Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει περισσότερους από 7 εκατομμύρια ανθρώπους ετησίως στον κόσμο και προκαλεί επίσης ασθένειες, όπως και απουσίες από την εργασία.
Το όριο που συνιστά ο ΠΟΥ για τα μικροσωματίδια PM2,5 ανέρχεται σε 10 μικρογραμμάρια/κυβικό μέτρο κατά μέσον όρο ετησίως και για το διοξείδιο του αζώτου (NO2) σε 40 μικρογραμμάρια/κυβικό μέτρο κατά μέσον όρο ετησίως.
Οι επιβλαβείς συνέπειες των μικροσωματιδίων για την υγεία διαπιστώνονται ιδιαίτερα στις αστικές περιοχές (θνησιμότητα και καρδιαγγειακά νοσήματα και αναπνευστικά, προβλήματα στην εγκυμοσύνη και στην ανάπτυξη του εμβρύου κλπ.).
Στην έρευνα αυτή, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση Lancet Planetary Health, υπολογίζονται οι πρόωροι θάνατοι που συνδέονται με τους δύο αυτούς ρύπους σε 1.000 ευρωπαϊκές πόλεις.
Η τήρηση των συστάσεων του ΠΟΥ θα επέτρεπε να αποφευχθούν 51.213 πρόωροι θάνατοι ετησίως, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Η έρευνα αυτή "δείχνει ότι πολλές πόλεις δεν κάνουν ακόμη αρκετά για να καταπολεμήσουν την ατμοσφαιρική ρύπανση", σημειώνει ο Μαρκ Νίβενχαουζεν του Ινστιτούτου της Βαρκελώνης για την Παγκόσμια Υγεία (ISGlobal).
Ο αριθμός των νεκρών που συνδέονται με την ρύπανση του αέρα διαφέρει ανάλογα με την πόλη, με αυτές που βρίσκονται στην κοιλάδα του Πάδου στην Ιταλία, στην Πολωνία και στην Τσεχική Δημοκρατία να πλήττονται ιδιαιτέρως.
Αντιθέτως η πρωτεύουσα της Ισλανδίας, το Ρέικιαβικ, και οι Τρόμσο στη Νορβηγία, Ούμεα στην Σουηδία και Όουλου στην Φινλανδία να είναι λιγότερο εκτεθειμένες.
Κατά μέσον όρο, το 84% του πληθυσμού στις πόλεις εκτίθεται σε ανώτερα επίπεδα από αυτά που συνιστά ο ΠΟΥ για τα PM2 και το 9% σε ανώτερα επίπεδα από αυτά που συνιστά για το NO2.
Για τον Σάσα Κομένκο, έναν από τους επιστήμονες που έκαναν την έρευνα, είναι σημαντικό να τίθενται σε εφαρμογή μέτρα προσαρμοσμένα στις τοπικές συνθήκες που θα λαμβάνουν υπόψη τις διαφορές στα επίπεδα ρύπανσης. Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν αφορούν την οδική κυκλοφορία, την βιομηχανία, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, αλλά και την θέρμανση με την χρήση ξυλείας και άνθρακα.
