ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΝΤΟΚΑ
Το αρχικό ενδιαφέρον δύο ξένων επενδυτών από Ελβετία και Αυστρία που εκδηλώθηκε τις τελευταίες μέρες και έχουν λάβει εμπιστευτική πληροφόρηση για τα τελευταία οικονομικά στοιχεία, αποτελούν την τελευταία ελπίδα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης για να αποφύγει το λουκέτο και την είσοδο σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Στην ουσία εάν δεν πετύχει και αυτή η προσπάθεια η πολύπαθη επιχείριση δεν θα μπορέσει να διατηρηθεί σε λειτουργία καθώς τα ταμεία παραμένουν άδεια, η διοίκηση δεν μπορεί να λάβει κανένα νέο δάνειο παρ’ ότι έχει απευθυνθεί σ όλες τις τράπεζες, οι ταμειακές ροές είναι ανύπαρκτες και τα αρνητικά ίδια κεφάλαια ανέρχονται πλέον σε 110 εκατ.
Η πρόταση που υπάρχει προς τους ενδιαφερόμενους επενδυτές είναι να αναλάβουν το συνολικό χρέος της επιχείρισης προς τη πιστώτρια τράπεζα που φθάνει τα 165 εκατ. αλλά και να εξαγοράσουν συνολικά τα πάγια περιουσιακά στοιχεία του ομίλου σε Ελλάδα και Σερβία. Ταυτόχρονα μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 2018 η διοίκηση της ΕΒΖ θα έχει στα χέρια της από την EY μία μελέτη λειτουργικού ανασχεδιασμού της επιχείρισης. Η ΕΒΖ είναι πλέον μη ανταγωνιστική επιχείριση καθώς για πολλά χρόνια λειτουργούσε ως μακρύ χέρι της εκάστοτε κυβέρνησης για την εξυπηρέτηση κομματικής πελατείας. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ το κόστος παραγωγής ζάχαρης ανέρχεται στα 700 ευρώ ο τόνος η ΕΒΖ πουλά τη ζάχαρη με τιμή στα 400 ευρώ ο τόνος. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα γαλλικά ζαχαρουργεία για την αγορά και μεταφορά των τεύτλων πληρώνουν 22 λεπτά το κιλό ενώ η ΕΒΖ πληρώνει 35 λεπτά το κιλό. Επίσης αρκετές φορές στο παρελθόν πουλήθηκαν ποσότητες ζάχαρης χωρίς εγγυήσεις και χωρίς να εισπραχθούν τα χρήματα με αποτέλεσμα να παραπέμπονται σε δίκη τρεις πρώην προέδροι και τρεις διευθύνοντες σύμβουλοι στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων.
Οταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο ΣΥΡΙΖΑ, το 2015, τα προβλήματα για την ΕΒΖ είχαν διογκωθεί - είχαν κλείσει και τα ζαχαρουργεία σε Ορεστιάδα και Σέρρες - αλλά δεν ελήφθη κανένα μέτρο συγκράτησης του κόστους. Αντιθέτως, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου έδωσαν 30 εκατ. από λεφτά των φορολογουμένων για να «καούν» άμεσα και πιστοί στις εξαγγελίες τους «να ανάψουν πάλι τα φουγάρα» λειτούργησαν και το ζαχαρουργείο στην Ορεστιάδα για 8 ημέρες φορτώνοντας με πρόσθετα - αχρείαστα - κόστη 3 εκατ. τον ισολογισμό.
Τα λεφτά τελείωσαν και η Πειραιώς ως βασικός πιστωτής επέβαλε ένα σκληρό μνημόνιο για να αναδιαρθρώσει τα δάνεια και να χρηματοδοτήσει την πτωχευμένη εταιρεία. Η κυβέρνηση χρειάστηκε να αλλάξει μέχρι σήμερα τέσσερις διοικήσεις γιατί τα κομματικά στελέχη που είχαν διοριστεί δεν μπορούσαν να «υπηρετήσουν» το πρόγραμμα και η εταιρεία αντί να βγάζει από πάνω της βαρίδια, φορτωνόταν και άλλα.
