Sabo vs. Sabo (Ηλεκτρική) στην Eύβοια
Η Sabo Ηλεκτρική δραστηριοποιείται στον τομέα των ηλεκτρολογικών κατασκευών, έργων και εγκαταστάσεων, διατηρώντας την έδρα και το εργοστάσιο της στην Χαλκίδα. Το 24,99% του μετοχικού κεφαλαίου της ανήκει στην εταιρεία «SABO ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ Α.Ε.», μια από τις κορυφαίες εταιρείες παγκοσμίως στον τομέα της, η οποία και αυτή με έδρα την Χαλκίδα παρέχει ολοκληρωμένες λύσεις και μηχανήματα για την Κεραμοποιία, Συστήματα Αυτοματοποίησης για όλους τους τύπους βιομηχανιών, με πολυάριθμες εφαρμογές στον τομέα των Τροφίμων, Ποτών και τη Φαρμακοβιομηχανία, εξοπλισμό και υπηρεσίες για τη Βαριά Βιομηχανία, εξατομικευμένες λύσεις σε εξοπλισμό και ολοκληρωμένες λύσεις για τη Διαχείριση Αποβλήτων, όπως επίσης και τεχνικές υπηρεσίες αλλά και λύσεις στη Ναυτιλιακή Κοινότητα.
Βέβαια θα πρέπει να σημειωθεί πως ο Δημήτρης Κοιλιάρης, ιδρυτής του Ομίλου SABO, έχει δηλώσει πως η Sabo Ηλεκτρική από το 2017 δεν έχει καμία σχέση με τον όμιλο και μάλιστα ότι έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη για να πάψει η χρήση του ονόματος SABO. Επίσης πριν από λίγο καιρό η SABO Συμμετοχών και οι Ευγενία και Ματίνα Κοιλιάρη, οι κόρες του ιδρυτή που έχουν τώρα το τιμόνι του Oμίλου Sabo, κατέθεσαν αγωγή στην Sabo Ηλεκτρική ζητώντας την ακύρωση αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης και συγκεκριμένα εκείνων που αφορούν την έγκριση των ετήσιων Χρηματοοικονομικων Καταστάσεων της χρήσης 2024 και τις σχετικές εκθέσεις Διοίκησης και Ελεγκτών, τη διαχείριση του Διοικητικού Συμβουλίου , την απαλλαγή των Ορκωτών Ελεγκτών, την διάθεση των αποτελεσμάτων του 2024 και την έγκριση, καθώς και προέγκριση, αμοιβών των μελών του Δ.Σ. για τις χρήσεις 2024 και 2025.
Ακόμη αξίζει να αναφερθεί πως στις οικονομικές καταστάσεις της, η Sabo Εlectric κάνει λόγο «για συνεχιζόμενη από μερίδα ενεργών μετόχων της Εταιρείας συστηματική υπονόμευση αυτής με διάφορες ενέργειες και εκδηλώσεις ευθέως ανταγωνιστικών συμπεριφορών, σε σχέση με τις οποίες και για την προστασία της εικόνας και της φήμης της Εταιρείας έχουν ήδη επιληφθεί τα αρμόδια Δικαστήρια και αρχές». Τονίζεται μάλιστα πως η συνθήκη αυτή έχει «σημαντική αρνητική επίδραση στη δυναμική της αύξησης των πωλήσεων». Όπως υπογραμμίζει η Sabo Εlectric υπάρχει «συνεχιζόμενη με αμείωτη ένταση ανταγωνιστική συμπεριφορά μερίδας ενεργών μετόχων»
2,6 εκατ. με την διαδικασία του κατεπείγοντος
Διάβασα στο advertising.gr πως με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κινείται το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, το οποίο απέστειλε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος στην ένωση εταιρειών Cosmote e-Value – Choose AE για την ανάθεση σύμβασης τετράμηνης διάρκειας, με αντικείμενο την «Παροχή κατεπειγουσών υπηρεσιών για το Πολυκαναλικό Σύστημα Ενημέρωσης και Εξυπηρέτησης Πολιτών 1555». Η εκτιμώμενη αξία της σύμβασης ανέρχεται σε 2,6 εκατ. ευρώ και αφορά, στην ουσία, επέκταση της υφιστάμενης συνεργασίας που είχε ξεκινήσει το 2022.
Σύμφωνα με το υπουργείο, η ανάθεση σε τρίτο οικονομικό φορέα που δεν έχει συμμετάσχει έως σήμερα στο έργο θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο τη συνεχή λειτουργία του 1555. Όπως επισημαίνεται, ένας νέος ανάδοχος θα απαιτούσε σημαντικό χρόνο για εγκατάσταση, στελέχωση και εκπαίδευση προσωπικού, χρόνος που δεν υπάρχει δεδομένης της άμεσης ανάγκης συνέχισης της υπηρεσίας. Τυχόν διακοπή ή υπολειτουργία του 1555 θα προκαλούσε καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση υποθέσεων, επιβαρύνοντας έντονα τις δομές εποπτευόμενων φορέων όπως ο e-ΕΦΚΑ και η ΔΥΠΑ. Παράλληλα, θα οδηγούσε περισσότερους πολίτες σε φυσική παρουσία στις υπηρεσίες ή σε κατακερματισμένη τηλεφωνική επικοινωνία.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις ευάλωτες ομάδες, όπως ηλικιωμένοι και άτομα με αναπηρία, που βασίζονται στην άμεση τηλεφωνική καθοδήγηση για την υποβολή αιτημάτων και την πρόσβαση σε κρίσιμες πληροφορίες.
Η Choose του Γιάννη Δέτση πάντως κινείται δυναμικά, χτίζει συμμαχίες, επεκτείνεται στο consulting και το PR και ενισχύει σταθερά το αποτύπωμα της στην αγορά, με τις συμφωνίες με MRB, Αdvengers και Cream να έχουν σημαντικές προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης…
Το «αδελφάκι» των Sinsay ξεκινά από την Τσιμισκή
Αφού «έστρωσε» έδαφος με τα Sinsay, ο πολωνικός όμιλος LPP S.A. περνά στο επόμενο βήμα της στρατηγικής του στην Ελλάδα. Και το κάνει με τρόπο καθόλου τυχαίο: φέρνοντας για πρώτη φορά φυσικό κατάστημα του brand Mohito, με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη.
Η LPP, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες μόδας σε Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, έχει αναπτύξει με ταχύτητα το δίκτυο των Sinsay στη χώρα μας, ξεπερνώντας τα 60 καταστήματα μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια. Ένα αποτύπωμα που μόνο «δοκιμαστικό» δεν το λες.
Ο όμιλος δραστηριοποιείται εδώ και περισσότερα από 26 χρόνια, διαχειρίζεται πέντε brands – Reserved, Cropp, House, Mohito και Sinsay – και έχει παρουσία σε 41 χώρες, με πάνω από 2.800 φυσικά καταστήματα και ισχυρό online δίκτυο. Με απλά λόγια, ξέρει πότε μια αγορά είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα.
Στην Ελλάδα αυτό το επόμενο βήμα είναι το Mohito. Το brand νεανικής γυναικείας ένδυσης, που μέχρι σήμερα είχε αποκλειστικά ψηφιακή παρουσία στην Ελλάδα, ετοιμάζεται να ανοίξει το πρώτο του φυσικό κατάστημα στα τέλη Μαρτίου. Ήδη «τρέχουν» αγγελίες για τη στελέχωση του νέου σημείου, δείγμα ότι το project μπαίνει στην τελική ευθεία.
Η τοποθεσία λέει πολλά. Το κατάστημα θα ανοίξει στο πιο εμπορικό κομμάτι του πεζόδρομου της Αγίας Σοφίας, σε ακίνητο-φιλέτο ανάμεσα στην πλατεία και την οδό Τσιμισκή. Εκεί όπου μέχρι πρότινος λειτουργούσε το Butlers, ο όμιλος LPP εξασφάλισε μια θέση με σταθερά υψηλή επισκεψιμότητα, στο απόλυτο retail hotspot της πόλης.
Το νέο Mohito θα αναπτυχθεί σε τρία επίπεδα, με συνολική επιφάνεια περίπου 580 τ.μ., και στόχος είναι να λειτουργήσει ως «ναυαρχίδα» για την ελληνική αγορά.
Οι «αγοραστές των πάντων» και ο μύθος που επιστρέφει
Κατά καιρούς, η αγορά βρίσκει τους νέους της «μεγάλους παίκτες». Παράγοντες που κάνουν 2–3 κινήσεις εξαγορών και, σχεδόν αυτόματα, τους φορτώνεται ο ρόλος του αγοραστή των πάντων. Από εκεί και πέρα, τα σενάρια γράφονται μόνα τους.
Ξαφνικά, ό,τι κινείται –και ό,τι δεν κινείται– «πουλιέται» σε αυτούς. Κυκλοφορούν φήμες ότι παζαρεύουν τα πάντα. Ότι όποιος θέλει να πουλήσει, σε αυτούς θα καταλήξει. Ακόμη και περιουσιακά στοιχεία που δεν είναι καν προς πώληση.
Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Κάποτε, αυτός ο ρόλος χρεωνόταν στον Βαγγέλη Μαρινάκη, που όντως κινήθηκε ιδιαίτερα δυναμικά ειδικά στα media. Αργότερα, η CVC Capital Partners πρωταγωνιστούσε σχεδόν σε κάθε επιχειρηματικό κουτσομπολιό, από σούπερ μάρκετ μέχρι media. Σε άλλη φάση, η «τριανδρία» Μπάκος – Καυμενάκης – Εξάρχου εμφανιζόταν έτοιμη να αγοράσει την μισή αγορά. Απο καιρό σε καιρό εμφανίζονται και οι περίφημοι «Άραβες».
Σήμερα, την τιμητική του έχει το δίδυμο Πουλόπουλος – Σάκκαρης, μέσω των σχημάτων Bright Group και Diadikasia. Έχουν πράγματι προχωρήσει σε εξαγορές και αναπτύσσουν δραστηριότητα με σχέδιο. Είναι ξεκάθαρο πως στο αμέσως επόμενο διάστημα θα κάνουν και άλλες κινήσεις. Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζει το γνώριμο μοτίβο.
Στην πιάτσα κυκλοφορούν σενάρια ότι συζητούν για κανάλια, εφημερίδες, sites, εταιρείες PR, διαφημιστικές. Φήμες λένε πως κοιτάζουν συμβουλευτικές και εταιρείες real estate. Κάποιοι φτάνουν να τους «βλέπουν» να αποκτούν ακόμη και τα Public. Άλλοι μιλούν με βεβαιότητα. Άλλοι «ξέρουν» από τρίτο χέρι. Και κάπου εκεί η πληροφορία μπλέκεται με τη ράδιο αρβύλα.
Τι είναι όλα αυτά; Ευσεβείς πόθοι τρίτων; Ευφάνταστα σενάρια; Διαρροές με συγκεκριμένο στόχο – να πιεστεί μια αποτίμηση ή να δημιουργηθεί θόρυβος; Ή απλώς το κλασικό φαινόμενο της αγοράς που, όταν βλέπει κίνηση, φαντάζεται σεισμό;
Η αλήθεια είναι πιο πεζή. Όλοι μιλάνε με όλους. Προφανώς. Κανείς, όμως, δεν αγοράζει τα πάντα. Κανείς δεν παζαρεύει ό,τι κυκλοφορεί. Υπάρχουν πραγματικές κινήσεις ανάπτυξης και υπάρχει και ο μύθος που τις συνοδεύει.
Όπως πάντα, ο χρόνος θα δείξει τι έχει όντως υπόσταση και τι προκύπτει απλώς για να γίνει ιστορία για κατανάλωση στα επιχειρηματικά πηγαδάκια. Μέχρι τότε, ο ρόλος του «αγοραστή των πάντων» θα αλλάζει χέρια, όπως αλλάζει πάντα.
Aλλά βέβαια όπου υπάρχει καπνός υπάρχει -πολλές φορές- και φωτιά…
