"Η αόριστη έννοια "το συμφέρον του παιδιού" τοποθετείται από τον νομοθέτη για να εξειδικεύεται από τον δικαστή. Εφόσον λοιπόν προβλέπεται από τον νομοθέτη ως αόριστη έννοια, δεν μπορεί να ορίζεται από αυτόν με συγκεκριμένα και ιεραρχημένα κριτήρια», αναφέρουν οι βουλευτές της ΝΔ.
Οι δύο βουλευτές της ΝΔ, που ανέλαβαν από κοινού πρωτοβουλία με συνολικά 10 τροπολογίες που συνυπογράφουν στο νομοσχέδιο, έχουν υπογραμμίσει την αντίθεσή τους με τις διατάξεις που προσδιορίζουν το συμφέρον του παιδιού και έχουν προειδοποιήσει ότι θα αποτελέσουν πρόκριμα για τις δικαστικές αποφάσεις που θα εκδοθούν στο μέλλον. Έχουν εξάλλου επισημάνει ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις ενέχουν σοβαρό κίνδυνο να κατηγορηθεί η Ελλάδα για παραβίαση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού.
Οι δύο βουλευτές της ΝΔ, στη μία εκ των 10 τροπολογιών, ζητούν τροποποίηση της για το συμφέρον του παιδιού, επισημαίνοντας ότι και η αρμόδια για την παρακολούθηση της εφαρμογής της σύμβασης, επιτροπή του ΟΗΕ, αναφέρει ρητώς ότι το συμφέρον του παιδιού δεν έχει στεγανά και εξειδικεύεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Την ίδια άποψη έχει εκφράσει πρόσφατα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τονίζουν οι κ.κ. Γιαννάκου και Κεφαλογιάννη και επισημαίνουν ότι τα κριτήρια για την ανάθεση της γονικής μέριμνας που αναφέρονται στο νομοσχέδιο, είναι σαφώς γονεοκεντρικά και παραμερίζουν άλλες σημαντικές παραμέτρους του συμφέροντος του παιδιού.
Μεταξύ των τροπολογιών που κατέθεσαν, είναι και τροπολογία με την οποία ζητείται απαλοιφή του όρου «εξίσου» στη γονική μέριμνα. «Εφόσον όταν οι γονείς ζουν μαζί, δεν ασκούν 'εξίσου' τη γονική μέριμνα, δεν δύνανται να την ασκούν 'εξίσου' όταν χωρίζουν», αναφέρουν και επισημαίνουν ότι η έννοια «εξίσου άσκηση της γονικής μέριμνας» μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως, όπως για παράδειγμα ως ισόχρονη άσκηση γονικής μέριμνας.
Αναφορικά με τις στεγαστικές, επαγγελματικές και λοιπές περιστάσεις της επιμέλειας, οι δύο βουλευτές της ΝΔ επισημαίνουν ότι η διάταξη που έχει περιληφθεί στο νομοσχέδιο, φαίνεται σαν να θεωρεί την επικοινωνία το μόνο σημαντικό ζήτημα, ενώ η μετακίνηση μπορεί να συμφέρει το παιδί αντικειμενικά, όπως λ.χ. ένα παιδί με προβλήματα υγείας που μεταβαίνει από μια απομακρυσμένη περιοχή σε πόλη με άριστη παροχή ιατρικών υπηρεσιών.
Επισημαίνουν επίσης, ότι μπορεί την μετακίνηση να επιβάλλουν πιεστικές ανάγκες του γονέα, που θέλει να μετακινηθεί γιατί δεν βρίσκει δουλειά, ή δεν έχει σπίτι, ή επειδή δεν καταβάλλει διατροφή ο αρνούμενος τη μετακίνηση γονέας.
Αναφορικά με τη διάταξη για το δικαίωμα επικοινωνίας γονέα και τέκνου, οι κ.κ. Γιαννάκου και Κεφαλογιάννη σημειώνουν ότι βρίθει αστοχιών και προτείνουν διάταξη σύμφωνα με την οποία ο γονέας με τον οποίο δεν διαμένει το παιδί, διατηρεί το δικαίωμα της κατά το δυνατόν ευρύτερης προσωπικής επικοινωνίας με αυτό, και ο αποκλεισμός της επικοινωνίας να είναι δυνατός μόνο για εξαιρετικά σοβαρούς λόγους. Επίσης ο γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο, οφείλει να διευκολύνει και να προωθεί την επικοινωνία του τέκνου με τον άλλο γονέα.
