Μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους κατά 30 μονάδες στο 138,8% του ΑΕΠ το 2029 από 168,8% στο τέλος του 2023, λόγω των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων (2,1% του ΑΕΠ) που εκτιμάται ότι θα επιτευχθούν τα επόμενα χρόνια προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην τελευταία έκθεσή του για την εξέλιξη του χρέους στην Ευρώπη. Αν αυτό συμβεί η χώρα θα χάσει την «πρωτιά» που κατέχει με βάση αυτό τον δείκτη. Θα την προσπεράσει η Ιταλία, η οποία αναμένεται να έχει χρέος 144,9% του ΑΕΠ το 2029, έναντι 137,3% την περασμένη χρονιά.
Στην έκθεση με τίτλο "Taming Public Dept in Europe: Outlook, Challenges, and Policy Pesponse" το Ταμείο εκτιμά ότι το δημόσιο χρέος της Ιταλίας θα εξακολουθήσει να κινείται ανοδικά αγγίζοντας το 144,9% του ΑΕΠ το 2029 από 137,3% το 2023. Η Γαλλία θα φτάσει στο 115,2% του ΑΕΠ από 110,6%, το Βέλγιο στο 115,6% έναντι 104,5%, ενώ η Ισπανία θα παρουσιάσει μείωση στο 104,2% από 107,5%. Στις προβλέψεις περιλαμβάνεται και το Ηνωμένο Βασίλειο για το οποίο εκτιμάται ότι το χρέος θα αγγίξει στο 110,1% του ΑΕΠ από 101,1% το 2023.
Στην έκθεσή σημειώνεται ότι η Ελλάδα, με βάση τις προβλέψεις, θα επιτύχει τη μεγαλύτερη μείωση χρέους μεταξύ 26 αναπτυγμένων οικονομιών που παρακολουθεί το Ταμείο.
Οι δείκτες του δημόσιου χρέους στην Ευρώπη αυξήθηκαν σημαντικά ως απάντηση στην πανδημία και τα ενεργειακά σοκ και παρέμειναν υψηλότεροι από ό,τι πριν από την πανδημία στις περισσότερες χώρες, επισημαίνει η έκθεση του ΔΝΤ.
Ευρύτερα στην Ευρώπη, οι προβλεπόμενες τροχιές του δημόσιου χρέους είναι γενικά επίπεδες στα ισχυρά κράτη, αλλά έχουν αυξανόμενη τροχιά στην αναδυόμενη Ευρώπη. Οι ανάγκες για κρατική χρηματοδότηση εξακολουθούν να είναι αυξημένες και ο περιορισμός της ποσοτικής χαλάρωσης από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες διευρύνει τις χρηματοδοτικές πιέσεις.
Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικές μεσοπρόθεσμες έως μακροπρόθεσμες πιέσεις σε ότι αφορά τις δαπάνες, από την άμυνα, την κλιματική μετάβαση και τη γήρανση πληθυσμού, οι οποίες δεν αντικατοπτρίζονται πλήρως στις προβλεπόμενες τροχιές του χρέος. Σε αυτό το πλαίσιο, ο κίνδυνος να μην σταθεροποιηθούν τα χρέη μεσοπρόθεσμα έχει αυξηθεί.
Η σταθεροποίηση του χρέους θα εξαρτηθεί από την επίτευξη φιλόδοξης δημοσιονομικής εξυγίανσης και διατηρήσιμης ανάπτυξης, σημειώνει το ΔΝΤ. Αντιμετωπίζοντας αυτούς τους αυξημένους κινδύνους, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να εφαρμόσουν προσεκτικά βαθμονομημένες δημοσιονομικές προσαρμογές που διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του χρέους ενώ υποστηρίζουν την ανάπτυξη.
Σε πίνακα της έκθεσης σημειώνεται ότι αν ο στόχος ήταν απλά να σταθεροποιηθεί το χρέος στο επίπεδο του 2029 και όχι να συνεχίσει να μειώνεται, αυτός θα μπορούσε να επιτευχθεί και με ένα μικρό πρωτογενές έλλειμμα της τάξης του 0,9% του ΑΕΠ.
Από άλλον πίνακα προκύπτει ότι η προβλεπόμενη μείωση του χρέους στην Ελλάδα για την περίοδο 2023-29 σε σχέση με την περίοδο 2013-19 είναι η μεγαλύτερη μεταξύ 26 αναπτυγμένων οικονομιών.
