Στο πλαίσιο της ακρόασης των φορέων στη Βουλή για τον νέο Αναπτυξιακό νόμο, ο Πρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Βασίλης Κορκίδης, κατέθεσε πλήρες υπόμνημα προτάσεων και παρατηρήσεων κατ´ άρθρο. Ειδικότερα, στην τοποθέτηση του στην κοινή συνεδρίαση των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Παραγωγής και Εμπορίου, Οικονομικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων επεσήμανε:
«Στις σημερινές, δυσχερείς συνθήκες για την οικονομία και την κοινωνία, οι στρατηγικές επενδύσεις αποτελούν κρίσιμο παράγοντα ανάπτυξης και σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΣΕΕ τάσσεται θετικά σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση, η οποία κινείται στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των κινήτρων των Ελλήνων αλλά και ξένων επενδυτών.
Με γνώμονα το γεγονός ότι ο νόμος θα πρέπει να υπηρετεί το αναπτυξιακό και επενδυτικό μοντέλο, θεωρούμε ότι αποτελεί τον κρισιμότατο παράγοντα, στη διεθνή και Ελληνική επενδυτική κοινότητα, για ένα σταθερό και διαφανές επενδυτικό πλαίσιο κανόνων, διαδικασιών και διοικητικών δομών, με σκοπό την υλοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών έργων, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία σύγχρονων υποδομών, δικτύων και τελικά υπηρεσιών για τους πολίτες, αλλά και θέσεων εργασίας.
Είναι θετικό το γεγονός ότι στο νέο νόμο η μικρομεσαία επιχείρηση τίθεται στο επίκεντρο και αναδεικνύεται ως βασικός μοχλός της παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας, όπως άλλωστε συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ των 15 «παλαιών» και των 13 «νέων», όπως αναφέρει η Έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Μάιος 2016), χωρίς ευτυχώς να ξεχωρίζει τις «παλαιές» 15 σε 14 συν την Ελλάδα.
Τα σοβαρά εμπόδια για την ανάπτυξη μπορεί να ποικίλουν και να επηρεάζουν δυσανάλογα τις μεγαλύτερες από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά συνοψίζονται σε τρείς βασικές κατηγορίες, σε εσωτερικά, διοικητικά και οικονομικά. Στην Ελλάδα η 7ετής οικονομική κρίση, το Δημόσιο χρέος, τα φορολογικά συστήματα, η πολύπλοκη νομοθεσία, τα ρυθμιστικά εμπόδια, η πρόσβαση στη χρηματοδότηση έχουν αρνητικό αντίκτυπο στον κύκλο εργασιών, την κερδοφορία, την απασχόληση και το ποσοστό επιβίωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μάλιστα, στις υγιείς και κερδοφόρες επιχειρήσεις όλα αυτά είναι σημαντικοί παράγοντες επιβράδυνσης της ανάπτυξης τους.
Παρά το γεγονός ότι το εμπόριο δεν συμπεριλαμβάνεται ως κύρια δραστηριότητα στους έξι άξονες του νέου αναπτυξιακού νόμου, η ΕΣΕΕ, εκπροσωπώντας και την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, είναι πάντα υπέρ της ενίσχυσης της παραγωγικής διαδικασίας και του πρωτογενούς τομέα, γιατί μόνο έτσι θα ενισχυθεί και το ελληνικό εμπόριο. Άλλωστε τα κέρδη του εμπορίου έρχονται από την αγορά των προϊόντων και όχι από την πώληση. Όπως είναι επίσης σημαντικό ότι κατά προτεραιότητα ο νόμος ενισχύει την τεχνολογική αναβάθμιση της χώρας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπου, διαμέσου αυτής, μπορεί να διευκολυνθεί η προσαρμογή των Ελληνικών ΜμΕ στη νέα ψηφιακή οικονομία και στις σύγχρονες απαιτήσεις που δημιουργεί το ηλεκτρονικό εμπόριο. Με άλλα λόγια, ο νέος αναπτυξιακός νόμος ενσωματώνει πολλές από τις παρατηρήσεις της ΕΣΕΕ.
Ο καλύτερος αναπτυξιακός νόμος είναι αυτός που απλουστεύει το επιχειρηματικό περιβάλλον, που μειώνει το διοικητικό φόρτο, που απλοποιεί τις φορολογικές διαδικασίες, που δίνει πρόσβαση στη χρηματοδότηση και που απλά μας αφήνει να δουλέψουμε για να αναπτυχθούμε.
Ο νέος αναπτυξιακός νόμος εστιάζει ή μάλλον δελεάζει με φοροελαφρύνσεις και ορθώς πλησιάζει με τα νέα όρια τα μεγέθη των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Αξίζει άλλωστε να σημειωθεί ότι από τα 6,6 δις που οφείλει συνολικά το ελληνικό δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, τα 2,5 δις οφείλονται για την αποπληρωμή ολοκληρωμένων επενδυτικών σχεδίων και κακώς τόσο καιρό δεν είχαν αποδεχθεί οι δανειστές τη λύση του συμψηφισμού οφειλών μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Εύχομαι ο νέος αναπτυξιακός νόμος να μην έχει την τύχη των προηγούμενων και ιδιαίτερα του 2011, όπου από τα 1276 έργα υλοποιήθηκαν 50, με χρόνο αναμονής 29 μήνες και χρόνο αποπληρωμής άγνωστο. Ο νέος επενδυτικός νόμος δεν μπορεί να δημιουργήσει από μόνος του επενδυτικό σοκ, γιατί δεν διαθέτει τα απαιτούμενα κεφάλαια, αλλά μπορεί να διαμορφώσει ένα φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον και να ενθαρρύνει με κίνητρα. Σε αντίθεση μάλιστα με άλλες εποχές, όπου υπήρχαν πόροι αλλά ο σχεδιασμός ήταν ανεπαρκής τώρα ο σχεδιασμός είναι μεν συγκροτημένος, άλλα υπάρχει ένδεια πόρων...».
