Η υπόθεση αφορούσε τον ποταμό Λουδία όπου κατόπιν αυτοψίας των αρμόδιων ελεγκτικών Αρχών, τον Νοέμβριο του 2014, διαπιστώθηκαν τιμές ρύπανσης πάνω από τα επιτρεπτά όρια, με συνέπεια να μειωθεί η οξυγόνωση των υδάτων και να υπάρξει μαζικός θάνατος ψαριών και άλλων υδρόβιων οργανισμών του ποταμού.
Για την κατάσταση αυτή "ενοχοποιήθηκε" το εργοστάσιο της ΕΒΖ στο Πλατύ Ημαθίας και υπό αυτές τις συνθήκες κατέστησαν κατηγορούμενοι ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Βιομηχανίας και ο διευθυντής του εργοστασίου εκείνης της περιόδου. Οι ίδιοι απολογούμενοι ενώπιον του Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης αρνήθηκαν την κατηγορία, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η ρύπανση προήλθε από τα απόβλητα βιομηχανιών λιπασμάτων και άλλων εργοστασίων της περιοχής.
Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο τους έκρινε ένοχους με αναγνώριση ελαφρυντικών. Σε πρώτο βαθμό είχαν τιμωρηθεί με ποινή φυλάκισης δύο χρόνων, η οποία ανεστάλη.
