Tου Ανέστη Ντόκα
Στερείται το Χρηματιστήριο από υγιείς επιχειρήσεις που πρόσφεραν κεφαλαιοποίηση, θεμελιώδη μεγέθη αλλά και φήμη τα προηγούμενα χρόνια. Με το ξεκίνημα του 2016, δύο εισηγμένες η ΕΛΒΑΛ και η ΑΓΕΤ Ηρακλής οδηγούνται σε διαγραφή από το χρηματιστηριακό ταμπλό για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία. Η ΕΛΒΑΛ απορροφάται από την μητρική Viohalco διατηρώντας κανονικά τα εργοστάσια της στην Ελλάδα και η ΑΓΕΤ Ηρακλής διαγράφεται μετά την επιτυχημένη δημόσια πρόταση από την γαλλική μητρική Lafarge. Tαυτόχρονα ξεκίνησε ο νέος ενάρετος κύκλος διαγραφής των μετοχών για όσες εταιρίες παραμένουν επιχειρηματικά κουφάρια τα τελευταία χρόνια καθώς δεν κατάφεραν να επανακάμψουν. Με απόφαση του Χρηματιστηρίου διεγράφησαν 9 μετοχές, ενώ απομένουν δεκάδες μετοχές που έχει ανασταλλεί η διαπραγμάτευση τους για περισσότερους από 12 μήνες.
Ειδική κατηγορία στη «μεγάλη έξοδο» των εισηγμένων αποτελούν οι εξαγορές των θυγατρικών πολυεθνικών εταιρειών.
Η πολιτική των ομίλων αυτών είναι να παραμένει η μητρική εταιρεία εισηγμένη στις βασικές αγορές της και να αποχωρούν οι θυγατρικές από τα άλλα χρηματιστήρια. Τα παραδείγματα των Παπαστράτος - Ρhilip Μorris, Vodafone Ρanafon - Vodafone UΚ, Κωτσόβολος - Dixons, Ιnteramerican - Εureko, Παυλίδης - Κraft Foods, Χάλυψ - Ciments Francais, Ρόκας - Iberola, Φοίνιξ - Groupama, ΑΒ Βασιλόπουλος - Delhaize, Δέλτα Παγωτού - Nestle, Credit Agricole - Εμπορική κ.τ.λ. στο παρελθόν είναι ενδεικτικά. Σημαντική χρονιά για τις εξαγορές των ελληνικών θυγατρικών των πολυεθνικών και όχι μόνο ήταν το 2006, καθώς τότε ο νέος νόμος για τις δημόσιες προσφορές επιτάχυνε τις εξελίξεις.
Ετσι τη χρονιά εκείνη αποχώρησαν από το ΧΑ 41 εταιρείες, για να ακολουθήσουν 18 το 2007 και 13 το 2008.
Αν και οι αξίες στα χρηματιστήρια μεταβάλλονται ραγδαία, το βέβαιο είναι ότι εταιρείες όπως οι Ελαΐς, Παπαστράτος, Ρanafon, Ιnteramerican, ΑΒ Βασιλόπουλος, Γερμανός, Βαρυτίνης, Cosmote, Chipita, Μαϊλλης αποτελούν παραδείγματα που διά της απουσίας τους καθιστούν φτωχότερη την ελληνική αγορά
Η εξαετής ύφεση στην Ελλάδα επιτάχυνε τη διαδικασία αποχωρήσεων σοβαρών επιχειρήσεων από το Χ.Α., που είτε παραχωρούν μεγάλο ποσοστό του μετοχικού τους κεφαλαίου, ακόμη και πλειοψηφικό, σε ξένα funds, για να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση, είτε είναι θυγατρικές πολυεθνικών που αποφασίζουν οι μητρικές τους να τις αποσύρουν λόγω κόστους. Ταυτόχρονα, η απαξίωση του χρηματιστηριακού θεσμού με όσα δραματικά συνέβησαν το καλοκαίρι του 1999 και η αδυναμία άντλησης φθηνών κεφαλαίων μέσω του Χ.Α., λόγω της παρατεταμένης ύφεσης, είχαν οδηγήσει στο αρνητικό ρεκόρ να μην έχει πραγματοποιηθεί καμία νέα εισαγωγή από το 2010 μέχρι και το 2013.
Ετσι η εγχώρια χρηματιστηριακή αγορά καθίσταται κάθε χρόνο φτωχότερη σε κεφαλαιοποίηση και φήμη και οδηγούμαστε σε αποχωρήσεις εισηγμένων επιχειρήσεων με μέση κεφαλαιοποίηση άνω των 100 και 150 εκατ. ευρώ.
