Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να παρατείνει κατά έξι μήνες την ισχύ των κυρώσεων που επέβαλε στη Ρωσία τον Μάρτιο, μετά την προσάρτηση της ουκρανικής χερσονήσου της Κριμαίας, να επεκτείνει τον κατάλογο των προσώπων στα οποία επιβάλλονται κυρώσεις και να προετοιμάσει νέα μέτρα, σύμφωνα με το προσχέδιο της απόφασης του συμβουλίου των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε..
Οι υπουργοί θα συναντηθούν εκτάκτως αύριο Πέμπτη στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν την κρίση στην Ουκρανία, μετά την αναζωπύρωση των εχθροπραξιών και κυρίως τον βομβαρδισμό το Σάββατο της Μαριούπολης από τον οποίο έχασαν τη ζωή τους 30 πολίτες.
«Με δεδομένη την επιδείνωση της κατάστασης, το συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών συμφωνεί να παρατείνει τα περιοριστικά μέτρα εναντίον προσώπων και οντοτήτων που απειλούν ή υπονομεύουν την κυριαρχία της Ουκρανίας, τα οποία υιοθετήθηκαν τον Μάρτιο του 2014 και έκτοτε έχουν ενημερωθεί, ως τον Σεπτέμβριο του 2015», αναφέρει το προσχέδιο της απόφασης.
«Επιπλέον ζητεί από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παρουσιάσουν μια πρόταση μέσα σε διάστημα μίας εβδομάδας για την προσθήκη στον κατάλογο νέων προσώπων στα οποία θα μπορούσαν να επιβληθούν κυρώσεις», προστίθεται στο προσχέδιο.
«Το συμβούλιο θα συνεχίσει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση στο πεδίο και θα δράσει αναλόγως. Το συμβούλιο ζητεί να γίνει επιπλέον προπαρασκευαστική δουλειά από την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ για την ανάληψη οποιασδήποτε κατάλληλης ενέργειας, κυρίως για επιπλέον περιοριστικά μέτρα», καταλήγει.
Σύμφωνα με μια ευρωπαϊκή πηγή, θα υπάρξει μια «εκτίμηση» της κατάστασης στην Ουκρανία ως την ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής της 12ης Φεβρουαρίου, όμως οι υπουργοί Εξωτερικών της Ε.Ε. δεν προσανατολίζονται «σε νέες οικονομικές κυρώσεις».
«Στόχος είναι να τεθούν σε εφαρμογή οι ειρηνευτικές συμφωνίες του Μινσκ», υπογράμμισαν πολλές πηγές.
«Η ανησυχία όλων είναι η Ε.Ε. να παραμείνει ενωμένη στη στάση της απέναντι στη Ρωσία», επεσήμανε διπλωματική πηγή, την ώρα που η Ε.Ε. εξακολουθεί να διχάζεται μεταξύ των χωρών που τάσσονται υπέρ της υιοθέτησης μιας σκληρής γραμμής απέναντι στη Μόσχα, με πρώτες την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής και τις επιφυλακτικές χώρες εξαιτίας των πολιτικών και οικονομικών τους δεσμών με τη Ρωσία.
