Κυβερνητικές πηγές σχολιάζουν την συμφωνία του Eurogroup και δηλώνουν ότι «σε καμία διαπραγμάτευση η μια πλευρά δεν μπορεί να επιβάλει το 100% των θέσεων της». Ωστόσο, τονίζουν πως η κυβέρνηση πέτυχε μεγάλο μέρους του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», και ότι με την επέκταση της δανειακής σύμβασης «ενταφιάζεται το περίφημο mail Χαρδούβελη-Σαμαρά», που περιλάμβανε περικοπές και σκληρά μέτρα.
«Στο κείμενο της συμφωνίας έχουν καταγραφεί και θέσεις με τις οποίες η κυβέρνηση δεν συμφωνεί», δηλώνουν οι πηγές και δεσμεύονται ότι «στη διαπραγμάτευση που θα ακολουθήσει μέχρι την επίτευξη της τελικής συμφωνίας για τη διαμόρφωση ενός Συμβολαίου για την Ανάκαμψη και την Ανάπτυξη, θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να ενισχυθούν οι ελληνικές θέσεις. Ο δρόμος θα είναι μακρύς και δύσκολος, αλλά το πρώτο βήμα έγινε».
Σχετικά με τις προεκλογικές δεσμέυσεις, και ειδικά το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, το Μαξίμου «κρατά» από τη νέα συμφωνία:
-τα μέτρα φορολογικής δικαιοσύνης.
-τη συμπερίληψη στη συμφωνία του προγράμματος για την ανθρωπιστική κρίση (που μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς να ανατραπεί η δημοσιονομική ισορροπία, χάρη στον «δημοσιονομικό χώρο που ανοίγει η μείωση του ελλείμματος).
-τα μέτρα για τις συλλογικές συμβάσεις και την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Υπογραμμίζουν ακόμη ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν αποδέχτηκε το βασικό όρο “current program”, να ζητήσει δηλαδή παράταση του Μνημονίου. Επέμεινε μέχρι τέλους στη βασική προγραμματική θέση της ότι δανειακή σύμβαση και Μνημόνιο είναι διαφορετικά πράγματα.
Επισημαίνουν δε ότι η λίστα των μεταρρυθμίσεων έχει ως θεμέλιο την ατζέντα της κυβέρνησης, δηλαδή «την αντίληψη ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η διαχρονική φοροδιαφυγή των πλουσίων. Γι’ αυτό και κεντρικά σημεία της λίστας είναι η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, η θωράκιση τους απέναντι σε πολιτικές παρεμβάσεις, το κλείσιμο των «παραθύρων» της νομοθεσίας που επιτρέπουν τη φοροαποφυγή, το περιουσιολόγιο, κ.ά.»
Η κυβέρνηση «κατάφερε να ξεφύγει από την παγίδα θανάτου που της είχαν στήσει οι διεθνείς κι εγχώριες δυνάμεις της ακραίας λιτότητας» με στόχο την «πολιτική εξόντωση εν τη γενέσει του ελληνικού αριστερού παραδείγματος, που δείχνει έναν εναλλακτικό δρόμο για όλη την Ευρώπη», τονίζουν οι ίδιες πηγές.
