Την παραίτησή του από την ηγεσία της Νέας Αριστεράς υπέβαλε ο Αλέξης Χαρίτσης, κατά τη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος που βρίσκεται σε εξέλιξη, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο εξελίξεων στο εσωτερικό του πολιτικού φορέα.
Σύμφωνα με το καταστατικό, διάδοχός του αναμένεται να είναι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ενώ παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της αντικατάστασης του Χαρίτση στην ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, γεγονός που προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο αβεβαιότητας στη μεταβατική περίοδο.
Στην επιστολή παραίτησής του προς τα μέλη του κόμματος, ο Αλέξης Χαρίτσης αποδίδει την απόφασή του σε μια βαθιά πολιτική διαφωνία για τη στρατηγική κατεύθυνση της Νέας Αριστεράς. Όπως επισημαίνει, στο εσωτερικό του κόμματος διαμορφώνονται δύο διακριτές γραμμές: από τη μία η επιλογή της «ιδεολογικής αυτάρκειας» και της εσωστρέφειας και από την άλλη η κατεύθυνση του ανοίγματος, των πολιτικών συγκλίσεων και της συγκρότησης ενός ευρύτερου μετώπου απέναντι στη Δεξιά.
Ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι τάσσεται υπέρ της δεύτερης επιλογής, την οποία χαρακτηρίζει αναγκαία, ακόμη κι αν δεν είναι εύκολη. Ωστόσο, αναγνωρίζει ότι η πλειοψηφία των κομματικών οργάνων έχει επιλέξει διαφορετική πορεία, γεγονός που, όπως τονίζει, καθιστά αναγκαία την αποχώρησή του από την ηγεσία.
«Δεν βλέπω αντιπάλους στους συντρόφους και στις συντρόφισσες», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για μια πολιτική διαφωνία «με ιστορία και βάθος», που δεν μπορεί να οδηγήσει το κόμμα σε ακινησία.
Ο Αλέξης Χαρίτσης εντάσσει την απόφασή του σε ένα ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο, κάνοντας λόγο για μια περίοδο έντονης ρευστότητας και αβεβαιότητας, τόσο σε διεθνές όσο και σε εσωτερικό επίπεδο. Αναφέρεται, μάλιστα, στην εμπλοκή της χώρας σε πολεμικές εξελίξεις και στις επιπτώσεις που αυτές έχουν στην κοινωνία, επισημαίνοντας ότι η Αριστερά οφείλει να ανταποκριθεί με ουσιαστικές πρωτοβουλίες και όχι με εσωστρέφεια.
Παρά την παραίτησή του, ξεκαθαρίζει ότι δεν αποσύρεται από την πολιτική μάχη, τονίζοντας ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται για τη συγκρότηση μιας ευρύτερης προοδευτικής συμμαχίας, που θα μπορεί να εκφράσει κοινωνικές ανάγκες και να διαμορφώσει εναλλακτική κυβερνητική προοπτική.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια κρίσιμη συγκυρία για τη Νέα Αριστερά, καθώς αναδεικνύει τις εσωτερικές διαφοροποιήσεις για τη φυσιογνωμία και τη στρατηγική του κόμματος, ενώ ταυτόχρονα σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας φάσης ανασύνταξης και επαναπροσδιορισμού.
