Το νομοσχέδιο επιτρέπει, μεταξύ άλλων, την υπαγωγή σε καθεστώς κρατικής επιδότησης δραστηριοτήτων με ανυπολόγιστο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, όπως οι υποστηρικτικές εγκαταστάσεις εξόρυξης υδρογονανθράκων (αγωγοί, πλατφόρμες άντλησης, πύργοι γεώτρησης κλπ) και η εξόρυξη χρυσού.
Πρακτικά, εξαιρετικά επώδυνα για το περιβάλλον προγράμματα εξορύξεων, τα οποία διαχρονικά προωθούνται με το πρόσχημα της οικονομικής ανάπτυξης, των θέσεων εργασίας και των μεγάλων επενδύσεων στη χώρα μας, θα επιδοτούνται με δημόσιο χρήμα.
Σημειωτέον δε, ότι με την πρόβλεψη για μόνο έξι μέρες διαβούλευση, το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο των 88 άρθρων ήδη καταστρατηγεί την πρόβλεψη του νέου νόμου για το επιτελικό κράτος, ο οποίος προβλέπει ελάχιστη διαβούλευση δύο εβδομάδων.
Τη στιγμή που σειρά ευρωπαϊκών και διεθνών πρωτοβουλιών, παραδείγματος χάριν στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ, αποσκοπούν στην ανακατανομή των δημοσιονομικών πόρων από περιβαλλοντικά επιζήμιες δραστηριότητες προς την στήριξη κλάδων που συνεισφέρουν στη μετάβαση προς μια οικονομία μηδενικών εκπομπών και τη δημιουργία θέσεων εργασίας χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος, το αναχρονιστικό αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο βαδίζει σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση.
Συγκεκριμένα, χρησιμοποιεί τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για να αυξήσει τις φοροελαφρύνσεις και επιδοτήσεις σε δραστηριότητες που συνεισφέρουν στη περιβαλλοντική υποβάθμιση της χώρας και εμποδίζουν την απανθρακοποίηση της ελληνικής οικονομίας.
Τα χρήματα των φορολογούμενων είναι απαραίτητο να κατευθύνονται αποκλειστικά προς τη χρηματοδότηση καινοτόμων δραστηριοτήτων και κλάδων που συνεισφέρουν στην απανθρακοποίηση και την τόνωση της κυκλικής οικονομίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα το φυσικό κεφάλαιο της χώρας.
Με την επιφύλαξη κατάθεσης αναλυτικών σχολίων, το WWF Ελλάς ζητά από τον υπουργό ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη να αποσύρει άμεσα τουλάχιστον τη συγκεκριμένη διάταξη.
