«Τα Συντάγματα στην Ελλάδα ήταν πάντα αυστηρά, δηλαδή προέβλεπαν δύσκολες διαδικασίες αναθεώρησής τους. Ποτέ δεν προέβλεψαν, ως διαδικασία αναθεώρησης, το δημοψήφισμα. Αυτά έγιναν επί δικτατορίας για άλλους λόγους, δεν είναι οι καλύτερες στιγμές του ελληνικού συνταγματικού πολιτισμού οι δικτατορίες, το αντίθετο είναι», τόνισε χαρακτηριστικά ο Ανδρέας Λοβέρδος μιλώντας στον realfm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου σχολιάζοντας το ενδεχόμενο διενέργειας δημοψηφίσματος για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Για το αν πρέπει να εκλέγεται από τον λαό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τόνισε, μεταξύ άλλων: «είναι δυνατόν να ξαναγυρίσουμε πίσω στην -τη λέγαμε- δικέφαλη εκτελεστική εξουσία. Να τσακώνεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τον πρωθυπουργό ποιου η πολιτική απόφαση θα περάσει;»
Συγκεκριμένα για το θέμα της διενέργειας δημοψηφίσματος για το νέο Σύνταγμα το οποίο άνοιξε η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη, ο κ. Λοβέρδος ανέφερε: «Και ο Νίκος Βούτσης και η κα. Γεροβασίλη έκαναν αναφορά σε δημοψήφισμα, το οποίο θα πλαισιώνει τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Αυτό το έχει κάνει μόνο η δικτατορία, δεν το έχει κάνει κανένας άλλος. Τα Συντάγματα στην Ελλάδα ήταν πάντα αυστηρά, δηλαδή προέβλεπαν δύσκολες διαδικασίες αναθεώρησής τους. Ποτέ δεν προέβλεψαν, ως διαδικασία αναθεώρησης, το δημοψήφισμα. Αυτά έγιναν επί δικτατορίας για άλλους λόγους, δεν είναι οι καλύτερες στιγμές του ελληνικού συνταγματικού πολιτισμού οι δικτατορίες, το αντίθετο είναι.
Και πρόσθεσε: «Συνεπώς εγώ καταλαβαίνω σε αυτά που η κα. Γεροβασίλη είπε, μα και που και ο ίδιος ο πρόεδρος της Βουλής σήμερα δεν απέκρουσε, ότι όπως έχουν δυσκολευτεί από την καθημερινή ημερήσια διάταξη της πολιτικής, μειώσεις του ΕΚΑΣ, κι όλα αυτά που συμβαίνουν, έτσι όπως έχουν εκτεθεί με το Ελληνικό, διότι εγώ τους θυμάμαι σαν να είναι τώρα. Για να ξεφύγει λοιπόν ο διάλογος από όλα αυτά, από τις ανακολουθίες τους και εδώ δεν πρόκειται περί αυταπάτης για το τι συμβαίνει στη Γερμανία και το τι θα πει η κα Μέρκελ. Εδώ πρόκειται για ένα θέμα ανάπτυξης ελληνικό, όπου είχαν ευκολία απόρριψης ή αποδοχής. Κι αυτοί όχι μόνο είχαν οδηγηθεί στην απόρριψη, αλλά είχαν ανέβει και στα κάγκελα. Τώρα λοιπόν που έκαναν ακόμη μία πολύ μεγάλη κυβίστηση, τώρα έβγαλαν αυτό το θέμα χθες, της αναθεώρησης του συντάγματος με δημοψήφισμα, για να αποπροσανατολίσουν το διάλογο, αλλά με έναν τρόπο ιδιαίτερα άστοχο από την πλευρά τους».
Συνέχισε δε λέγοντας ο βουλευτής Β Αθήνας του ΠΑΣΟΚ: «Τι πάει να πει δημοψήφισμα όταν και το άρθρο 110 του Συντάγματος που προβλέπει την αυστηρή διαδικασία αναθεώρησης δεν το προβλέπει, αλλά και το άρθρο 44 του Συντάγματος που προβλέπει τα δημοψηφίσματα που μπορούν να γίνουν, επίσης δεν το προβλέπει. Τι είναι η ελληνική Πολιτεία ένας μικρός δήμος που κάνει μία καταγραφή της τάσης των πολιτών του αν πρέπει ή δεν πρέπει να γίνει ένα πάρκο; Αυτό είναι το δημοψήφισμα; Ως φαίνεται έτσι το καταλάβαιναν και το καλοκαίρι του 2015 όταν κορόιδεψαν τον ελληνικό λαό, έτσι το καταλαβαίνουν και σήμερα. Ως μορφή πολιτικής λαθροχειρίας».
Στο ερώτημα αν πρέπει να εκλέγεται από τον λαό ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης απάντησε: «Υπάρχουν δύο επιχειρήματα, ένα είναι συνταγματικής τάξης κι ένα είναι πολιτικής τάξης. Ξεκινάω από το δεύτερο. Είναι δυνατόν να ξαναγυρίσουμε πίσω στην -τη λέγαμε- δικέφαλη εκτελεστική εξουσία. Να τσακώνεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τον πρωθυπουργό ποιου η πολιτική απόφαση θα περάσει; Αυτά τα θυμόμαστε με τρόπο πάρα πολύ αρνητικό από τις διενέξεις του στέμματος με τις κυβερνήσεις που εξέλεγε ο λαός.
Και μπορεί κάποιος να πει “ρε παιδί μου δεν έχουμε βασιλεία σήμερα”, θα του πω όμως πως και σε κράτη που σε εκείνη την εποχή δεν είχαν βασιλεία, αλλά είχαν προέδρους δημοκρατίας, όταν αυτοί είχαν άμεση εκλογή και διευρυμένες αρμοδιότητες ή και μόνο την άμεση εκλογή, γινόταν πολύ μεγάλη αντιπαράθεση ανάμεσα στο ένα κομμάτι της εξουσίας και στο άλλο για το ποιου η απόφαση θα περάσει. Αυτό το εγκατέλειψε ο Κωσταντίνος Καραμανλής με το Σύνταγμα το 1975 και αποστασιοποιήθηκε η ελληνική Πολιτεία οριστικά με την αναθεώρηση του 1986 με τις υπερβολές της βέβαια.
«Θα ξαναγυρίσουμε πάλι σε αυτόν τον κακό μας εαυτό; Θα βγάζουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας έναν με άμεση εκλογή και θα του δώσουμε μόνο ρυθμιστικές αρμοδιότητες; Μα ένα πρόσωπο που θα έχει ένα τόσο μεγάλο αξίωμα και θα έχει εκλεγεί από 11 εκατ. πολίτες για το αξίωμα του εξ ορισμού θα παρεμβαίνει στην πολιτική. Επομένως θα υπάρχει μία αναστάτωση».
