Γράφει η Λιλή Καρακώστα
Το ημερολόγιο έδειχνε 1972 και ο Γρηγόρης Γεωργάτος, ήταν αποφασισμένος. Το μικρό μαγαζάκι του στη Δάφνη θα γινόταν το καλύτερο «τυροπιτάδικο» της περιοχής. Προβληματιζόταν όμως για το όνομα. Πώς θα μπορούσε να το ονομάσει ώστε να αποτελέσει το σήμα-κατατεθέν της περιοχής; Η απάντηση βρίσκεται πάντα στο προφανές και έτσι ο Γρηγόρης Γεωργάτος, ονόμασε το μαγαζί του «Γρηγόρης Μικρογεύματα» χωρίς να μπορεί να προβλέψει πως 40 χρόνια μετά θα διέθετε 270 καταστήματα και υποκατάστημα στις…Μπαχάμες!
Οι δουλειές πάνε καλά καθώς η Ελλάδα ζει πλέον «χρυσές» εποχές επίπλαστης ευδαιμονίας και έτσι κανείς δεν λογάριαζε όπως τώρα το «περιττό» έξοδο του καθημερινού καφέ και της τυρόπιτας. Τα χρόνια περνούν και ο Γρηγόρης Γεωργάτος παραδίδει τα σκήπτρα του μικρού μαγαζιού που πλέον έχει εξελιχθεί σε μια κερδοφόρα αλυσίδα, στη δεύτερη γενιά της οικογένειας, με το γιο του Βλάση να αναλαμβάνει τα ηνία της επιχείρησης το 1991 και την εταιρεία να μετατρέπεται σε Ανώνυμη Εταιρεία Γρηγόρης Μικρογεύματα.
Βλάσης Γεωργάτος: Ο επιχειρηματίας που έμαθε να «κολυμπά» στις φουρτούνες
Ο Βλάσης Γεωργάτος μεγάλωσε στα πρότυπα των «παιδιών των νοτίων προαστίων». Προικισμένος με μια αξιοσέβαστη περιουσία, ο Βλάσης ακολουθούσε τη ανέμελη ζωή των φίλων του με κολύμπι και θαλάσσια σπορ στη Γλυφάδα και τη Βουλιαγμένη. Ξέγνοιαστος από σκοτούρες που αντιμετώπιζαν οι συνομήλικοί του, ο Βλάσης, απολάμβανε τη σιγουριά της «στρωμένης» επιχείρησης που τον περίμενε καρτερικά.
Ξεκινάει την καριέρα του με ορμή αλλά και με μπόλικη απειρία που μελλοντικά θα έβλαπτε την επιχείρηση. Το 1994, υπογράφονται οι συμβάσεις για τα πρώτα franchise και η εταιρεία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Ο Βλάσης έχει μεγάλα σχέδια και θέλει να τα δει να υλοποιούνται αλλά πρωτίστως θέλει να δώσει στην εταιρεία τις εγκαταστάσεις που της αξίζουν. Έτσι, το 1999, η έδρα της εταιρείας μεταφέρεται στον Άλιμο σε ένα κτήριο 11.000 τμ., εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα, μια νέα, φιλόδοξη εποχή για τα «Γρηγόρης Μικρογεύματα».
Η Ελλάδα ζει τη φρενίτιδα του Χρηματιστηρίου και η «Γρηγόρης» δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Το 2000 η εταιρεία εισάγεται στην Παράλληλη Αγορά του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών ενώ ταυτόχρονα επεκτείνεται στη Ρουμανία με θυγατρική εταιρεία, μονάδα παραγωγής και δίκτυο καταστημάτων.
Τα Βαλκάνια αποδεικνύονται μια εξαιρετικά κερδοφόρα αγορά και έτσι το 2001, η εταιρεία δημιουργεί 3 νέα καταστήματα στη Ρουμανία ενώ «πατάει πόδι» και στο νέο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας «Ελευθέριος Βενιζέλος» με 2 καταστήματα. Την ίδια στιγμή, οι υπηρεσίες της πιστοποιούνται με ΕΝ ISO 9001 και HACCP από διεθνώς αναγνωρισμένο φορέα.
Το 2002, ο Όμιλος Γρηγόρης, αναδεικνύεται ανάδοχος της εκμετάλλευσης των εστιατορίων και κυλικείων των αμαξοστοιχιών του Ο.Σ.Ε. και την ίδια χρονιά, δημιουργείται το Coffeeright, το οποίο επεκτείνεται και στη Ρουμανία. Το 2003, το δίκτυο Γρηγόρης Μικρογεύματα & Coffeeright επεκτείνεται και την επόμενη χρονιά τα καταστήματα μετατρέπονται σε Γρηγόρης Μικρογεύματα & Coffeeright.
Οι αποτυχημένες επενδύσεις
Όμως, δεν είναι όλα τόσο ρόδινα όσο φαίνονται. Η ορμή και ο ενθουσιασμός του Βλάση Γεωργάτου, σε συνδυασμό με την απειρία του, τον οδηγούν σε απανωτά λάθη που βάζουν σε κίνδυνο την ίδια την εταιρεία. Μια σειρά από ατυχείς επιλογές και αμφιλεγόμενα projects βάζουν σε κίνδυνο τόσο τον όμιλο όσο και τη μετοχή, γεγονός που ανάγκασε το 2005 την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, να ζητήσει εξηγήσεις για την πορεία απαξίωσης της μετοχής της επιχείρησης Γρηγόρης Μικρογεύματα κατά 19%.
Οι αποτυχίες ήταν πολλές και ιδιαίτερα «ηχηρές». Τα επιτυχημένα «Νέον» της δεκαετίας του ’90, έβαλαν λουκέτο όταν τα ανέλαβε ο «Γρηγόρης», ενώ λουκέτο έβαλε και η «Wok 88», του ίδιου ομίλου. Σε ναυάγιο είχε καταλήξει και η προσπάθεια της εταιρείας να μπει στον χώρο του catering ενώ και τα καταστήματα των Βαλκανίων δεν κατέγραφαν τα εντυπωσιακά αποτελέσματα που όλοι περίμεναν...Και όλα αυτά συμβαίνουν την εποχή που στην αγορά έχει μπει για τα καλά στο προσκήνιο και η Everest, με συνεχείς επεκτάσεις και με «δυνατές» συνεργασίες, όπως αυτή της Vivartia.
Η εταιρεία κλυδωνίζεται και ο κίνδυνος κατάρρευσης είναι πλέον ορατός. Ωστόσο, ο Βλάσης Γεωργάτος, αρχίζει σταδιακά να μαθαίνει από τα λάθη του και προσπαθεί με διορθωτικές κινήσεις να ξαναστήσει την «Γρηγόρης» πάλι σε γερά θεμέλια. Το 2005, τα Coffeeright, επεκτείνονται στην πλειοψηφία των καταστημάτων του δικτύου και υπογράφεται σύμβαση με τη Master Franchise για την Κύπρο. Παράλληλα, δεν εγκαταλείπεται το όνειρο της επέκτασης στη Ρουμανία αλλά αντίθετα, ο αριθμός καταστημάτων μεγαλώνει.
Την επόμενη χρονιά, ο «Γρηγόρης» μπαίνει δυναμικά στην αγορά της Κύπρου με 3 καταστήματα ενώ 31 νέα καταστήματα σε Ελλάδα και Ρουμανία κάνουν την εμφάνισή τους. Το 2007, ακολουθούν 25 νέα καταστήματα αλλά τα…σύννεφα κάνουν και πάλι την εμφάνισή τους…
Η εταιρεία προσπαθεί να βγει από το ταμπλό του Χρηματιστηρίου το 2008, μια κίνηση που βρίσκει αντίθετους τους μετόχους και διαμαρτύρονται εντονότατα. Πρόκειται για μια κίνηση που ερμηνεύεται ως «μαράζωμα» μιας άλλοτε ανθηρής επιχείρησης με φιλόδοξα σχέδια και πλάνα επέκτασης. Είναι ουσιαστικά η δεύτερη φορά από τότε που ανέλαβε ο Βλάσης Γεωργάτος, που η «Γρηγόρης» βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού.
Το επιχειρηματικό come back του Γεωργάτου και ο ρόλος της μητέρας του
Τα απανωτά λάθη ωστόσο, δύο επιδράσεις έχουν στους ανθρώπους: είτε τους ατσαλώνουν και τους κάνουν να «σηκώσουν τα μανίκια» είτε τους αποθαρρύνουν εντελώς γεμίζοντάς τους πικρία και απογοήτευση. Στην περίπτωση του Βλάση Γεωργάτου, ευτυχώς, ίσχυσε το πρώτο. Κουρασμένος από τις απανωτές αποτυχίες και τα λάθη που παρά λίγο να του κοστίσουν ακριβά, σηκώνει τα μανίκια.
Καταστρώνει ένα πλάνο αναδιάρθρωσης και πασχίζει με νύχια και με δόντια να ξαναδώσει ζωή στην άλλοτε κραταιά εταιρεία. Πιο ώριμος και πλέον πολύ πιο κατασταλαγμένος ως προς τις επιχειρηματικές του επιλογές. Ο Βλάσης Γεωργάτος, ακούει πλέον προσεκτικά τις συμβουλές της οικογένειάς του και κυρίως της μητέρας του, της σιδηράς κυρίας του Ομίλου, Ασανίας (Σόνιας) με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Η έμπειρη Πολίτισσα μαζί με την κόρη της Άρτεμη, ήταν από την αρχή αντίθετες στη «στροφή» της εταιρείας σε άλλους κλάδους πέρα των «μικρογευμάτων» καθώς και στην εισαγωγή στο Χρηματιστήριο. Άποψή τους ήταν πως «η μαγική συνταγή των μικρογευμάτων» δεν έπρεπε να αλλάξει», κάτι που αποδείχθηκε πέρα για πέρα σωστό.
Ο Βλάσης Γεωργάτος ανασκουμπώνεται και ανακοινώνει την στροφή της εταιρείας στον παραδοσιακό καφέ και την τυρόπιτα, τα δύο είδη από τα οποία ξεκίνησε και σκαρφάλωσε στην κορυφή. Πολλοί ερμήνευσαν αρνητικά την κίνηση αυτή μιλώντας για το τέλος της εταιρείας, όμως στην ουσία επρόκειτο για μια σωτήρια κίνηση που θα βοηθούσε την εταιρία να μην «ξανοιχτεί» περαιτέρω.
Ανάπτυξη στην Ελλάδα της κρίσης
Το 2008 είναι και η χρονιά που ανοίγει το πρώτο κατάστημα στην αγορά της Αλβανίας ενώ ακολουθεί την επόμενη χρονιά η βράβευση «Best Franchise Workplace» από τα Franchise Awards και η πιστοποίηση με ΕΝ ISO 14001:2004 από διεθνώς αναγνωρισμένο φορέα. Η εταιρεία αρχίζει να παίρνει και πάλι τα «πάνω» της παρόλο που η κρίση μαστίζει την Ελλάδα. Το 2010, ο όμιλος «Γρηγόρης Μικρογεύματα» γιορτάζει τα 250 καταστήματα και τα επόμενα χρόνια, μια σειρά βραβεύσεων, αποδεικνύει πως ήδη η εταιρεία έχει μπει για τα καλά σε ορθή τροχιά.
Ορόσημο είναι το 2012 με τη δημιουργία του πρώτου καταστήματος στις…Μπαχάμες ενώ το 2013, σηματοδοτεί η δημιουργία του νέου concept καταστημάτων «Γρηγόρης ΦΟΥΡΝΙΣΜΑΤΑ». Το 2014, ο Όμιλος γιορτάζει τα 270 καταστήματα με παρουσία σε Ελλάδα, Κύπρο, Αλβανία, Μπαχάμες και Ρουμανία και με προσωπικό άνω των 3.000 εργαζόμενων στα καταστήματά του. Παράλληλα, εγκαινιάζει μια στρατηγική συνεργασία με τα Ελληνικά Πετρέλαια για παρουσία σε πρατήρια ΕΚΟ / BP με τα concept stores ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΙΚΡΟ για να προσφέρουν σε οδηγούς και συνεπιβάτες ‘‘μικρή ανάσα’’ προσωπικού ανεφοδιασμού», με ποικιλία από έτοιμα σάντουιτς, πίτες, γλυκίσματα κ.λπ., μαζί με τον καφέ coffeeright. Σκοπός της εταιρείας είναι το νέο αυτό concept να ξεπεράσει σύντομα τα 100 σημεία πώλησης δίνοντας «ανάσα» ρευστότητας στον όμιλο.
Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται...
Η εταιρεία πλέον προσανατολίζεται στον απεγκλωβισμό από την «παραδοσιακή τυρόπιτα» και στη στροφή των «μικρογευμάτων» καθώς επίσης και στον καφέ που αποτελεί την κινητήρια δύναμη των καταστημάτων αυτών. Ο Όμιλος «Γρηγόρης Μικρογεύματα» πέρα από τα αυστηρά επιλεγμένα προϊόντα που επιλέγει για τα καταστήματά του, είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και στην επιλογή των συνεργατών του-ελληνικές εταιρείες στην πλειοψηφία τους-που εξαρτώνται σχεδόν αποκλειστικά από αυτόν σε επίπεδο παραγωγής. Την ίδια στιγμή, οι συνεργασίες με γνωστούς σεφ, φαίνεται πως προσελκύουν το κοινό, διπλασιάζοντας το τζίρο, μιας εταιρείας που δύο φορές λίγο έλειψε να πέσει στα βράχια. Ο λάτρης των καταδύσεων, Βλάσης Γεωργάτος, ευτυχώς κατάλαβε νωρίς πως πρέπει να βουτήξεις σε έναν «ωκεανό λαθών» για να ξαναβγείς στην επιφάνεια…
