Ο Σάιμον Νίξον, σε άρθρο του για τη Wall Street Journal, γράφει ότι ίσως ήρθε η ώρα η ευρωζώνη να δώσει τελεσίγραφο στην Ελλάδα.
«Έως τώρα οι πολιτικοί ηγέτες προτιμούσαν να κρύβονται πίσω από τους θεσμούς, όπως λέγεται τώρα η τρόικα, η ΕΚΤ, η ΕΕ, το ΔΝΤ», γράφει, εκτιμώντας ότι αυτό «αντικατοπτρίζει μια πρακτική και νομική πραγματικότητα: οι εκλεγμένοι πολιτικοί δεν έχουν τη δυνατότητα ή την ικανότητα να διαπραγματεύονται τις λεπτομέρειες ενός προγράμματος σωτηρίας».
Σύμφωνα με το άρθρο, αυτό αντικατοπτρίζει και μία πολιτική πραγματικότητα: «Κανείς δεν θέλει να βρεθεί στο ρόλο του δικαστή που θα κρίνει τον προϋπολογισμό ενός άλλου κράτους της ευρωζώνης. Οι πολιτικοί προτίμησαν άρα να κάνουν ένα βήμα προς τα πίσω, δίνοντας χρόνο και χώρο σε μια άπειρη νέα κυβέρνηση της Ελλάδας να συνάψει τη δική της συμφωνία με τους δανειστές, υλοποιώντας τις δικές της πολιτικές επιλογές αλλά και σεβόμενη τους κανόνες της ευρωζώνης».
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι οι συνομιλίες για το πρόγραμμα διάσωσης δεν πήγαν – ή τουλάχιστον δεν φαίνεται να πηγαίνουν – πουθενά. Παρά τις καθημερινές διαβεβαιώσεις από την Αθήνα ότι πρόκειται να επιτευχθεί άμεσα μια συμφωνία, οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης λένε ότι οι δύο πλευρές είναι χιλιόμετρα μακριά, τονίζει ο Νίξον.
«Προθεσμίες για τη συμφωνία έρχονται και φεύγουν: τώρα κανείς δεν αναμένει συμφωνία μέχρι το τέλος Μαΐου, κάτι που ειπώθηκε την τελευταία εβδομάδα. Η Αθήνα ακόμα αντιστέκεται σε μεταρρυθμίσεις-κλειδιά στο σύστημα των συντάξεων και την αγορά εργασίας ενώ οι πιστωτές θεωρούν ότι αυτές είναι ουσιώδεις για τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της Ελλάδας, η οποία συνεχίζει στο μεταξύ να ανατρέπει παλαιότερες μεταρρυθμίσεις,» σύμφωνα με τον αρθρογράφο.
Και πλέον «ο κίνδυνος ατυχήματος είναι εξαιρετικά υψηλός». «Η Ελλάδα χρωστάει 1.600 εκατομμύρια στο ΔΝΤ τον Ιούνιο και κάποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει ότι χωρίς μια συμφωνία είναι πιθανό να χάσει μια πληρωμή», συμπληρώνει ο Νίξον.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όπως λέει, «μπορεί να είναι πλέον η ώρα για τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης να παραδώσουν στην Αθήνα ένα τελεσίγραφο για συμφωνία 'take-it-or-leave-it', με μια σαφή προθεσμία».
«Εκτός αυτού, ένα τελεσίγραφο θα εξασφαλίσει επίσης ότι η έξοδος από το ευρώ είναι μια ελληνική απόφαση: κάτι που μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικό στη συζήτηση για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της υπόλοιπης Ευρωζώνης, η οποία είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει», καταλήγει το άρθρο.
