Τη σημαντική παρακαταθήκη που αποτελεί η βιβλιοθήκη και το αρχείο των αδελφών Σπύρου και Κων/νου Βοβολίνη για τη διάσωση της δημοσιογραφικής μνήμης και τη μελλοντική έρευνα, επισήμαναν οι ομιλητές που συμμετείχαν στην εκδήλωση για την υπογραφή της αποδοχής της δωρεάς της σπουδαίας συλλογής από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης (ΓΓΕΕ), στην έδρα της, την Τετάρτη 8 Ιουλίου, παρουσία και του ΠτΔ Κων/ νου Τασούλα.
Χαιρετίζοντας την εκδήλωση για την επίσημη αποδοχή της δωρεάς, που περιλαμβάνει περισσότερα από 1.000 σπάνια βιβλία και μοναδικά τεκμήρια, ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Κωνσταντίνος Τασούλας μοιράστηκε με το κοινό τη δική του προσωπική και βαθιά συγκινησιακή σχέση με τον Σπύρο Βοβολίνη, καθώς είχε την τιμή να τον έχει προϊστάμενο και να συνεργαστεί μαζί του στη «Βιομηχανική Επιθεώρηση» στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν το περιοδικό στεγαζόταν στην οδό Ζαλοκώστα. Ο κ. Τασούλας περιέγραψε τον Σπύρο Βοβολίνη ως έναν απόλυτα οργανωτικό, τακτικό, τυπικό και πραγματικό ευπατρίδη της δημοσιογραφίας. Μάλιστα, σημείωσε χαμογελώντας ότι ο Βοβολίνης είχε αφήσει ρητή οδηγία να μην του γίνουν μνημόσυνα και να τον λησμονήσουν μετά τον ενταφιασμό του, «όμως», τόνισε ο Πρόεδρος της Βουλής, «είναι αδύνατον να λησμονήσουμε έναν τέτοιο άνθρωπο».
Ο κ. Τασούλας εξήρε τη διορατικότητα του Σπύρου Βοβολίνη, ο οποίος σε ηλικία μόλις 24 ετών, το 1934, διέκρινε το κενό και την ανάγκη να εκπροσωπηθεί εκδοτικά η αναδυόμενη ελληνική βιομηχανία. Όπως υπενθύμισε, στο πρώτο τεύχος του περιοδικού, ο τότε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γεώργιος Πεσμαζόγλου έγραφε ότι οι δύο πυλώνες της οικονομίας είναι το εμπόριο και η γεωργία, παραλείποντας τη βιομηχανία. Αυτό αποδεικνύει πόσο πρωτοπόρος υπήρξε ο νεαρός τότε Βοβολίνης, ο οποίος οραματίστηκε την ιδεολογική και δημοσιογραφική υποστήριξη της ελληνικής παραγωγής. Η «Βιομηχανική Επιθεώρηση» (που συνεχίζει σήμερα ως «Οικονομική Επιθεώρηση») υπηρέτησε με ανυπέρβλητο τρόπο την ελληνική γλώσσα, με ορθά, πλούσια ελληνικά και εξαιρετικά πολιτικά και οικονομικά σχόλια. Παράλληλα, ο κ. Τασούλας αναφέρθηκε στη στενή σχέση του Σπύρου με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, με τον οποίο έμοιαζαν εκπληκτικά και συμπορεύτηκαν στην πολιτική (εκλεγόμενοι στην περιφέρεια Πειραιώς) και στη ζωή, έχοντας χάσει νωρίς τον πατέρα τους Αντώνιο. Κλείνοντας, συνέδεσε το ήθος της γενιάς του μεσοπολέμου με άλλες μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Αλέξανδρος Πάντος, τονίζοντας ότι οι αδελφοί Βοβολίνη είχαν βαθιά συνείδηση του καθήκοντος προς την πατρίδα και πίστεψαν στην ελληνική βιομηχανία και στους πρωτοπόρους της, οι οποίοι έχτισαν τη μεταπολεμική Ελλάδα.
Στον χαιρετισμό του, ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης υπογράμμισε ότι, ενώ η μοίρα του φύλλου μιας καθημερινής εφημερίδας είναι να ξεπερνιέται την επόμενη ημέρα, στη σημερινή εκδήλωση αυτός ο κανόνας καταρρέει με τον πιο όμορφο τρόπο. Η ΓΓΕΕ παραλαμβάνει μια βιβλιοθήκη-χρονικό: 768 τεύχη της «Βιομηχανικής Επιθεώρησης», 1.600 φύλλα από 166 σπάνιους τίτλους εφημερίδων και 910 φύλλα της ιστορικής εφημερίδας «Ελληνικόν Αίμα», η οποία τυπωνόταν παράνομα στην Κατοχή, αποτελώντας μια μεγαλειώδη πράξη αντίστασης που μπορούσε να κοστίσει τη ζωή των δημιουργών της. Ο κ. Μαρινάκης επεσήμανε ότι η ενημέρωση δεν υπήρξε ποτέ αυτονόητη, αλλά κατακτήθηκε με θάρρος και αίμα, και ότι μια δημοκρατία που δεν φυλάσσει τα αρχεία του τύπου της δεν μπορεί να ελέγξει τις αφηγήσεις της ιστορίας της.
Ο κος Μαρινάκης τόνισε πως " το πρώτο μάθημα που δίνει αυτή η Βιβλιοθήκη είναι πως η ενημέρωση δεν ήταν ποτέ αυτονόητη. Κατακτήθηκε με θάρρος, με επιμονή και κάποιες φορές και με αίμα. Γιατί, λοιπόν, είναι σημαντική η σημερινή ημέρα; Λένε ότι η δημοσιογραφία είναι το «προσχέδιο της ιστορίας» και μια Δημοκρατία που δεν φυλάει τις εφημερίδες της, δεν μπορεί να ελέγξει τις αφηγήσεις της δικής της ιστορίας. Όποιος θέλει να καταλάβει πώς σκεφτόταν, πώς αγωνιούσε, πώς ονειρευόταν αυτός ο τόπος, θα σκύψει πάνω από αυτές τις σελίδες. Εκεί θα βρει την αλήθεια της κάθε εποχής, με τα λάθη της, με τα πάθη της και με το μεγαλείο της".
Ο κ. Δημήτρης Κιρμικίρογλου, Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, καλωσόρισε επίσημα τη δωρεά, επιβεβαιώνοντας με τη σειρά του ότι "η πολιτεία δεν αντιμετωπίζει την επικοινωνία ως μια απλή διεκπεραιωτική διαδικασία, αλλά ως μια ύψιστη θεσμική αποστολή προστασίας του δημόσιου αγαθού της ενημέρωσης, προσθέτοντας"σήμερα τελείται εδώ μια βαθιά πράξη μνήμης. Παραλαμβάνουμε τη βιβλιοθήκη δύο αδελφών που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον λόγο, στην τεκμηρίωση και στην πατρίδα".
Για τον ΓΓ η βιβλιοθήκη των αδελφών Βοβολίνη "δεν είναι μόνο δημοσιογραφική, αλλά είναι βαθύτατα οικονομική και κοινωνική", καθώς "επί ενενήντα χρόνια η «Βιομηχανική Επιθεώρηση» κατέγραψε την τιτάνια προσπάθεια ενός λαού να σταθεί στα πόδια του — από τον Μεσοπόλεμο ως το ‘ελληνικό οικονομικό θαύμα', καθώς "πίσω από τα νούμερα και τους δείκτες υπήρχαν εργοστάσια, εργάτες, πρωτοπόροι επιχειρηματίες — όπως η ΑΓΕΤ Ηρακλής, την ιστορία της οποίας θυμόμαστε σήμερα με την παρουσία του κυρίου Τσάτσου. Ένας λαός που ξέρει ακριβώς από πού ήρθε η ευημερία του, μπορεί να συζητήσει ώριμα και με αυτοπεποίθηση για το πού πηγαίνει".
Στη συνέχεια, ο κος Κιρμικίρογλου υπογράμμισε πως "σε μια εποχή που η παραπληροφόρηση δοκιμάζει τις αντοχές των δημοκρατιών μας, η διαφύλαξη αυτής της μνήμης γίνεται πράξη υπεράσπισης της ίδιας της δημοκρατίας. Γιατί δεν υπάρχει ελευθερία του Τύπου χωρίς ιστορική μνήμη του Τύπου".
Όπως διαβεβαίωσε ο κος Κιρμικίρογλου, "αυτή η βιβλιοθήκη δεν φεύγει από μια οικογένεια, περνά από τη μία οικογένεια στην άλλη. Γεννήθηκε μέσα στην οικογένεια Βοβολίνη και έρχεται τώρα στην οικογένεια των δημοσιογράφων και των ανθρώπων της ενημέρωσης, εδώ, στη Γενική Γραμματεία" και πρόσθεσε πως "θα τη φροντίσουμε με απόλυτο σεβασμό, θα την αναδείξουμε με τα ψηφιακά εργαλεία της εποχής μας, και πάνω απ' όλα θα την κρατήσουμε ανοιχτή: στον ερευνητή, στον ιστορικό, σε κάθε νέο δημοσιογράφο που αναζητά στο χθες τα διδάγματα για το σήμερα".
Συνδέοντας το χθες με το σήμερα, ανέφερε ότι η κυβέρνηση, σε συνεργασία με τα Υπουργεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δικαιοσύνης και Παιδείας, υλοποιεί πρωτοβουλίες (όπως το πρόγραμμα «Αριστοτέλης» στα σχολεία) για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης και την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί το γρήγορο scrolling και τα βίντεο των 15 δευτερολέπτων, η βιβλιοθήκη Βοβολίνη προσφέρει στα παιδιά, στους μαθητές και στις επόμενες γενιές μια αυθεντική, βαθιά πηγή κριτικής σκέψης και διασταύρωσης δεδομένων.
Η κ. Αλεξάνδρα Κ. Βοβολίνη, εκδότρια και δωρήτρια της βιβλιοθήκης, μίλησε με βαθιά συγκίνηση για το όραμα της οικογένειας που αποτέλεσε το κίνητρο για τη σύσταση του αρχείου. Περιέγραψε πώς μεγάλωσε ως μοναχοπαίδι ανάμεσα σε αυτά τα βιβλία, περνώντας τα σαββατοκύριακά της στο κοινό γραφείο των δύο αδελφών. Θυμήθηκε ότι τα βιβλία αυτά δεν ήταν ποτέ διακοσμητικά στοιχεία σε ψηλά ράφια, αλλά ζωντανά εργαλεία δουλειάς, γεμάτα ιδιόχειρες σημειώσεις στο περιθώριο, υπογραμμίσεις και αφιερώσεις από συγγραφείς, καλλιτέχνες και πολιτικούς όλου του πολιτικού φάσματος. Αναφέρθηκε επίσης στις επισκέψεις στο εργαστήρι βιβλιοδεσίας του Ανδρέα Αγανιάρη στην οδό Βουκουρεστίου, όπου ο θείος της έντυνε τα βιβλία με δέρμα και χάραζε τα αρχικά του. Η κ. Βοβολίνη τόνισε ότι η δωρεά αυτή αποτυπώνει ένα έντονο αίσθημα ευθύνης για τη διατήρηση της αρχειακής κουλτούρας στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται ακόμα πίσω. Ευχαρίστησε θερμά όλους τους συνοδοιπόρους της, τη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, το Κέντρο Πολιτισμού της Τράπεζας της Ελλάδος για την εξαιρετική έκδοση, το αρχειονομικό και εκδοτικό προσωπικό, καθώς και την οικογένειά της που τη στήριξε υλικά και ηθικά για πάνω από πέντε δεκαετίες.
Η κ. Χριστίνα Κουλούρη, Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, εξέφρασε τη χαρά της με τη διπλή της ιδιότητα: ως ιστορικός της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας και ως επικεφαλής ενός πανεπιστημίου κοινωνικών και πολιτικών επιστημών που εκπαιδεύει τους δημοσιογράφους του αύριο. Η κ. Κουλούρη ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το «Μέγα Ελληνικόν Βιογραφικόν Λεξικόν» των αδελφών Βοβολίνη ήταν η «Wikipedia της δικής της εποχής», το πρώτο καταφύγιο κάθε ερευνητή για τα πρόσωπα της σύγχρονης Ελλάδας. Υπογράμμισε ότι οι αδελφοί Βοβολίνη αντιμετώπισαν τη δημοσιογραφία ως λειτούργημα με βαθύ δημοκρατικό πρόσημο (παρρησία) και συνέβαλαν καθοριστικά στη διάσωση της αρχειακής μας συνείδησης. Εξήρε το έργο της Αλεξάνδρας Βοβολίνη από τη δεκαετία του 1990 για τη δημιουργία της Εταιρείας Πολιτικών και Οικονομικών Μελετών και τη διασφάλιση της ιστορικής έρευνας, ενώ εξέφρασε τον «καημό του ερευνητή» για τη συχνή απώλεια της ιστορικής μνήμης στη χώρα μας. Κλείνοντας, έκανε μια ιστορική σύνδεση με τον Χαρίλαο Φραγκούδη, συνιδρυτή της Παντείου και δημοσιογράφο, τονίζοντας το χρέος των δημόσιων πανεπιστημίων να διαφυλάσσουν τις προϋποθέσεις παραγωγής της γνώσης.
Η κ. 'Αρια Αγάτσα, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΑΠΕ-ΜΠΕ, σημείωσε ότι η ΓΓΕΕ " δεν παραλαμβάνει απλώς μία βιβλιοθήκη, παραλαμβάνουμε ένα κομμάτι από τη μνήμη του ελληνικού δημόσιου λόγου, παραλαμβάνουμε σελίδες τεκμήρια εκδόσεις ίχνη ανθρώπων που πίστεψαν ότι δημοσιογραφία δεν είναι η τέχνη του πρόσχερου, αλλά η ευθύνη του διαρκούς".
Όπως τόνισε η πρόεδρος του ΑΠΕ-ΜΠΕ ,"τέτοιες πρωτοβουλίες δεν είναι τελετουργικές, είναι θεσμικές" και "δεν είναι υπόθεση αποθήκευσης υλικού, είναι υπόθεση διάσωσης μνήμης, πρόσβαση στη γνώση και το σεβασμό προς την ιστορία της ελληνικής ενημέρωσης". Όπως δήλωσε εμφατικά, η κα Αγάτσα, " ως δημοσιογράφος γνωρίζω καλά ότι κάθε είδηση έχει μία στιγμή, αλλά κάθε σοβαρή δημοσιογραφία οφείλει να έχει βάθος, πίσω από το πρωτοσέλιδο υπάρχει η εποχή του, αλλά πίσω από το ρεπορτάζ υπάρχει και το κοινωνικό του υπόστρωμα, πίσω από κάθε γραμμή υπάρχει η ευθύνη εκείνου που την έγραψε και η ανάγκη εκείνου που τη διαβάζει".
Η κα Αγάτσα, μιλώντας για τη μετάβαση από την έντυπη ταχύτητα στην ηλεκτρονική αμεσότητα και στο ψηφιακό αποτύπωμα, επεσήμανε πως παρά τις τεχνολογικές αλλαγές, "εκείνο που δεν επιτρέπεται να αλλάξει είναι η προσήλωση στην αλήθεια, στη διασταύρωση, στην ευπρέπεια, στη δημοκρατική λογοδοσία. Η προσήλωση στην αλήθεια, τόνισε, τη διασταύρωση, την ευπρέπεια και τη λογοδοσία πρέπει να παραμένει αναλλοίωτη". Υπογράμμισε δε την ανάγκη για διαρκή επιμόρφωση των δημοσιογράφων στα νέα εργαλεία και στην τεχνητή νοημοσύνη, ενώ χαρακτήρισε το ΑΠΕ-ΜΠΕ ως "κόμβο αξιοπιστίας και ακρίβειας" που λειτουργεί "με ακρίβεια μέσα στην ταχύτητα με θεσμική σοβαρότητα μέσα σε ένα δημόσιο χώρο που συχνά δοκιμάζεται".
Τέλος, ευχαρίστησε την κ. Βοβολίνη για τη γενναιοδωρία της και τον Γενικό Γραμματέα κ. Κιρμικίρογλου για την ανάδειξη αυτής της θεσμικής προσφοράς γιατί "η δημοσιογραφία δεν γεννιέται μόνο στο παρόν τρέφεται από το παρελθόν, για να μπορεί να ερμηνεύει το μέλλον και μια βιβλιοθήκη δεν είναι σιωπηλή: μας λέει πως γράφτηκε η ιστορία, πόσο αποτυπώθηκανε συγκρούσεις, οι αγωνίες,οι ιδέες, οι άνθρωποι και οι μεταβολές ενός ολόκληρου αιώνα"
Στην κεντρική ομιλία της εκδήλωσης, με θέμα «Διαδρομές μιας δημοσιογραφικής βιβλιοθήκης του 20ού αιώνα», ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γιάννης Στουρνάρας ανέπτυξε με εξαιρετική πληρότητα τον τρόπο με τον οποίο η συστηματική καταγραφή της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής επικαιρότητας από τους αδελφούς Βοβολίνη λειτούργησε ως πιστός καθρέφτης των μεγάλων διαρθρωτικών αλλαγών που σφράγισαν την Ελλάδα τον προηγούμενο αιώνα. Η δημοσιογραφική βιβλιοθήκη της οικογένειας, όπως εξήγησε, δεν αποτελεί απλώς ένα στατικό σύνολο εντύπων, αλλά έναν ζωντανό, εξελισσόμενο οργανισμό μνήμης και εθνικής αυτογνωσίας, από τον οποίο οι μελετητές μπορούν να αντλήσουν ανεκτίμητα συμπεράσματα για την οικονομική πορεία της χώρας.
Στην ομιλία του ο κος Στουρνάρας διέτρεξε τη θεματολογία και το πνεύμα των βιβλίων της, διαπιστώνοντας πως μέσα στις σελίδες της ΒΙΟΜΕΠ και του Βιογραφικού Λεξικού, συναντάμε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης από τις αρχές του 20ου αιώνα και μέχρι τη μεταπολίτευση. Ο διοικητής της ΤτΕ, υπογράμμισε το πώς δίπλα σε κατηγορίες που αφορούν την πολιτική επιστήμη, την πολιτική επικοινωνία, βρίσκονται επίσης, λόγοι δοκίμια και διαλέξεις, αλλά και κριτικές βιβλίων, που από το 1984 ενέταξε ο Σπύρος Βοβολίνης στις σελίδες της Επιθεώρησης.
Επίσης, επεσήμανε ο κος Στουρνάρας, κανείς απαντά στις θεματικές κατηγορίες των σελίδων του να αποτυπώνονται απόψεις, αλλά και στοιχεία για να ευρύ φάσμα από πολιτικές ιδεολογίες και κινήματα: από τον κομμουνισμό, τον σοσιαλισμό, τον εθνικισμό, την κεφαλαιοκρατία, την πάλη των τάξεων, αλλά ακόμη και την παγκοσμιοποίηση. Επίσης, μεταξύ των θεματικών κατηγοριών της οριζόμενης ξεχωριστή ενότητα αποτελούν την πολιτικές προσωπικότητες εποχής από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Ιωάννη Μεταξά μέχρι τον Νίκο Ζαχαριάδη αλλά και τον Αλέκο Παναγούλη, καθώς καλύπτει με εκτεταμένες αναφορές την ελληνική ιστορία, με έμφαση στα ταραγμένα χρόνια του 2ου παγκοσμίου πολέμου καθώς και στη μεταπολεμική περίοδο.
Όπως τόνισε ο κος Στουρνάρας, η προσωποκεντρική αναγνώση των οικονομικών πραγμάτων που βρήκε την την πιο ατόφια έκφραση του στο περιοδικό των Βοβολίνη, αλλά κυρίως και στην άλλη σημαντική εκδοτική πρωτοβουλία το Μεγάλο Ελληνικό Βιογραφικό Λεξικό με συλλογή στοιχείων για προσωπικότητες της οικονομικής πολιτικής και κοινωνικής ζωής από την περίοδο που προηγήθηκε και θεμελίωσε το ελληνικό οικονομικό περιβάλλον δημιούργησε ένα φυτώριο δημοσιογραφικής πρακτικής και στον ελληνικό Τύπο μέσω των αδελφών Βοβολίνη.
Στη συζήτηση Στρογγυλής Τραπέζης που ακολούθησε, αναδείχθηκαν οι επιμέρους πτυχές του αρχείου με την κ. Γεωργία Πανσεληνά, ιστορικός-συγγραφέας και διευθύντρια του Αρχείου Βοβολίνη κατά την περίοδο 1994-2011, η οποία γνωρίζει σε βάθος το περιεχόμενο και τη δομή της συλλογής, να αναφέρεται τόσο διεξοδικά στον τεράστιο πλούτο των τεκμηρίων και στη μεθοδολογική αρτιότητα με την οποία οργανώθηκε και διατηρήθηκε το αρχείο επί δεκαετίες, αλλά και να αναφέρει και πολλές προσωπικές λεπτομέρειες για την οργάνωσή του.
Ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου, καθηγητής Ιστορίας του Μεταπολεμικού Κόσμου στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, φώτισε μέσα από το πρίσμα του δικού του επιστημονικού πεδίου την τεράστια αξία που έχει το αρχείο για τους σύγχρονους ιστορικούς, προσφέροντας πρωτογενείς πηγές για την πολιτική και κοινωνική ιστορία της χώρας.
Εστιάζοντας ιδιαίτερα στην περίοδο της υπουργείας Μαρκεζίνη επί των Οικονομικών, στο επιτελείο του οποίου συμμετείχε κι ο Κ. Βοβολίνης, ο κος Χατζηβασιλείου επεχείρησε να δείξει πόσο παρεξηγημένη ήταν η προσπάθεια, μέσω της υποτίμησης, αλλά κυρίως των, επίπονων εν μέρει, διαρθρωτικών αλλαγών που επιχειρήθηκαν τότε, για να αναταχθεί η καταρρέουσα από τον πληθωρισμό ελληνική οικονομία και να δείξει πόσο οι οικονομικές αρχές που είχαν τεθεί τότε έριξαν τις βάσεις για την ανάπτυξη, ιδίως της βιομηχανίας, στους κατοπινούς χρόνους.
Συγκριτικά, ο κος Χατζηβασιλείου τόνισε πως το έργο των ανθρώπων εκείνη την εποχή ίσως να ήταν και πιο εύκολο , καθότι η Ελλάδα ξεκινούσε από πολύ χαμηλά και ήταν εύκολο να δεις τους τομείς τους οποίους έπρεπε να γίνουν κάποια πράγματα για να έχουμε αποτέλεσμα, σήμερα, αντίθετα, έχουμε βγει από μία τεράστια οικονομική και κοινωνική κρίση κι αυτό που πρέπει να διαλέξει κανείς σε μας τώρα είναι η βιωσιμότητα της ανάπτυξης και η σταθερότητα της ανταγωνιστικότητας και για να το πετύχεις αυτό δεν είναι τόσο αυτονόητο όπως ήταν τότε. Χρειάζεται να ενεργήσεις με λεπτότητα και με απλούστερο τρόπο. Μπορεί, τόνισε το έργο μας να φαίνεται λίγο πιο δύσκολο, αλλά αυτό σημαίνει ότι είμαστε πιο τυχεροί από ότι εκείνη την εποχή γιατί εμείς πατάμε πάνω σε ένα έργο που έγινε εκείνη την εποχή και το οποίο μας έχει δώσει τη δυνατότητα να είμαστε μέλη του ανεπτυγμένου κόσμου. Κι όπως τόνισε υπό το πρίσμα αυτό θα πρέπει να προσεγγίσουμε αυτή την πολύτιμη δωρεά των Βοβολίνη, ως προίκα για να ανατρέχουμε στην προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε.
Από την πλευρά του, ο κ. Γεώργιος Τσάτσος, πρώην Πρόεδρος της ΑΓΕΤ Ηρακλής και πρώην μέλος του Δ.Σ. του ΣΕΒ, εισέφερε την πολύτιμη οπτική της επιχειρηματικής και οικονομικής εμπειρίας του, τονίζοντας τη μοναδική συμβολή του αρχείου στην καταγραφή της βιομηχανικής πτυχής της χώρας και αναδεικνύοντας τις προσπάθειες εργατών και επιχειρηματιών που οδήγησαν στο μεταπολεμικό ελληνικό οικονομικό θαύμα.
Όπως τόνισε ο κος Τσάτσος, το έργο των αδελφών Βοβολίνη συμπορεύθηκε με εκείνο των σκαπανέων της βιομηχανικής ανάταξης κι ανάπτυξης στην Ελλάδα, οι οποίοι έζησαν αυτή την περίοδο που η χώρα ξέφυγε από τον κλοιό της κακομοιριάς και της ‘Ψωροκώσταινας" και μπόρεσε και έγινε μία χώρα ευπρεπής. Πρόσθεσε δε, πως τούτο το ιστορικό αρχείο λοιπόν είναι μοναδικό, "γιατί δεν νομίζω να υπάρχει άλλο αρχείο τέτοιο που να καλύπτει αυτόν τον τομέα της χώρας μας, ενώ υπάρχουν τεράστια αρχεία για τον πόλεμο για τις πολιτικές εξελίξεις, αλλά αυτό το αρχείο γι' αυτή τη δημιουργική πλευρά της Ελλάδος, το οποίο είναι τόσο καίριο για τη χώρα μας, είναι ένα πολύτιμο τεκμήριο της Ιστορίας της".
