Ο διπλός καταστροφικός σεισμός που έπληξε κυρίως τη βόρεια Βενεζουέλα την 24η Ιουνίου στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 3.000 ανθρώπους, κατά νεότερο προσωρινό απολογισμό που ανακοινώθηκε χθες Κυριακή από τις αρχές, που άρχισαν να ενταφιάζουν θύματα χωρίς να έχουν αναγνωριστεί.
«Επίσημος απολογισμός ως την 5η Ιουλίου: 3.342 νεκροί, 16.740 τραυματίες», σύμφωνα με την ανακοίνωση της κυβέρνησης, που δημοσιοποίησε ο πρόεδρος του κοινοβουλίου Χόρχε Ροδρίγκες και περιλαμβάνει διάφορους ακόμη αριθμούς. Ωστόσο, οι αρχές στο Καράκας αποφεύγουν να αναφέρουν πόσοι είναι οι αγνοούμενοι. Ο ΟΗΕ υπολογίζει ότι μπορεί να φτάνουν ως ακόμη και τους 50.000. Άλλες εκτιμήσεις αναφέρονται σε περίπου 10.000. Ο προηγούμενος επίσημος προσωρινός απολογισμός, προχθές Σάββατο, έκανε λόγο για 2.954 νεκρούς.
Πλέον οι ελπίδες να βρεθούν επιζήσαντες στα συντρίμμια έχουν εξανεμιστεί. Οι ομάδες των 4.000 και πλέον διασωστών οι οποίες στάλθηκαν στη Βενεζουέλα από πολλές και διάφορες χώρες έχουν αρχίσει να φεύγουν.
Πάνω από 150 πτώματα θυμάτων που δεν αναγνωρίστηκαν θάφτηκαν σε μακρά σειρά τάφων σε κοιμητήριο στην Κάτια λα Μαρ, στη Γουάιρα, διαπίστωσαν χθες δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου.
Μέτρησαν 159 ατομικούς τάφους θυμάτων που δεν είχαν αναγνωριστεί, κατανεμημένους σε δυο μακρές σειρές, και άλλους 95 τάφους θυμάτων που αντιθέτως είχαν αναγνωριστεί σε απομακρυσμένη περιοχή του κοιμητηρίου Λα Εσπεράνσα.
Προσωπικό με μηχανήματα έργου άνοιγε παράλληλα τάφρους για να ταφούν και άλλα θύματα.
Οι τάφοι διαχωρίζονταν με λευκές πέτρες, ενώ σε καθέναν αφέθηκε μικρό μπουκέτο από λουλούδια κάτω από λιτό λευκό σταυρό. Σε αυτόν, πλάκα έφερε αριθμό αναγνώρισης και ημερομηνία θανάτου -- 24η Ιουνίου 2026, την ημέρα των σεισμών που βύθισαν τη χώρα στο πένθος.
Οι τάφοι φέρουν αρίθμηση και κωδικό, ώστε οι άνθρωποι που δεν αναγνωρίστηκαν να μπορούν να εντοπιστούν από τις οικογένειες χάρη στα «πορτρέτα τους» πριν από τους ενταφιασμούς που κράτησαν οι αρχές, εξήγησε ο Έλι Σαβάλα, κάτοικος της συνοικίας.
«Δεν φεύγω χωρίς τον γιο μου»
Στη Γουάιρα, η Σούλι ψάχνει τον γιο της, 23 χρονών, που δούλευε σε αρτοποιείο στην Κάτια λα Μαρ. Λέει πως κοιμάται μαζί με την κόρη της κάθε βράδυ σε κοντινή μικρή πλατεία, περιμένοντας να απομακρυνθούν τα συντρίμμια.
«Είναι φριχτό, δεν ξέρω καν τι μέρα είναι, έχω χάσει το μυαλό μου, αλλά δεν κουνιέμαι από εδώ διότι ξέρω πως είναι εδώ. Βρήκα τη μοτοσικλέτα του, βρήκα το κράνος του, είναι εδώ, προσεύχομαι στον Θεό να είναι ζωντανός (...) Αν όχι, τουλάχιστον να τον βρούμε, να τον δούμε, να τον πάμε εκεί που θα αναπαυτεί αιώνια. Δεν φεύγω χωρίς τον γιο μου», προσθέτει.
Πλέον, η κούρσα με τον χρόνο έχει πάρει διαφορετικό χαρακτήρα -- το ζητούμενο είναι να ανασυρθούν πτώματα θυμάτων. «Από κάποια στιγμή και μετά, τα πτώματα αρχίζουν να αναδίδουν υγρά και αέρια που είναι ιδιαίτερα βλαβερά για τους ζωντανούς. Τα περισσότερα πτώματα που βρήκαμε ήταν σε προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης», εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο αξιωματικός του βραζιλιάνικου πυροσβεστικού σώματος, ο Τζιέγκου Ασουνσάου.
«Είχαμε αποστολή να σώσουμε τα θύματα που βρίσκονταν στη ζωή και τώρα η αποστολή μας είναι να ανακτήσουμε τα πτώματα ώστε οι οικογένειες να μπορέσουν να βρουν γαλήνη», πρόσθεσε.
Η υπηρεσιακή πρόεδρος Ντέλσι Ροδρίγκες, η οποία επικρίνεται για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε την κρίση στη Βενεζουέλα, τόσο ως προς την οργάνωση των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης, όσο και ως προς τις προσπάθειες να ανασυρθούν έστω νεκρά τα θύματα, διαβεβαίωσε χθες ότι «δεν θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη» στη χώρα.
«Δεν καταλαβαίνω πώς, αυτές τις στιγμές οδύνης για τη Βενεζουέλα, εθνικού πένθους (...) κάποιοι τολμούν να απεργάζονται κοινωνικές εκρήξεις. Εδώ δεν θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη. Εδώ αυτό που υπάρχει είναι η βαθιά κοινωνική αλληλεγγύη του λαού μας», είπε κατά τη διάρκεια επίσημης τελετής για την επέτειο της ανεξαρτησίας της χώρας (5η Ιουλίου) στο Φουέρτε Τιούνα, το στρατιωτικό συγκρότημα όπου βρίσκεται ιδίως η έδρα του υπουργείου Άμυνας, στην πρωτεύουσα Καράκας.
Σε περιοχές που έχουν υποστεί εκτεταμένες καταστροφές εξαιτίας του διπλού σεισμού 7,2 και 7,5 βαθμών, κάτοικοι εκφράζουν οργή για την έλλειψη βοήθειας από τις αρχές.
Πάνω από 17.000 άνθρωποι έχουν μείνει άστεγοι, σύμφωνα με την χθεσινή ανακοίνωση της κυβέρνησης. Πολλοί σεισμοπαθείς ζουν στους δρόμους ή σε πάρκα.
Στο Καράκας και στη Γουάιρα, πολλοί συγκεντρώθηκαν στις κυριακάτικες λειτουργίες των εκκλησιών για να θυμηθούν αυτούς που έχασαν κι αυτούς που αγνοούνται.
«Συνάντησα ζευγάρια που έχασαν δυο παιδιά, ή δυο από τα τρία. Είναι πολύ οδυνηρό», είπε ιερωμένος, ο Ραφαέλ Τροκόνις, μιλώντας στο AFP στη Γουάιρα. «Προσπαθούμε να προσφέρουμε όση περισσότερη υποστήριξη είναι δυνατόν. Θέλουμε να είμαστε κοντά σε αυτούς που υποφέρουν. Βλέπουμε πολύ θλίψη και απελπισία».
Στην πανεπιστημιούπολη του Κεντρικού Πανεπιστημίου της Βενεζουέλας στο Καράκας δεκάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν γύρω από πελώρια σημαία της χώρας, γύρω από την οποία είχαν τοποθετηθεί κεριά, συμμετέχοντας σε αγρυπνία για τα θύματα.
