Μια σημαντική διαπίστωση που μπορούμε να κάνουμε αυτές τις μέρες, ειδικά όσοι αρεσκόμαστε να καταναλώνουμε κυρίως online, είναι ότι τα διαδικτυακά supermarkets έχουν καταρρεύσει εντελώς.
Με μια απλή γύρα, ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ότι υπάρχουν supermarkets, κυρίως στην περιφέρεια Αττικής, που δεν έχουν πλέον ανοιχτές ημερομηνίες παράδοσης για παραγγελίες (πχ. AB, Caremarket, MyMarket), ενώ κάποια άλλα, μπορεί μεν να δέχονται παραγγελίες ακόμα, αλλά υπόσχονται ότι θα τις εκτελέσουν το Μάιο (π.χ. eFresh, Θανόπουλος, Bazaar, κτλ.), αν βέβαια πάνε όλα καλά με τα συστήματα τους.
Είναι λοιπόν προφανές ότι η κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα Online Supermarkets είναι καθαρά θέμα Logistics και εκεί πρέπει να δοθεί το μεγάλο βάρος, για να μπορέσουν να ξεμπλοκάρουν τα συστήματα τους, από τον δυσθεώρητο όγκο παραγγελιοληψιών.
Ακολουθούν δυο λύσεις, που αν και δεν είναι ούτε εύκολες στην υλοποίηση, ούτε εγγυώνται ότι θα έχουν 100% αποτελέσματα, παρόλα αυτά μπορούν να βάλουν μια μικρή τάξη σε μια χαώδη κατάσταση, και να επαναφέρουν την ομαλότητα στους ρυθμούς λειτουργίας των Online Supermarkets.
Πρόταση 1: Συνεργασία Online Supermarkets με Εταιρείες Ταχυμεταφορών
H συγκεκριμένη συνεργασία είχε υιοθετηθεί αρχικά από τα πρώτα supermarkets που έκαναν κάποτε δειλές προσπάθειες να βγουν στο online περιβάλλον. Τότε, ανάμεσα σε άλλα, αντιμετώπισαν και δυο πολύ βασικά προβλήματα. Αυτά της συντήρησης των νωπών προϊόντων (ώστε να μην υπάρχει αλλοίωση) και το μεταφορικό κόστος. Και αν το πρόβλημα της συντήρησης απαντήθηκε εν μέρει με τις λύσεις ισοθερμικών κουτιών/τσαντών isobox, που μπορούσαν να διατηρήσουν τις θερμοκρασίες χαμηλές (όχι όμως και το καλοκαίρι), το πρόβλημα του μεταφορικού κόστους ήταν πάντοτε ένας γρίφος.
Και αυτό, γιατί η χρέωση των εταιρειών ταχυμεταφορών γίνεται με το βάρος ή τον όγκο των προϊόντων. Καταλαβαίνουμε όλοι, πως αν κάποιος αποφάσιζε να αγόρασει μόνο δυο 6αδες με νερά, τότε θα πλήρωνε στο supermarket ένα ποσό που δεν θα ξεπερνούσε τα € 3,5 - € 4 maximum, αλλά σαν μεταφορά θα έπρεπε να διαχειριστεί ως ένας όγκος 9 λίτρων (12 μπουκάλια x 1,5 λίτρο έκαστο), που ως μεταφορικό κόστος ενδεχομένως να ήταν μεγαλύτερο και από € 8! Μπορείτε να φανταστείτε τις αναλογίες για τα κόστη μεταφοράς, για πολύ μεγαλύτερες παραγγελίες.
Εντούτοις, στην τρέχουσα περίοδο, μια τέτοια συνεργασία θα μπορούσε να είναι πολύ αποδοτική, αν μπορούσαν να λυθούν, έστω και εν μέρει, οι δυο προαναφερθείσες παράμετροι.
Και αν δεχτούμε ότι την παρούσα περίοδο, η λύση της συντήρησης μπορεί να επιτευχθεί με τα ισοθερμικά κουτιά (το επιτρέπουν και κλιματολογικές συνθήκες), ίσως μια χαμηλή, fixed τιμή στο μεταφορικό κόστος από τις εταιρείες μεταφορών προς τα online supermarkets, να μπορούσε να δουλέψει προς όφελος της συνεργασίας. Και αυτό, γιατί θα δούλευαν προς όφελος των εταιρειών ταχυμεταφορών, οι οικονομίες κλίμακας που θα προέκυπταν από τον τεράστιο όγκο παραγγελιών προς παράδοση.
Σημειώνεται ότι μια τέτοια λύση, ανακοινώθηκε πρόσφατα μεταξύ του AB και της Speedex, και μένει να δούμε πόσο καλά θα δουλέψει και αν θα υιοθετηθεί σαν σκέψη και από τους υπόλοιπους παίκτες της αγοράς (φήμες θέλουν και τον Μασούτη να συνεργάζεται επίσης με τη Speedex, σε ένα παρόμοιο μοντέλο).
Πρόταση 2: Συνεργασία Online Supermarkets με Riding Apps
Μια δεύτερη πρόταση συνεργασίας, θα ήταν αυτή ανάμεσα στα Online Supermarkets και στα Riding Apps, εφαρμογές δηλαδή που επιτρέπουν στο χρήστη να καλέσει ένα ταξί, όπως είναι το Beat, το Uber Taxi, το Taxiplon, αλλά και τα ίδια τα Ραδιοτξί.
Σε αυτό το σενάριο, έχουμε ένα σημαντικό μειονέκτημα που έχει να κάνει με τον όγκο που μπορούν να μεταφέρουν στους αποθηκευτικούς τους χώρους τα ταξί (ενδεχομένως μέχρι 2 παραγγελίες), αλλά και ένα σημαντικό πλεονέκτημα που έχει να κάνει με το χρόνο παράδοσης, που μπορεί να είναι άμεσος (ίσως και σε λιγότερο από 30 λεπτά από την ώρα που θα τελειώσει το Picking και η τιμολόγηση των προϊόντων από το supermarket).
Το μεταφορικό κόστος σε αυτό το σενάριο δεν είναι μεγάλο, καθώς οι οδηγοί ταξί θα χρεώνουν την τιμή για ‘τοπικό’ ( € 3,5), ένα κόστος που θα μπορούσε είτε να απορροφήσει πλήρως το supermarket, είτε να το μετακυλήσει στον καταναλωτή κατά την διαδικασία αγοράς, είτε ακόμα και να το επιμεριστούν οι δυο πλευρές (supermarket/καταναλωτής).
Το πιο σημαντικό πρόβλημα στη συνεργασία μεταξύ των online supermarkets και riding apps, ίσως έχει να κάνει με την εμπιστοσύνη των καταναλωτών στον κλάδο των αυτοκινηστών ταξί, ως προς την ποιότητα μεταφοράς (κυρίως κλοπές). Και αυτό το πρόβλημα όμως μπορεί να απαντηθεί, αν τα riding apps αυστηροποιήσουν πολύ το σύστημα αξιολογήσεων των οδηγών-συνεργατών τους, που θα αφορά κυρίως τις παραδόσεις των παραγγελιών από supermarkets.
Με τόσο μεγάλο όγκο δουλειάς, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να βγει ένα καλό μεροκάματο από τους οδηγούς ταξί, που προσπαθούν να βρουν πελατεία σε μια αγορά που έχει καταρρεύσει. Συνεπώς θα ήταν ανόητος ένας οδηγός να ρισκάρει να κάνει κάτι που θα τον απέβαλλε από το σύστημα του riding application.
Να σημειωθεί όμως, πως μια συνεργασία μεταξύ των supermarkets και του κλάδου των ταξί, ενδεχομένως θα απαιτούσε και την εισαγωγή κάποιας εξειδικευμένης ΠΝΠ από την κυβέρνηση, καθώς δεν είναι σίγουρο ότι η υπηρεσία ‘ασυνόδευτου’ που έχουν τα ραδιοταξί (και είχε υλοποιήσει παλαιότερα και το Beat), πέφτουν στο ίδιο καθεστώς παράδοσης.
Ένα Tool-kit για Crisis Management
Τα δελτία ειδήσεων έχουν βάλει στη ζωή μας τη λοιμωξιολογία, και ειδικά το περίφημο διάγραμμα του ‘Flatten the Curve’, τη λύση δηλαδή που προσπαθούν να δώσουν τα συστήματα υγείας για την διαχείριση του προβλήματος πανδημίας, ώστε να μην καταρρεύσουν.
Τα online supermarkets μπορούν κάλλιστα να υιοθετήσουν την ίδια λογική του ‘Flatten the Curve’, έχοντας πάντα στο μυαλό και μια ιδιαιτερότητα που έχουν να επιλύσουν. Ότι η παράδοση πρέπει να γίνει σε ένα εύλογο, σύντομο χρονικό διάστημα. Μέρος της λύσης λοιπόν, αυτού του πολύ δύσκολου προβλήματος, είναι και οι ανωτέρω προτάσεις, που πρέπει να σημειωθεί ότι δεν έρχονται να απαντήσουν στις ίδιες λειτουργίες logistics που ήδη χρησιμοποιούν τα Ελληνικά Supermarkets και προφανώς είναι άριστα οργανωμένες.
Έρχονται ως μια out-of-the-box λογική, να δουλέψουν υπό τη μορφή tool-kits, που θα μπορούσαν να πλαισιωθούν από διάφορα KPIs, και να πάρουν μια θέση προς το τέλος των επιχειρηματικών εγχειριδίων λειτουργίας όλων των supermarkets.
Ένα tool-kit για crisis management σε συνθήκες έντονης υπερπαραγγελιοληψίας, που θα έχει ως απώτερο στόχο να εξασφαλίζει πάντα το business continuity από όλα τα διαθέσιμα αγοραστικά κανάλια.
* Ο Φώτης Αντωνόπουλος έχει εμπειρία 20 ετών στο Ηλεκτρονικό Επιχειρείν, έχοντας διατελέσει διευθυντικό στέλεχος με εξειδίκευση στο eCommerce, σε πλήθος μεγάλων οργανισμών (ΚΑΕ Παναθηναϊκός, Fais Group, Tsakiris Mallas, Ancient Greek Sandals, κτλ.)
Έχει διατελέσει Πρόεδρος στον Ελληνικό Σύνδεσμο Ηλεκτρονικού Εμπορίου (GRECA), και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής (advisory committee) του Ecommerce Foundation.
Η Επιστημονική Επιτροπή Επιχειρηματικότητας (ΕΠΙ3) δημιουργήθηκε από τη Netrino, ως ένα προηγμένο συνεργατικό περιβάλλον σημαντικών επιστημόνων & εμπειρογνωμόνων που τους ενώνει η αγωνία τους για την ανάπτυξη της Επιχειρηματικότητας. Αποτελεί πρωτοβουλία στο πλαίσιο της Κοινωνικής Υπευθυνότητας και στηρίζεται στην εθελοντική συμμετοχή.
