Στο εξωτικό σκηνικό του Nasioutzik Mansion, προχθες, Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026, η τέχνη του κλασικού χορού συνάντησε την απόλυτη αισθητική αρμονία και τη μοναδική αίσθηση γαλήνης που μόνο η φύση μπορεί προσφέρει. Η βραδιά λειτούργησε ως ζωντανός φόρος τιμής στις σπουδαιότερες στιγμές του παγκόσμιου δραματολογίου, συνδυάζοντας την παραμυθένια αέρινη φύση του παραδοσιακού μπαλέτου με μία σύγχρονη πινελιά από τη νέα «χορευτική ελίτ» του Bolshoi. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της ΕΡΤ και του Τρίτου Προγράμματος 90.9 και 95.6. Μέρος των εσόδων θα διατεθούν στο Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας.
Το πρώτο μέρος της βραδιάς ήταν ολοκληρωτικά αφιερωμένο στην τρίτη πράξη της Ωραίας Κοιμωμένης σε μουσική Τσαϊκόφσκι. Η ατμόσφαιρα γέμισε με τη βασιλική λαμπρότητα του παραμυθιού, ξεκινώντας από την καθηλωτική είσοδο της Αλεξάνδρας Ιωσηφίδη και του Νίκου Γκέντσεφ. Στη συνέχεια, το κοινό ταξίδεψε μέσα από τις αλληγορικές φιγούρες του έργου: τα Πετράδια των Μαρίνας Στολάκη, Ηρώς Ατματζίδη, Ευαγγελίας Λουκά και Αικατερίνης Στάιμαν, το λυρικό Ντουέτο του Γαλάζιου Πουλιού και της Πριγκίπισσας Φλορίν με τους Αμπιγκέιλ Τζιν Πέιν και Γουίλιαμ Νιούτον, καθώς και τις χαριτωμένες φιγούρες των Άννας Καραμάνου, Αντόνιο Γκάλο, Παρασκευής Ντόμβρη, Κωνσταντίνου Σιδέρη, Δάφνης Συρίγου και Τάρας Τιταρένκο. Η κορύφωση του πρώτου μέρους ήρθε με το επιβλητικό Μεγάλο Ντουέτο της Πριγκίπισσας Ορόρα και του Πρίγκιπα Ντεζιρέ, όπου η Μαρία Χόρεβα και ο Μπαχτιγιάρ Αδάμζαν παρέδωσαν μαθήματα απαράμιλλης τεχνικής και σκηνικής χάρης, οδηγώντας στο λαμπερό Φινάλε με το σύνολο των συντελεστών.
Το δεύτερο μέρος προσέφερε μια πολυσυλλεκτική διαδρομή σε μερικές από τις πιο απαιτητικές χορογραφίες του διεθνούς στερεώματος. Από τη σπιρτάδα της Αρλεκινάδας και τον επαναστατικό παλμό από τις Φλόγες του Παρισιού, η σκηνή μεταμορφώθηκε στην ανατολίτικη μυσταγωγία της Σεχραζάτ. Οι ερμηνείες διαδέχονταν η μία την άλλη με αμείωτο ενδιαφέρον: η Άννα Καραμάνου ως Κούκλα Νεράιδα, ο Αντόνιο Γκάλο στο δυναμικό Διάνα και Ακταίων, η Σοφία Χόρεβα στον αυθεντικό Ρωσικό Χορό από τη Λίμνη των Κύκνων, καθώς και οι εκρηκτικές παρουσίες των Σοφίας Μαϊμούλα και Ακίμπ Ανβάρ στο Τσιπολίνο.
Η ορμητική φρεσκάδα από τα Εαρινά Νερά και η εξωτική γοητεία της Αικατερίνης Στάιμαν ως Οδαλίσκη στον Πειρατή προετοίμασαν το έδαφος για τη βαθιά συγκίνηση από τον Θάνατο του Κύκνου από τη Σοφία Χόρεβα. Η βραδιά ολοκληρώθηκε με τις αριστοτεχνικές εμφανίσεις στην Κοππέλια, τη Μπαγιαντέρα και τον θυελλώδη Δον Κιχώτη από τους Μαρία Χόρεβα και Μπαχτιγιάρ Αδάμζαν. Η αυλαία έκλεισε με ένα συγκινητικό Grand Finale, όπου όλοι οι καλλιτέχνες ανέβηκαν στη σκηνή μαζί με την εθελοντική συμμετοχή των παιδιών της σχολής χορού της Νόννας, σφραγίζοντας μια νύχτα όπου η υψηλή τεχνική συνάντησε την ατόφια καλλιτεχνική έμπνευση.
Από την πλευρά της διοργάνωσης, η υπεύθυνη στρατηγικής επικοινωνίας και προβολής, κ. Αυγερινοπούλου επισήμανε πως το Nasioutzik Mansion κάνει μία νέα αρχή στον χώρο του πολιτισμού και των τεχνών, εκφράζοντας την ευχαρίστηση της για τη θερμή ανταπόκριση των φιλότεχνων. «Η σημερινή εκδήλωση είναι μόνο η αρχή των σπουδαίων πολιτιστικών δρώμενων που θα φιλοξενήσουμε», προσέθεσε η κ. Αυγερινοπούλου.
Μία αισιόδοξη εικόνα για το μέλλον του μπαλέτου
Εξαιρετικά ενθαρρυντική ήταν η εικόνα πλήθους παιδιών, νέων και φοιτητών στο χθεσινό υπερθέαμα του Grand Ballet Gala. Σε μια εποχή όπου η ψηφιακή ταχύτητα συχνά αποσπά την προσοχή μας και η καθημερινότητα δεν αφήνει τα περιθώρια για τέχνη, η αθρόα προσέλευση της νέας γενιάς σε μια βραδιά υψηλής τέχνης αποδεικνύει ότι τα βαθιά συναισθήματα και η αληθινή ομορφιά παραμένουν διαχρονικά. Το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι επέλεξαν να βιώσουν από κοντά τη μαγεία του κλασικού χορού επιβεβαιώνει πως η τέχνη δεν έχει ηλικία. Η νέα γενιά δεν απορρίπτει την παράδοση· αναζητά αυθεντικά ερεθίσματα, ζωντανή ενέργεια και αισθητική ανάταση. Αυτή η δυναμική συνάντηση της νεολαίας με την τελειότητα του μπαλέτου γεμίζει αισιοδοξία τη σκηνή του πολιτισμού. Δείχνει πως το μέλλον ανήκει σε θεατές με κριτική σκέψη, ευαισθησία και ανοιχτούς ορίζοντες, έτοιμους να κρατήσουν την τέχνη ζωντανή. Γιατί όταν η νεολαία συναντά την τέχνη, επιβεβαιώνεται αυτό που έλεγε ο Ντοστογιέφσκι: «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο».
