντ, θυμίζοντας τον «στόχο ο πληθωρισμός να φθάνει το 2% μεσοπρόθεσμα», που όμως δεν επιτυγχάνεται σήμερα, καθώς ανέρχεται στο «3,3% στην ευρωζώνη», κάτι που αποτελεί «μεγάλο σοκ» εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή και την καταστροφή δυνατοτήτων διύλισης υδρογονανθράκων, «ιδίως στη Ρωσία», και η διάρκεια του θα είναι «πιθανόν πιο μακρά» απ’ ό,τι υπολογιζόταν.
