Η συμφωνία του 2019 μεταξύ της Τουρκίας και της Λιβύης για τα θαλάσσια σύνορα εγκρίθηκε από το λιβυκό Κοινοβούλιο, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters. Το Κοινοβούλιο ανακάλεσε την απόφαση του 2020 για μποϊκοτάζ της συμφωνίας, σε μια βορειοαφρικανική χώρα όπου η Άγκυρα επιδίωξε να προσεταιριστεί τις αντίπαλες πλευρές, έχοντας αρχικά ταχθεί αποκλειστικά υπέρ της μίας.
Η συμφωνία κατοχυρώνει τη θαλάσσια δικαιοδοσία της Τουρκίας σε μια εκτεταμένη περιοχή της Μεσογείου και αναμένεται να προκαλέσει την αντίδραση της Ελλάδας, η οποία ανταγωνίζεται την Τουρκία ως προς τα οικονομικά οφέλη και τα θαλάσσια δικαιώματα στην περιοχή. Παράλληλα, η συμφωνία ενισχύει την επιρροή της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία, η Ελλάδα και το Ισραήλ ενίσχυσαν πρόσφατα τη συνεργασία τους.
Η συμφωνία καταχωρίστηκε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών τον Οκτώβριο του 2020, ωστόσο οι διαφωνίες μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων που εδρεύουν στην Τρίπολη και στο Τομπρούκ εμπόδισαν την εφαρμογή της συμφωνίας οριοθέτησης. Η Ελλάδα έχει ασκήσει πιέσεις στον Χαλίφα Χαφτάρ κατά της συμφωνίας, υποστηρίζοντας ότι αυτή παραβιάζει τα δικά της δικαιώματα στη θαλάσσια ζώνη της Μεσογείου.
Η συμφωνία περιλαμβάνει διατάξεις που επιτρέπουν στην Τουρκία να πραγματοποιεί έρευνες για υδρογονάνθρακες στα χωρικά ύδατα της Λιβύης. Το 2022, οι δύο χώρες υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης για τους υδρογονάνθρακες, ανοίγοντας τον δρόμο για τη διενέργεια σεισμικών ερευνών και γεωτρήσεων από τουρκικές εταιρείες.
Η συμφωνία εισήλθε σε νέα φάση στις 25 Ιουνίου 2025, όταν η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίου (TPAO) υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με την Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) για τη διενέργεια δισδιάστατων (2D) σεισμικών ερευνών στα λιβυκά ύδατα.
Βάσει του μνημονίου, η TPAO θα πραγματοποιήσει έρευνες σε τέσσερα υπεράκτια θαλάσσια οικόπεδα στα ανοικτά των λιβυκών ακτών, σε μια συνολική έκταση 10.000 χιλιομέτρων (6.214 μιλίων). Η επεξεργασία των δεδομένων που θα συλλεχθούν κατά τη διάρκεια των ερευνών αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός εννέα μηνών.
