Συγκεκριμένες, άμεσα εφαρμόσιμες και χαμηλού κόστους παρεμβάσεις για την αποσυμφόρηση της λεωφόρου Κηφισού προτείνει ο συγκοινωνιολόγος και ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών, Ευάγγελος Ματσούκης, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Με πολυετή ενασχόληση με τα κυκλοφοριακά προβλήματα της Αττικής και εμπειρία από τη θητεία του ως σύμβουλος της Περιφέρειας, ο καθηγητής καταθέτει ένα συνεκτικό σχέδιο που, όπως υποστηρίζει, μπορεί να αποδώσει ορατά αποτελέσματα μέσα σε ένα έως ενάμιση χρόνο.
Κεντρικός άξονας των προτάσεών του είναι η αναβάθμιση της παλαιάς εθνικής οδού Ελευσίνα–Οινόφυτα σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο δύο συν δύο λωρίδων με διαχωριστική νησίδα. Πρόκειται για υφιστάμενο οδικό άξονα μήκους περίπου 51 χιλιομέτρων, ο οποίος, με περιορισμένες παρεμβάσεις, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μεγάλος παρακαμπτήριος δακτύλιος για τα βαρέα οχήματα που κατευθύνονται προς τη βόρεια Ελλάδα. Σύμφωνα με τον κ. Ματσούκη, σήμερα τα φορτηγά αντιστοιχούν στο 22% έως 25% της συνολικής κυκλοφορίας στον Κηφισό. Η εκτροπή τους εκτός λεκανοπεδίου θα αποφόρτιζε άμεσα τη λεωφόρο, βελτιώνοντας τη ροή για τα ΙΧ και επιταχύνοντας παράλληλα τις εμπορευματικές μεταφορές από και προς τη Δυτική Αττική.
Παράλληλα, προτείνει η λεωφόρος Κηφισού, στο τμήμα από την παραλιακή έως τη σύνδεση με την Αττική Οδός, να αποκτήσει ενιαία διατομή τεσσάρων λωρίδων ανά κατεύθυνση, κατά τα πρότυπα της Αττικής Οδού. Όπως εξηγεί, οι εναλλαγές από τρεις σε τέσσερις λωρίδες και αντίστροφα δημιουργούν «στενώσεις» που επιδεινώνουν την κυκλοφοριακή ροή και αυξάνουν τον κίνδυνο ατυχημάτων. Οι παρεμβάσεις που προτείνει δεν απαιτούν βαριά έργα, αλλά μετακινήσεις στηθαίων, ανακατανομή πλάτους λωρίδων και τεχνικές ρυθμίσεις σε συγκεκριμένα σημεία-κλειδιά.
Ωστόσο, ο κ. Ματσούκης επισημαίνει ότι καμία παρέμβαση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων. Σήμερα, στον Κηφισό εμπλέκονται πολλαπλοί φορείς – από την Περιφέρεια Αττικής έως διαφορετικές διευθύνσεις του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, την Τροχαία και τους όμορους δήμους. Προτείνει νομοθετική ρύθμιση που θα αναθέτει την κεντρική ευθύνη στον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, καθώς πρόκειται για οδικό άξονα που ανήκει στο Δημόσιο. Παράλληλα, εισηγείται τη συγκρότηση ειδικής Ομάδας Εργασίας περίπου 20 συγκοινωνιολόγων και μηχανικών, με πλήρη απασχόληση, που θα συντονίσει μελέτες και υλοποίηση. Υπενθυμίζει μάλιστα ότι ανάλογο σχήμα είχε εφαρμοστεί με επιτυχία τη δεκαετία του ’90, επί υπουργίας Στέφανος Μάνος.
Στις άμεσες διαχειριστικές λύσεις περιλαμβάνει την ενίσχυση του μηχανισμού επέμβασης σε ατυχήματα και βλάβες, με περισσότερα ειδικά οχήματα της Περιφέρειας, σύμβαση με εταιρεία οδικής βοήθειας για ταχεία απομάκρυνση οχημάτων και αποκλειστική αστυνόμευση του άξονα. Φτάνει μάλιστα να προτείνει τη δημιουργία ειδικής Τροχαίας για το νότιο τμήμα του Κηφισού, ώστε να υπάρχει εξειδικευμένη αντιμετώπιση συμβάντων σε αυτοκινητόδρομο.
Για τα μεγάλα έργα, όπως ο τριπλός κόμβος Σκαραμαγκά, εκτιμά ότι θα συμβάλουν ουσιαστικά αλλά σε βάθος χρόνου, καθώς η ολοκλήρωσή τους τοποθετείται κοντά στο 2030. Σε ό,τι αφορά τις διαχρονικές προτάσεις για στροφή στα μέσα μαζικής μεταφοράς, εμφανίζεται ρεαλιστής: θεωρεί ότι μόνο η επέκταση του μετρό μπορεί να μετακινήσει σημαντικό αριθμό οδηγών από το ΙΧ, επισημαίνοντας πως λεωφορεία, ποδήλατα και μικροκινητικότητα δεν μπορούν να καλύψουν τις μεγάλες αποστάσεις και τις ανάγκες ενός γηράσκοντος πληθυσμού.
Τέλος, επεκτείνει το σκεπτικό του σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο, προτείνοντας στοχευμένες παρεμβάσεις σε κομβικά σημεία μεγάλων αρτηριών, με έμφαση σε ρυθμίσεις φωτεινών σηματοδοτών, ανασχεδιασμό νησίδων και κρασπέδων και επικαιροποίηση παλαιών κυκλοφοριακών μελετών. Πρόκειται, όπως τονίζει, για μέτρα χαμηλού κόστους που θα μπορούσαν να περιορίσουν έως και 15% τη συνολική κυκλοφοριακή συμφόρηση στην Αττική, εφόσον υπάρξει συντονισμός, πολιτική βούληση και σαφές χρονοδιάγραμμα.
