Ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος μιλώντας στην Ολομέλεια ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι «δεν ξέρω αν μπορούμε να είμαστε όλοι πατριώτες με τον ίδιο τρόπο. Ούτε ξέρω αν υπάρχει πατριωτισμός που να μπορεί να ξεφύγει από τον εναγκαλισμό του με τον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία». Ο ίδιος πρόσθεσε: «Αυτό που ξέρω είναι ότι μπορούμε να είμαστε περήφανοι για όσα έδωσε η Ελλάδα στην τέχνη, τη φιλοσοφία και τη Δημοκρατία. Αλλά εμείς του ΣΥΡΙΖΑ κοιτάμε μπροστά. Είμαστε περήφανοι και γιατί θέλουμε τη Θεσσαλονίκη να γίνει το κέντρο των Βαλκανίων, κέντρο που δεν θα μπορέσει να γίνει αν κοιτάζει μόνο στον νότο και αν δεν έχει τον χώρο να επεκταθεί- όχι με την έννοια της διείσδυσης που ήθελε ο κ. Σημίτης- αλλά με πραγματική αντίληψη συνανάπτυξης».
Ο κ. Τσακαλώτος σημείωσε ότι «στην Ευρώπη, οι συντηρητικές παρατάξεις κατέφυγαν τη γλύκα του εθνικισμού. Όχι μόνο για την οικονομική κρίση και τις ανισότητες. Ήταν και η αίσθηση ότι δεν ανήκουμε πουθενά, ότι δεν υπάρχει Δημοκρατία, ότι κανένας δεν μας ακούει. Και αυτό μεταστράφηκε σε εθνικισμό» και τόνισε: «Σήμερα, η ΝΔ έχει μετακινηθεί ακόμα πιο δεξιά. Στις ανισότητες που υφίστανται βάζει απέναντι μια νέα εικόνα για τις κοινότητες και το έθνος, μια εικόνα εθνικιστική. Το κάνει αυτό γιατί δεν μπορεί να δώσει στους πολίτες νέες θέσεις εργασίας, δεν μπορεί να τους δώσει ισότητα, σχολεία, νοσοκομεία».
Ο ίδιος επισήμανε ότι «ξέρουμε ότι δεν μπορεί ο εθνικισμός να είναι η απάντηση απέναντι στην κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού και του μεσαίου χώρου, του κέντρου. Μπορεί να υπάρχει και άλλη λύση πέρα από τον Σαλβίνι, τον Σαμαρά και τον Όρμπαν. Και αυτή τη λύση πρέπει να αναζητήσουμε».
Ο κ. Τσακαλώτος υποστήριξε πως για να βρούμε αυτόν τον δρόμο πρέπει πρώτα να μελετήσουμε πέρα από τα σύνορά μας, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. «Αν είμαστε πολίτες του κόσμου, κατανοούμε καλύτερα πώς μπορούμε να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσπάθεια επίλυσης προβλημάτων, από τον φραξιονισμό και τον τοπικισμό. Μπορούμε να είμαστε πολίτες του κόσμου γιατί μόνο τότε καταλαβαίνουμε ποιες αξίες μπορούν να ενώνουν τον κόσμο» υπογράμμισε για να συμπληρώσει: «Προφανώς και δεν λύνονται τα προβλήματα εξωτερικής πολιτικής με αυτόν τον τρόπο μόνο. Ασφαλώς και πρέπει να υπάρξει και ρεαλισμός. Υπάρχουν και όρια -όμως- και στον ρεαλισμό. Γιατί οποιαδήποτε συμφωνία αφήνει το ένα μέρος σε κακή κατάσταση, δεν είναι συμφωνία, θα σου ξαναβγεί μπροστά».
