Συσκέψεις, διασκέψεις, ταξίδια, συνεχής ενημέρωση και παρακολούθηση των οικονομικών και γεωπολιτικών εξελίξεων βρίσκονται στην ημερήσια ατζέντα των στελεχών που ηγούνται εθνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων προκειμένου να μπορέσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια να χαράξουν τη δική τους ατζέντα που θα τους οδηγήσει στο δρόμο προς την επιτυχία. Ποια όμως είναι τα ζητήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο;
Την εβδομάδα που μας πέρασε διευθύνοντες σύμβουλοι επιχειρήσεων, θεσμικοί εκπρόσωποι, επιστήμονες και ηγέτες επιχειρήσεων συγκεντρώθηκαν προκειμένου να εξετάσουν τις δυνάμεις που αναδιαμορφώνουν την οικονομία και να αναπτύξουν τις στρατηγικές του οδικού χάρτη που θα καθορίσει τη νέα εποχή της επιχειρηματικής ανάπτυξης.
Κεντρικό θέμα του Fortune Greece CEO Initiative Forum, σε συνεργασία με τη Tsomokos Communications, ήταν η «Μεγάλη Σύγκλιση», καθώς τρεις ισχυρές τάσεις συγκλίνουν ιστορικά: οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι δημογραφικές αλλαγές.
Από όλες τις συζητήσεις το εφετινό φόρουμ ηγεσίας έδειξε ότι οι ανησυχίες των CEO και των θεσμικών φορέων δεν είναι αποσπασματικές αλλά κομμάτια του ίδιου παζλ. Η χώρα τοποθετείται σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα, ενώ οι επιχειρήσεις αναζητούν μια νέα ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξη, τη σταθερότητα και την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Πίσω από τις τοποθετήσεις, τις ερωτήσεις και τις αντιπαραθέσεις, διακρίνονται δέκα συν ένα βασικά θέματα που διαμορφώνουν την ατζέντα της επόμενης δεκαετίας.
1. Η τεχνητή νοημοσύνη ως καταλύτης αλλαγής. Στο επίκεντρο βρίσκεται η μεγάλη σύγκλιση: τεχνητή νοημοσύνη, γεωπολιτικές αναταράξεις, δημογραφικές αλλαγές και πίεση για ανταγωνιστικότητα συνυπάρχουν στο ίδιο σκηνικό. Η συζήτηση δεν περιστρέφεται πλέον γύρω από το αν θα αξιοποιηθούν οι νέες τεχνολογίες, αλλά γύρω από το πώς θα ενσωματωθούν με τρόπο που να αυξάνει την παραγωγικότητα, να βελτιώνει την εξυπηρέτηση και να ανοίγει νέες αγορές, χωρίς να διαλύει την κοινωνική συνοχή. Η τεχνητή νοημοσύνη εμφανίζεται ως καταλύτης αλλαγής αλλά και ως δοκιμασία για τα αντανακλαστικά της ηγεσίας.
2. Η Ελλάδα ως στρατηγικός κόμβος επενδύσεων. Η χώρα παρουσιάζεται ως στρατηγικός κόμβος για επενδύσεις. Η γεωγραφική θέση, η αναβάθμιση υποδομών και η βελτίωση βασικών δεικτών δημιουργούν ένα πιο φιλικό περιβάλλον, όμως η συνέχεια θα κριθεί από τη συνέπεια της πολιτικής, την ταχύτητα των αποφάσεων και τη δυνατότητα υλοποίησης. Οι ιδιωτικές επενδύσεις παραμένουν κρίσιμο ζητούμενο και οι κλάδοι προτεραιότητας, ενέργεια, τεχνολογία, υγεία, βιομηχανία, logistics, ψηφιακές υπηρεσίες, επανέρχονται διαρκώς.
3. Ο ρόλος των κεφαλαιαγορών και των χρηματοοικονομικών εργαλείων. Η πρόσβαση σε χρηματοδότηση αντιμετωπίζεται όχι απλώς ως τεχνικό θέμα, αλλά ως στρατηγική επιλογή. Ισχυρή διακυβέρνηση, καθαρές δομές, διαφάνεια και εξωστρέφεια αποτελούν προϋποθέσεις για να μπορέσουν οι επιχειρήσεις , μεγάλες και οικογενειακές να αξιοποιήσουν ομόλογα, μετοχές και άλλα εργαλεία για να επιταχύνουν την ανάπτυξή τους και να σταθούν σε διεθνές περιβάλλον.
4. Οι νέες παγκόσμιες ισορροπίες. Η αυξανόμενη ζήτηση για ενέργεια, οι μετατοπίσεις οικονομικής ισχύος, οι νέοι κίνδυνοι σε άμυνα και υποδομές, η ανάγκη ψηφιακής θωράκισης: όλα αυτά συνθέτουν ένα πλαίσιο όπου ο επιχειρηματικός σχεδιασμός πρέπει να λαμβάνει υπόψη σενάρια που μέχρι χθες θα θεωρούνταν ακραία. Η έννοια του ρίσκου αποκτά νέο περιεχόμενο και η διοίκηση καλείται να βλέπει ταυτόχρονα την επόμενη μέρα και την επόμενη κρίση.
5. Το νέο μοντέλο ηγεσίας. Η ηγεσία δεν είναι πια διαχείριση πόρων και διαδικασιών. Ο σύγχρονος CEO καλείται να δημιουργεί ευκαιρίες μέσα στην αβεβαιότητα, να εμπνέει ανθρώπους με διαφορετικές προσδοκίες και να κρατά την επιχείρηση σε κίνηση, ακόμη κι όταν το περιβάλλον είναι γεμάτο προκλήσεις.
6. Η καινοτομία και η εφαρμογή της σε μεγάλη κλίμακα. Η τεχνολογία δεν αφορά μόνο έναν τομέα αλλά διαπερνά τραπεζικές υπηρεσίες, βιομηχανία, ενέργεια, υγεία, εμπόριο, τουρισμό. Οι CEO συζητούν πώς εφαρμόζονται λύσεις σε μεγάλη κλίμακα και πώς εξασφαλίζεται ότι η καινοτομία δεν παραμένει σε πιλοτικά έργα, αλλά φτάνει στον πελάτη, στον πολίτη, στον εργαζόμενο.
7. Η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό και στις δεξιότητες. Οι οργανισμοί αναζητούν τρόπους να αντιμετωπίσουν τα κενά ταλέντου, να επενδύσουν στην αναβάθμιση δεξιοτήτων σε μεγάλη κλίμακα και να δημιουργήσουν δομές που επιτρέπουν ευελιξία, συνεργασία και φυσικά χάραξη στρατηγικής. Χωρίς σοβαρή επένδυση στους ανθρώπους, καμία τεχνολογική επένδυση δεν μπορεί να αποδώσει πραγματικά.
8. Η υγεία και η ευημερία ως νέος αναπτυξιακός άξονας. Η συζήτηση για το να ζούμε καλύτερα και όχι μόνο περισσότερο συνδέεται με τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας και ασφάλισης αλλά και με τον τρόπο που επιχειρήσεις και πολιτεία επανασχεδιάζουν οικοσυστήματα ευημερίας. Η ψηφιακή υγεία, η αξιοποίηση δεδομένων, τα συστήματα πρόληψης και οι νέες μορφές υπηρεσιών μεταμορφώνουν ολόκληρη την αλυσίδα φροντίδας.
9. Οι υποδομές και το real estate ως στρατηγικά assets. Από τα logistics και τα κέντρα δεδομένων μέχρι τα σύγχρονα έργα αστικής ανάπτυξης, οι επενδύσεις σε υποδομές αποτελούν κρίσιμο πυλώνα ανταγωνιστικότητας. Η βιωσιμότητα, η ενεργειακή αποδοτικότητα και η δυνατότητα φιλοξενίας νέων τεχνολογιών γίνονται βασικά κριτήρια.
10. Τεχνολογία, δεδομένα και κυβερνοασφάλεια. Κυβερνοασφάλεια, προστασία κρίσιμων υποδομών, διαχείριση ευαίσθητων δεδομένων και ανάγκη για κυρίαρχες λύσεις αποτελούν πλέον στρατηγικά ζητήματα διοίκησης. Η πληροφορία γίνεται πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο.
Και τέλος τομείς όπως τουρισμός, ψυχαγωγία, wellbeing, υγεία και υπηρεσίες υψηλής αξίας δημιουργούν ένα νέο πεδίο ανάπτυξης. Η χώρα έχει τη δυνατότητα να ξεχωρίσει συνδυάζοντας επενδύσεις, τεχνολογία και ανθρώπινη εμπειρία.
Κοινό ήταν το συμπέρασμα ότι οι προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας δεν αντιμετωπίζονται με αποσπασματικές κινήσεις, αλλά με ολοκληρωμένες στρατηγικές που ενώνουν τεχνολογία, ανθρώπους, επενδύσεις και θεσμούς. Οι CEO αναγνωρίζουν ότι καλούνται να κινηθούν σε ένα περιβάλλον που αλλάζει ταχύτερα από ποτέ, να διαβάζουν σωστά τα σήματα του μέλλοντος και να αποφασίζουν με τόλμη αλλά και συνέπεια.
