Η ενίσχυση των επιχειρήσεων με την μορφή της «Επιστρεπτέας Προκαταβολής» είναι αναμφίβολα μια εξαιρετικά σοβαρή και αξιέπαινη προσπάθεια της κυβέρνησης να κρατήσεις όρθιες τις επιχειρήσεις που πλήττονται από την αναπάντεχη κρίση που προκάλεσε η πανδημία.
Η επιστρεπτέα προκαταβολή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα δάνειο προς την επιχείρηση με δανειστή το κράτος. Θα μπορούσε κανείς να το θεωρήσει, και εν πολλοίς είναι, ως δάνειο κεφαλαίου κίνησης, ένα όρος με τον οποίο πολλές επιχειρήσεις είναι ήδη εξοικειωμένες.
Υπάρχουν όμως και μερικά λεπτά σημεία που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψιν από τους υποψηφίους δανειζόμενους. Αυτά δεν είναι άλλα από άγνωστες ακόμη παραμέτρους και τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται.
Το κεφάλαιο του δανείου εξαρτάται μεν από τα οικονομικά στοιχεία των επιχειρήσεων αλλά το ύψος του θα είναι άγνωστο ως την ημέρα που η επιχείρηση θα ενταχθεί σε αυτό. Ομοίως άγνωστο είναι και το επιτόκιο, άσχετα με το γεγονός πως λέγεται ότι το ύψος του θα είναι μικρό.
Οι δέσμευση που αναλαμβάνει η επιχείρηση για διατήρησης των θέσεων εργασίας είναι κι αυτή πολύ. Έχει όμως και αυτή μια άγνωστη παράμετρο. Είναι ο μη καθορισμός της χρονικής της διάρκειας της. Η διάρκεια του δανείου θα είναι 5ετής με ένα έτος περίοδο χάριτος. Ποια θα είναι όμως η χρονική διάρκεια της δέσμευσης για διατήρηση των θέσεων εργασίας;
Τέλος μια ακόμη άγνωστη αλλά πολύ σημαντική παράμετρος είναι ότι δεν ξεκαθαρίζεται το αν η αδυναμία αποπληρώσεως του δανείου προς το δημόσιο θα μετατραπεί σε ένα είδος «φορολογικής» υποχρέωσης με την έννοια αφενός μεν του περιορισμού της δυνατότητας λήψης φορολογικής ενημερότητας, αφετέρου δε κατασχέσεων.
Τα άγνωστα αυτά σημεία πρέπει να ξεκαθαριστούν το ταχύτερο ώστε να είναι σε θέση οι επιχειρήσεις να εκτιμήσουν - πέρα από τα αναμφισβήτητα οφέλη – και τον κίνδυνο που αναλαμβάνουν.
