Του Γιώργου Κυριακού*
Σήμερα, oλο και πιο πολύ , όλο και πιο συχνά , όλο και πιο πολλοί άνθρωποι στον κόσμο καθημερινά ψάχνουν να βρουν την αλήθεια τους. Προσπαθούν με μεγάλο κόπο και πόνο να ξανά κερδίσουν την ζωή τους, να επιβιώσουν και να σώσουν την εργασία τους, να ξαναδούν τις προτεραιότητες τους καθώς και να αξιολογήσουν τι είναι σημαντικό και τι όχι . Σαν Άνθρωποι “Είμαστε αναζητητές της γνώσης, μα καθόλου του εαυτού μας.” όπως έλεγε και ο Νίτσε. Πολλοί Άνθρωποι -μέσα στις πολλές στιγμές μοναξιάς τους-ξανά γνώρισαν και αγάπησαν τον εαυτό τους , απαραίτητη προϋπόθεση για να αγαπήσουν τους άλλους. Η κρίση μας γέμισε με ανασφάλεια. Ένας μονοκύτταρος οργανισμός, ένας ιός χωρίς διακρίσεις, έκλεισε στο σπίτι πάνω από 4 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Στην Ελλάδα μας, πήραμε 110 εκατομμύρια άδειες-όσα και τα γραπτά μηνύματα- για να βγούμε «εκεί έξω». Παγκοσμίως πάνω από 250,000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ έχασαν την μάχη. Οι Παγκόσμιες Οικονομίες συνεθλίβησαν, και όλες οι προβλέψεις στο τέλος του 2019 των γκουρού της Οικονομίας σήμερα μας φαίνονται τόσο εκτός πραγματικότητας. Απλά πράγματα-δεδομένα για όλους μας- ξαφνικά γίνηκαν αδύνατα.
Άκουσα και ξανάκουσα με μοναδική προσοχή , αλλά και ειλικρινή σεβασμό, τον φημισμένο -και τόσο σεμνό- Έλληνα καθηγητή Φυσικής Κο Δημήτρη Νανόπουλο να μας υπενθυμίζει, ότι όλοι εμείς οι Άνθρωποι είμαστε «Τυχαία Γεγονότα, και μία Χωροχρονική κουκιδίτσα». Τον άκουσα επίσης να μας προειδοποιεί ότι αν δεν προνοήσουμε ένας ιός, μπορεί στο μέλλον να απειλήσει ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας. Πολύ σοβαρά λόγια από έναν από τους κορυφαίους φυσικούς του κόσμου.
Μέσα από την μεγάλη περιπέτεια του κορωνοϊού στην Χώρα μας, νέοι ήρωες αναδεικνύονται και οι νοσηλευτές και το ιατρικό προσωπικό παρότι έβαλλαν μάσκα η ανθρωπότητα επιτέλους μπόρεσε να τους δει, κοιτάζοντας τους στα μάτια. Ένας ιός μας έκανε να καταλάβουμε ότι είμαστε από την μια τόσο αδύναμοι, και από την άλλη να ξανά συνειδητοποιήσουμε την αξία της επιστήμης ως σωτήρα του ίδιου του ανθρώπινου είδους. Στην Ελλάδα μας καταλάβαμε -θέλω να πιστεύω- ότι μόνο ενωμένοι μπορούμε να μεγαλουργήσουμε. Ο κοινός εχθρός μας ενώνει. Όλοι συνειδητοποιούμε κάθε μέρα ότι δεν χωράει στην ζωή μας η μιζέρια. Έλαβα πρόσφατα το εξής κείμενο από έναν συνομήλικό φίλο μου. Του το έστειλε ο γιος του. Με γέμισε περηφάνεια αλλά και με ευθύνες. Έλεγε λοιπόν ο νέος αυτός άνθρωπος «Όταν δεν είσαι σε μια χώρα στην οποία φορτώνουν τα πτώματα στις καρότσες των φορτηγών, αλλά σε μια χώρα που έχει την πολυτέλεια να ανεβάζει σε καρότσα φορτηγού την Πρωτοψάλτη, όταν δεν είσαι σε μια χώρα στην οποία οι γιατροί αποφασίζουν ποιος θα κρατήσει τον αναπνευστήρα και ποιος θα πάει να συναντήσει τον Πλάστη, αλλά είσαι σε μια χώρα στην οποία έχεις την πολυτέλεια να γράφεις πύρινα σχόλια στο FB γιατί σου στέρησαν τη χειμερινή κολύμβηση ή το αντίδωρο, όταν δεν είσαι σε μια χώρα της οποίας ο ηγέτης πρώτα δοκίμαζε πολιτική ανοικτών θυρών μέχρι που τον έβαλαν άρον άρον στην εντατική και τώρα καλεί σε υπομονή και τήρηση των μέτρων για μην έρθει 2ο κύμα, αλλά σε μια χώρα στην οποία έχεις την πολυτέλεια να μην είσαι ευχαριστημένος από το power point των Υπουργών που σου δείχνει τα βήματα για να επιστρέψεις σε κανονικούς ρυθμούς ζωής, τότε είσαι μια χαρά φιλαράκο μου. Και ναι, ούτε ο εχθρός κατανικήθηκε ούτε κανείς σώφρων άνθρωπος αγνοεί τις τεράστιες οικονομικές δυσκολίες που έχουμε μπροστά. Αλλά είναι ωραίο να έχεις την πολυτέλεια να κάνεις τον έξυπνο, επειδή ζεις σε μια χώρα που κατάφερε κάτι που φάνταζε αδιανόητο στην αρχή της κρίσης.» Και ας μην ξεχνάμε όλοι μας, ότι ναι τα καταφέραμε. Και ας είναι μόνο το πρώτο ημίχρονο.
Η φωνή του νέου αυτού Ανθρώπου είναι η φωνή της αλήθειας που δεν θέλει την μιζέρια από όπου και αν αυτή προέρχεται. Είναι η φωνή των νέων ανθρώπων των Qimera -αναγραμματισμός για το μεράκι- που μας θυμίζουν με ένα εξαιρετικό τραγούδι. «Για κοίτα πώς γίναμε καλύτεροι στα δύσκολα - Είναι ο καθένας από μας μία σταγόνα. Τόσο μικρή μα τόσο σημαντική. Μα αν ενωθούμε όλοι σε έναν αγώνα. Θα φτιάξουμε μαζί μια θάλασσα μαγική. Είναι ο καθένας από μας ένα κομμάτι. Από κομμάτια απαρτίζονται τα σύνολα. Κι όταν ο καθένας από μας θα κάνει κάτι Τότε θα γινόμαστε λίγο καλύτεροι στα δύσκολα.» Ας γινόμαστε καλύτεροι και στα εύκολα, όταν αυτά έρθουν.
Σήμερα , πιο πολύ από ποτέ στην Χώρα μας πρέπει να είμαστε Περήφανοι. Ηδη πολλά έντυπα σε όλον τον κόσμο μιλάνε για το θαύμα της Ελλάδος. Ενδεικτικά εύσημα στη χώρα μας για τη διαχείριση της κρίσης του νέου κορωνοϊού, έδωσε ο διάσημος Ισραηλινός ιστορικός, Χαράρι, «Η Ελλάδα κάνει εξαιρετική δουλειά στην αναχαίτιση της επιδημίας. Αν είχα να διαλέξω μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ αυτήν τη στιγμή, ποια χώρα θα έπρεπε να ηγείται του κόσμου για να μας παράσχει ένα σχέδιο δράσης, σίγουρα θα επέλεγα την Ελλάδα».
Ιστορικά η Ελλάδα, ξέρει να αντιμετωπίζει εξωτερικούς εχθρούς μοναδικά. Είναι γνωστή η ρήση «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες». Ιστορικά όμως η Ελλάδα, έχει να επιδείξει πολλά παραδείγματα που η εσωστρέφεια και η μιζέρια κατέστρεψαν την τεράστια δυναμική της και τις μεγάλες προοπτικές που είχε.
Ας διδαχθούμε από την Ιστορία μας. Ας δούμε το δάσος. Ας χαρούμε την πρώτη μας νίκη. Ας προχωρήσουμε ομαδικά, χωρίς μιζέρια , αλλά με ομαδικότητα, αλληλεγγύη και πολύ δουλειά. Ας συνεχίσουμε να είμαστε περήφανοι. Ας γίνουμε καλύτεροι Άνθρωποι.
*Σύμβουλος επιχειρήσεων, πρωήν ειδικός γραμματέας ΔΕΚΟ και Αποκρατικοποιήσεων στο υπουργείο Οικονομικών (2010-2012)
Πηγή: Πρώτο Θέμα
.
