Η οδήγηση του αυτοκινήτου είναι και θα παραμείνει μια από τις πιο ισχυρές συναισθηματικές καθημερινές συνήθειες της νέας γενιάς. Ακόμη περισσότερο, όταν αυτή συνοδεύεται από τη δυνατότητα τού να μπορεί κάποιος να οδηγεί ιδιόκτητο όχημα, και, φυσικά, να μη χρειάζεται να το «μοιράζεται» με άλλους.
Αυτά είναι δύο από τα κεντρικά συμπεράσματα πολύ πρόσφατης παγκόσμιας έρευνας, με τίτλο, “Continental Mobility Study 2015”, που διεξήχθη σε συνεργασία με το Γερμανικό ινστιτούτο κοινωνικών ερευνών infas (http://www.infas.eu), σε νεαρής ηλικίας οδηγούς 18-30 ετών, από τις Η.Π.Α., Ιαπωνία, Γερμανία, Κίνα και Γαλλία, με στόχο να καταγράψει συνήθειες και κοινωνικές συμπεριφορές, οι οποίες διαμορφώνουν τις συνθήκες αυτοκίνησης, ανάμεσα σε νέους που ζουν κυρίως σε προηγμένες αλλά και αναπτυσσόμενες οικονομικά χώρες.
Η προτίμηση για ιδιόκτητο αυτοκίνητο και η απόλαυση της οδήγησης δεν αποτελεί θέμα ηλικίας. Κι αυτό γιατί σχεδόν 9 στους 10 νέους οδηγούς, ανεξάρτητα εθνικότητας ή τόπου κατοικίας, δήλωσαν πως πρώτη τους επιλογή είναι να χρησιμοποιούν ιδιόκτητο, και όχι το οικογενειακό αυτοκίνητο! Επιπλέον, 1 στους 2 κατοίκους μεγάλων πόλεων θεωρούν εξίσου σημαντικό να οδηγούν το δικό τους όχημα, παρόλα τα συχνά «μποτιλιαρίσματα». Η πλειοψηφία, δε, αυτών αναφέρει ότι απολαμβάνει, έστω και αυτήν την «περιορισμένη» χωροταξικά οδήγηση, το ίδιο με όσους κατοικούν στην εξοχή! Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι, για τη μετακίνηση στο χώρο εργασίας, μόνο το 1% έχει υιοθετήσει πρακτικές car sharing (φιλική προς το περιβάλλον μετακίνηση, όπου κάθε φορά ένα αυτοκίνητο μεταφέρει περισσότερους από έναν επιβάτες). Από τους υπόλοιπους (99%), σχεδόν όλοι δήλωσαν πως μετακινούνται μόνο με το δικό τους αυτοκίνητο χωρίς «ενοχές» και χωρίς να θεωρούν κάτι τέτοιο παράλογο.
Σε ένα άλλο επίπεδο, η απόφαση των νέων, κάτω των 30, να αποκτήσουν άδεια οδήγησης, ως «διαβατήριο» για να εισέλθουν στον κόσμο της ατομικής αυτοκίνησης, εξαρτάται απόλυτα από τις οικονομικές τους δυνατότητες. Με απλά λόγια, όσοι από τους συμμετέχοντες στην έρευνα δεν είχαν άδεια οδήγησης (μόνο το 22%) είπαν ότι αυτό συμβαίνει αποκλειστικά διότι δεν έχουν ακόμη τα χρήματα για να την αποκτήσουν. Ακριβώς για τον ίδιο λόγο, περίπου οι ίδιοι, δεν έχουν ακόμη δικό τους αυτοκίνητο.
«Η οδήγηση είναι μια δραστηριότητα που κινείται περισσότερο γύρω από το συναίσθημα και λιγότερο γύρω από τη λογική. Η μεγάλη πλειοψηφία των οδηγών αγαπούν πολύ την οδήγηση και απλά δε θέλουν να αποχωριστούν το αυτοκίνητό τους στις καθημερινές μετακινήσεις τους. Συνεπώς δεν αναμένεται μεσοπρόθεσμα αξιοσημείωτη μείωση στους ρυθμούς χρήσης των ιδιωτικών αυτοκινήτων», ανέφερε ο Dr. Elmar Degenhart, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Continental. «Η γενιά των Smartphones, αντίθετα με ό,τι πολλοί πιστεύουν, θέλει το δικό της αυτοκίνητο. Όμως επιθυμεί πλέον τα αυτοκίνητα να είναι συνδεδεμένα με το internet αλλά και μεταξύ τους. Συνεπώς, τα σύχρονα αυτοκίνητα οφείλουν να εξελιχθούν περαιτέρω, να γίνουν πιο έξυπνα και να μπορούν να στέλνουν, να δέχονται και να επεξεργάζονται real-time ψηφιακές πληροφορίες. Eναπόκειται στη βιομηχανία κατασκευαστών αυτοκινήτων να μη χάσει έδαφος, σε σχέση με τις κοινωνικές και τεχνολογικές εξελίξεις, όπως πλέον το ζητούν οι νέοι οδηγοί».
Σε σχέση με το είδος τού αυτοκινήτου που επιθυμούν να οδηγούν, οι νέοι δείχνουν ξεκάθαρη προτίμηση στην άνεση που αυτό μπορεί να προσφέρει, στη δυναμική (επιδόσεις, εξοπλισμός, ασφάλεια, κλπ) αλλά και στο κοινωνικό status που μπορούν να αντλήσουν από αυτό! Έτσι, τα αυτοκίνητα μικρο-μεσαίας κλάσης είναι πρώτα στην shopping list της νέας γενιάς. Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία δηλώνει ότι θα αγόραζε πιο μεγάλο και πιο ακριβό αυτοκίνητο αν είχε τα χρήματα, όπως ένα sedan, ένα SUV ή ένα sports car.
Σε αντίθεση με το ενδιαφέρον τους για ακριβά status - symbol αυτοκίνητα, μόνο 1 στους 3 νέους δήλωσε πως τον απασχολούν περιβαλλοντικά θέματα γύρω από την αυτοκίνηση και πως θα επέλεγε ένα μικρότερο αυτοκίνητο με χαμηλές εκπομπές ρύπων. Έτσι, δεν είναι περίεργο πως 6 στους 10 ερωτηθέντες απάντησε πως δε θέλει να οδηγεί αυτοκίνητα που δεν αρέσουν εξίσου στους φίλους και στον κοινωνικό τους περίγυρο!
Συνολικά, οι οδηγοί είναι θετικοί στις νέες τεχνολογίες, όταν αυτές εφαρμόζονται για τη διευκόλυνση των καθημερινών μετακινήσεων αλλά και για ασφαλή ταξίδια, όπως τα συστήματα αυτόματης οδήγησης σε «μονότονες» ή σε συνθήκες που δημιουργούν stress. 7 στους 10 επιθυμούν στο μέλλον να δουν εγκατεστημένα στο όχημά τους συστήματα ελέγχου τής κυκλοφορίας: ένα “μαύρο κουτί» καταγραφέα, όπως στα αεροπλάνα ή και υπολογιστές που θα σε οδηγούν σε έγκαιρες εργασίες συντήρησης, με βάση, όμως, real-time δεδομένα του οχήματος.
Αντίθετα, οι νέοι μαζικά απορρίπτουν τα αυτόματα συστήματα ελέγχου παραβατικής οδήγησης, όπως να καταγράφονται αυτόματα από το όχημά τους για υπερβολική ταχύτητα, παράνομη ή επικίνδυνη οδήγηση ή οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ! Παρόλα αυτά, το 37% των νέων οδηγών έχουν δεχτεί τέτοια συστήματα στο αυτοκινητό τους, αλλά μόνο για να μειώσουν το κόστος των ασφαλίστρων!
Συμπερασματικά, η προστασία των προσωπικών δεδομένων είναι και θα παραμείνει ένα σημαντικό κριτήριο, όταν αναφερόμαστε σε θέματα υπηρεσιών διασύνδεσης των οχημάτων στο διαδίκτυο και σε κεντρικούς servers συλλογής δεδομένων. Η αυτοκινητοβιομηχανία οφείλει να επενδύσει στην ανάπτυξη τεχνολογιών για τον ανώνυμο έλεγχο της οδικής κυκλοφορίας, καθώς, για παράδειγμα, σε ένα ατύχημα, η πληροφορία για τη τοποθεσία, το χρόνο και το είδος του περιστατικού είναι υπερ-αρκετή για να σώσει ζωές.
Στο μέλλον, πέρα από την κατασκευή πιο «ελκυστικών» αυτοκινήτων, θα πρέπει να κατασκευαστούν πραγματικά έξυπνα αυτοκίνητα, τα οποία θα διαχειρίζονται σωστά τα δεδομένα, ώστε να απαλλάσσουν τους οδηγούς από το «περιττό» βάρος και τους κινδύνους της οδικής κυκλοφορίας. Μόνο τότε θα είναι εφικτό να επανακαθοριστεί «βιώσιμα» ο όρος της ατομικής αυτοκίνησης.
