Σε μία λαμπρή τελετή-συναυλία, την οποία διηύθυνε ο ίδιος, στον προαύλιο χώρο της, η Βουλή τίμησε, παρουσία και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, έναν από τους κορυφαίους «αρχιτέκτονες» των ήχων μας, τον μαέστρο και συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο.
Η τελετή σφραγίστηκε με τη βράβευση του μεγάλου δημιουργού από τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου Νικήτα Κακλαμάνη, με το ασημένιο μετάλλιο της Βουλής, ως ελάχιστη χειρονομία ευγνωμοσύνης για την ανεκτίμητη και πολυσχιδή προσφορά του στην Πατρίδα.
«Απόψε έχω την τιμή και το προνόμιο να βραβεύω έναν ξεχωριστό “νέον” άνθρωπο. Έναν δημιουργό που μέσα από τη ζωή και το έργο του κατήργησε ένα ολόκληρο σύστημα από στεγανά· στεγανά στην καλλιτεχνική παιδεία, στα μουσικά είδη, στην πολιτική δράση και, κυρίως, στον τρόπο σκέψης πάνω στα μικρά και τα μεγάλα της ζωής. Αυτή λοιπόν την υπερβατική, σχεδόν μυθική μορφή, έχουμε τη χαρά και την τύχη να τιμούμε απόψε. Αυτόν το γοητευτικό δημιουργό. Τον γήινο διανοούμενο. Τον ωραίο Έλληνα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κακλαμάνης.
Ο πρόεδρος της Βουλής ταξίδεψε το κοινό στον χρόνο, θυμίζοντας τον «απείθαρχο έφηβο» και «νεαρό μαέστρο» που πριν από εξήντα και πλέον χρόνια ανέβηκε στην κατάμεστη σκηνή του θεάτρου «Κεντρικόν», έχοντας στο πλευρό του τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και την παντοτινή του φίλη, Βίκυ Μοσχολιού.
Μάλιστα, κάνοντας έναν ιστορικό παραλληλισμό με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον «μεγάλο αιρετικό», όπως είπε, χαρακτήρισε τον Σταύρο Ξαρχάκο «Μεγάλο Ορφικό».
«Ο Σταύρος είναι μύστης και μυστήριο μαζί. Γήινος και καλλιτεχνικά υπεράνθρωπος. Δεξιοτέχνης της αρμονίας και γνώστης της ψυχικής δύναμης που πηγάζει από τη μουσική. Ακροβάτης ανάμεσα στις υψηλές σφαίρες του πνεύματος και της ύλης, και την ίδια στιγμή, ερμηνευτής της ζωής και των αξιών της. Πάντα παρών στα Αμάν και στα Αμήν των καιρών μας. Στον καημό και τις ελπίδες μας. Στο Νυν και στο Αεί της Ελλάδας», επεσήμανε ο πρόεδρος της Βουλής.
Ακόμα, έκανε ιδιαίτερη αναφορά «στη γεμάτη λεβεντιά περπατησιά του συνθέτη, ο οποίος διέσχισε με την ίδια περήφανη στάση δρόμους δυτικούς, ελληνικούς, βυζαντινούς και ανατολίτικους, έχοντας ως μοναδικό του προορισμό την οικουμενική, ομοούσια και αδιαίρετη αξία της μουσικής».
Παράλληλα, εξήρε «τη συνεπή και καθαρή παρουσία του Σταύρου Ξαρχάκου στη δημόσια σφαίρα, όπου διέπρεψε ως βαθιά πολιτικοποιημένος λειτουργός από τη θέση του δημοτικού συμβούλου, του αντιδημάρχου, του βουλευτή και του ευρωβουλευτή».
Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Κακλαμάνης εξέφρασε «το συλλογικό αίσθημα ολόκληρου του ελληνισμού προς το “παντοτινά νεαρό παιδί” της μουσικής μας».
«Αυτό το παντοτινά νεαρό παιδί είναι με δύο λέξεις ο δικός μας Σταύρος Ξαρχάκος. Και αυτό το βράδυ, εδώ στο συμβολικά φορτισμένο χώρο της Βουλής των Ελλήνων, όλοι εμείς του λέμε unisono ένα μεγάλο "ευχαριστώ". Σταύρο, η Ελλάδα, οι Έλληνες και η Τέχνη, σε ευγνωμονούν», κατέληξε ο κ. Κακλαμάνης.
«Θα περιμένατε να κάνω αντιφώνηση, αλλά δεν μπορώ. Έχω συγκινηθεί πάρα πολύ και ως εκ τούτου είμαι άφωνος», είπε ο μεγάλος συνθέτης, Σταύρος Ξαρχάκος, κατασυγκινημένος.
