Οι πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις δείχνουν ότι η Tεχνητή Nοημοσύνη περνά σε μια νέα φάση. Το ζητούμενο δεν είναι πλέον ποιο μοντέλο είναι το ισχυρότερο, αλλά πώς οι οργανισμοί θα σχεδιάσουν αρχιτεκτονικές που διασφαλίζουν επιχειρησιακή αξία, ευελιξία και ανθεκτικότητα. Το ερώτημα που τίθεται συγκεκριμένα για τον τρπαζικό τομέα είναι, πώς αλλάζει η στρατηγική των συστημικών τραπεζών στην εποχή της AI.
Αναλυτικότερα, η Tεχνητή Nοημοσύνη ωριμάζει και μαζί της αλλάζουν και τα ερωτήματα που απασχολούν τις διοικήσεις των μεγάλων οργανισμών. Αν μέχρι πρόσφατα η συζήτηση επικεντρωνόταν στο ποιο μοντέλο είναι ισχυρότερο ή ποιος οργανισμός θα υιοθετήσει ταχύτερα τις νέες δυνατότητες της AI, σήμερα το επίκεντρο μετατοπίζεται στη στρατηγική αρχιτεκτονική, στη διακυβέρνηση, στο κόστος και στην ανθεκτικότητα.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον τοποθετήθηκε δημόσια ο Group CIO της Eurobank, Ανέστης Πετρίδης, λίγες ημέρες μετά το Banking Forward, όπου η Τράπεζα παρουσίασε τη στρατηγική της για την επόμενη ημέρα της τραπεζικής εμπειρίας, με επίκεντρο τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την Tεχνητή Nοημοσύνη και το μεγαλύτερο τεχνολογικό επενδυτικό πρόγραμμα στην ιστορία του Ομίλου, ύψους 1 δισ. ευρώ για την περίοδο 2025-2028.
Αν το Banking Forward ανέδειξε το τεχνολογικό όραμα της Eurobank, η νέα παρέμβαση του Group CIO μεταφέρει τη συζήτηση σε ένα διαφορετικό επίπεδο: πώς πρέπει να σχεδιάζεται η αρχιτεκτονική της AI σε έναν οργανισμό που λειτουργεί σε περιβάλλον αυξημένων κανονιστικών απαιτήσεων, υψηλής διαθεσιμότητας και διαρκώς μεταβαλλόμενων διεθνών συνθηκών.
Για μια συστημική τράπεζα η επιλογή AI sourcing δεν είναι μόνο τεχνολογική
«Για μια συστημική τράπεζα η επιλογή AI sourcing δεν είναι μόνο τεχνολογική. Είναι ταυτόχρονα απόφαση επιχειρηματικής στρατηγικής και διαχείρισης κινδύνου», σημείωσε.
Όπως εξήγησε, η απόδοση εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό κριτήριο, όμως δεν είναι πλέον το μοναδικό. Για έναν τραπεζικό οργανισμό, εξίσου σημαντικά είναι η προστασία των δεδομένων, η συμμόρφωση με το κανονιστικό πλαίσιο, η δυνατότητα ελέγχου των αποφάσεων του μοντέλου, η επιχειρησιακή συνέχεια και η ανθεκτικότητα της συνολικής αρχιτεκτονικής.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις, επισημαίνοντας ότι «είδαμε σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις σοβαρές αποφάσεις διαθεσιμότητας της τεχνολογίας να λαμβάνονται με αμιγώς γεωπολιτικά κριτήρια», γεγονός που, όπως υπογράμμισε, καθιστά ακόμη πιο σημαντικό οι οργανισμοί να διατηρούν τον έλεγχο των στρατηγικών τεχνολογικών επιλογών τους. Η νέα αυτή πραγματικότητα, σύμφωνα με τον ίδιο, αλλάζει και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται πλέον οι εφαρμογές Tεχνητής Nοημοσύνης.
«Η συζήτηση αλλάζει από το πώς θα υιοθετήσουμε το AI στο πώς θα χρηματοδοτήσουμε το AI σε μεγάλη κλίμακα βάσει αξίας», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι η επιτυχία δεν μπορεί πλέον να μετριέται με βάση τη χρήση των LLMs ή την κατανάλωση tokens, αλλά με βάση τη βελτίωση συγκεκριμένων επιχειρησιακών δεικτών και τη δημιουργία μετρήσιμης αξίας.
Απαιτείται διαφορετική αρχιτεκτονική προσέγγιση
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό απαιτεί διαφορετική αρχιτεκτονική προσέγγιση: μικρότερα μοντέλα όπου αυτά επαρκούν, έξυπνη δρομολόγηση (routing) ανάλογα με το use case και αξιοποίηση των πλέον ισχυρών μοντέλων μόνο όταν αυτά δημιουργούν πραγματική επιχειρησιακή αξία. Παράλληλα, σημείωσε ότι η μετάβαση στην εποχή των AI Agents δημιουργεί νέα μοντέλα χρήσης και νέες απαιτήσεις διαχείρισης κόστους, καθιστώντας αναγκαία την ανάπτυξη πρακτικών AI FinOps, αντίστοιχων με εκείνες που εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα χρόνια στο cloud.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στην ανάγκη διατήρησης στρατηγικής ευελιξίας.
«Πριν από δύο χρόνια η συζήτηση ήταν ποιο μοντέλο είναι το καλύτερο. Σήμερα το ερώτημα είναι πολύ πιο σύνθετο: ποιο μοντέλο είναι κατάλληλο για το συγκεκριμένο use case, με αποδεκτό επίπεδο κινδύνου, συμμόρφωσης και κόστους», ανέφερε.
Και κατέληξε: «Το μέλλον δεν είναι μια στρατηγική ενός μοντέλου ή ενός vendor. Είναι μια multi-model στρατηγική, όπου κάθε workload δρομολογείται στο καταλληλότερο μοντέλο με βάση την επιχειρησιακή αξία, το επίπεδο ευαισθησίας των δεδομένων, τις απαιτήσεις συμμόρφωσης, το κόστος και φυσικά την απαιτούμενη ποιότητα των αποτελεσμάτων»/
Από τα μοντέλα στην αρχιτεκτονική
Η παρέμβαση του Group CIO της Eurobank, στο πλαίσιο του πάνελ «AI-Enabled Core Banking Transformation: Modernising Systems, Strategy and Scale», στο συνέδριο AI Connected Business World 2026 της Boussias Events, αντανακλά μια ευρύτερη μετατόπιση που παρατηρείται διεθνώς στον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλοι οργανισμοί προσεγγίζουν πλέον την Tεχνητή Νοημοσύνη. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον αποκλειστικά την επιλογή του ισχυρότερου μοντέλου, αλλά τη δημιουργία αρχιτεκτονικών που επιτρέπουν στους οργανισμούς να αξιοποιούν διαφορετικές τεχνολογίες, να προσαρμόζονται στις εξελίξεις της αγοράς και να διατηρούν τον έλεγχο των κρίσιμων λειτουργιών τους. Μετά το Banking Forward, η Eurobank φαίνεται να επεκτείνει τον δημόσιο διάλογο γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη, μεταφέροντας το ενδιαφέρον από τις ίδιες τις επενδύσεις στον τρόπο με τον οποίο αυτές μεταφράζονται σε στρατηγική, επιχειρησιακή αξία και μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα.
