Η ΠΟΜΙΔΑ συμμετέχει στο εθνικό πένθος για το θάνατο του τέως Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, εκφράζοντας ειλικρινή συλλυπητήρια προς την οικογένειά του, σημειώνεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε.
Παράλληλα όμως, όπως αναφέρει στην ίδια ανακοίνωση, θεωρεί καθήκον της να επισημάνει ότι εκτός από όσα σημαντικά επέτυχε ο Κώστας Σημίτης για την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο, και για την κατοχύρωση της θέση τους στην Ευρώπη, για τα οποία είναι άλλοι αρμόδιοι να αναφερθούν, ανεκτίμητης αξίας παρακαταθήκη προς την κοινωνία και την οικονομία της χώρας μας ήταν και η απαλλαγή της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας από τα πολύχρονα δεσμά του Ενοικιοστασίου, αλλά και άλλα θετικά μέτρα που ανακούφισαν τους ιδιοκτήτες ακινήτων κατά την περίοδο της Πρωθυπουργίας του.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση «επί Κώστα Σημίτη και του συνεργάτη του κ. Σωκράτη Κοσμίδη, ως Γενικού Γραμματέα Εμπορίου και εν συνεχεία του Υπουργικού Συμβουλίου:
-Το 1994 τερματίστηκαν οι αναγκαστικές παρατάσεις των μισθώσεων κατοικιών και νομοθετήθηκε η τριετής αρχική διάρκεια κάθε νέας μίσθωσης κύριας κατοικίας που είχε προτείνει η ΠΟΜΙΔΑ και που ισχύει αδιατάρακτα ακόμη και σήμερα, 30 χρόνια μετά, ώστε να μπορεί κάθε ιδιοκτήτης να εκμισθώνει την κατοικία του χωρίς να φοβάται ότι θα την χάσει!
-Το 1995 οριστικοποιήθηκε ο τερματισμός των αδιάλειπτων επί δεκαετίες αναγκαστικών παρατάσεων των εμπορικών μισθώσεων και η σταδιακή λήξη της διάρκειάς τους στα 30 έτη το 1995, στα 20 έτη το 1996 και στα 12 χρόνια το 1997, που είχε προτείνει η ΠΟΜΙΔΑ και υλοποιήθηκε με τον πλέον ομαλό τρόπο, γιατί σκοπός της ήταν όχι η διενέργεια εξώσεων, αλλά η αποκατάσταση των σχέσεων και η συνεργασία ιδιοκτητών και ενοικιαστών σε πνεύμα ισονομίας και αμοιβαίας κατανόησης!
-Το 1997 έγινε δεκτό το αίτημα της ΠΟΜΙΔΑ και θεσπίστηκε από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Ευάγγελο Γιαννόπουλο για πρώτη φορά η διαδικασία διαταγής απόδοσης μισθίου για την αντιμετώπιση των δύστροπων ενοικιαστών με την οποία ο χρόνος απόδοσης ακινήτου για μη καταβολή ενοικίων μειώθηκε από ένα περίπου έτος σε τρεισήμισι περίπου μήνες.
- Το 1999 θεσπίστηκε από τον Υπουργό Εμπορίου κ. Ευάγγελο Βενιζέλο η κατάργηση της αποζημίωσης (άυλης εμπορικής αξίας) στον τερματισμό των εμπορικών μισθώσεων, με αντάλλαγμα την τετραετή παράτασή τους.
-Το 1999 ο σεισμός στην Αττική δημιουργεί πίεση στην κυβέρνηση για νομοθετικά μέτρα ενοικιοστασιακού χαρακτήρα για τη στέγαση των σεισμοπαθών. 'Αμεση και επιτυχής παρέμβαση-έκκληση της ΠΟΜΙΔΑ προς τους ιδιοκτήτες κατοικιών για την στέγαση των πληγέντων, σθεναρή αντίσταση στις πιέσεις για επιβολή ενοικιοστασίου από τον Υφυπουργό Εμπορίου Γιάννη Χαραλάμπους και επιτυχής θεσμοθέτηση 15μηνης φορολογικής απαλλαγής των μισθωμάτων από μισθώσεις προς σεισμοπαθείς, με πρόταση της ΠΟΜΙΔΑ και εισήγηση της Υπουργού Εσωτερικών Βάσως Παπανδρέου.
- Το 2003, με εισήγηση της Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Βάσως Παπανδρέου έγινε δεκτό το χρόνιο αίτημα της ΠΟΜΙΔΑ και λύθηκε το ιδιοκτησιακό πρόβλημα των εντός σχεδίου ακινήτων από τις ατέρμονες δικαστικές διεκδικήσεις του Δημοσίου με το νόμο 3127/2003. Επίσης με το νόμο 3208/2003, ως δάσος ορίστηκε να θεωρείται πλέον αυτό που ορίζεται γενικά από το νόμο, και όχι από το κάθε δασαρχείο.
Η υιοθέτηση των παραπάνω μέτρων και ιδιαίτερα η κατάργηση των ενοικιοστασιακών δεσμών στις μισθώσεις κατοικιών αλλά και ιδιαίτερα των πολυετών, επί γενεές ολόκληρες κυριολεκτικά, παρατάσεων των εμπορικών μισθώσεων, έδωσαν αξία στην ιδιωτική ακίνητη περιουσία, ελπίδα στους ιδιοκτήτες της και στέγη στους ενοικιαστές, και τη δυνατότητα ανάπτυξης της κτηματαγοράς αλλά και της ανοικοδόμησης ώστε να ανταποκριθεί στις ανάγκες της στέγασης και της επαγγελματικής δραστηριότητας του ελληνικού λαού.
Οι πολιτικές απελευθέρωσης που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη για την αγορά ακινήτων και δοκιμάστηκαν με επιτυχία στην πράξη, δείχνουν τον δρόμο για την αντιμετώπιση των σημερινών προκλήσεων. Ιδιαίτερα χωρίς την απελευθέρωση των εμπορικών μισθώσεων δεν θα είχαν γίνει ποτέ στη χώρα μας οι επενδύσεις δισεκατομμυρίων των τελευταίων δεκαετιών από διεθνείς και ελληνικές επιχειρήσεις, με πολλαπλά θετικά αποτελέσματα για την οικονομία, την απασχόληση και την κοινωνία μας γενικότερα.
Αυτό οφείλεται κατά μέγα μέρος στην πολιτική τόλμη και οξυδέρκεια του Κώστα Σημίτη και των συνεργατών του, και αποτελεί σημαντικό μέρος της παρακαταθήκης του που δεν πρέπει να ξεχάσουμε, κυρίως με το να μην γυρίσουμε πίσω στις εφιαλτικές ενοικιοστασιακές πρακτικές του παρελθόντος, στις οποίες κινδυνεύουμε να μας φέρουν αργά ή γρήγορα, μέτρα όπως το σημερινό απαράδεκτο "πλαφόν" του 3%».
