Σταθερά θα μειωθει και το 2026 το δημόσιο χρέος, σύμφωνα με το προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού.
Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης προβλέπεται να διαμορφωθεί στα 359 δισ. ευρώ ή 137,6% του ΑΕΠ, έναντι 362,8 δισ. ευρώ ή 145,4% του ΑΕΠ το 2025, καταγράφοντας δηλαδή μείωση 7,8 ποσοστιαίων μονάδων. Αντίστοιχα, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης θα περιοριστεί στα 394,6 δισ. ευρώ ή 151,2% του ΑΕΠ, από 398,4 δισ. ευρώ ή 159,6% ένα χρόνο πριν.
Η αποκλιμάκωση αυτή αποδίδεται στην ισχυρή άνοδο του ονομαστικού και πραγματικού ΑΕΠ, στον περιορισμένο νέο δανεισμό του Δημοσίου και στις συνεχείς πρόωρες αποπληρωμές δανείων του μηχανισμού στήριξης, που μειώνουν το ρίσκο και ενισχύουν τη βιωσιμότητα του χρέους.
Τον Δεκέμβριο του 2025 προγραμματίζεται νέα πρόωρη αποπληρωμή ύψους 5,29 δισ. ευρώ από τα δάνεια του πρώτου Μνημονίου, με λήξεις από το 2033 έως το 2041. Η κίνηση αυτή προστίθεται στις προεξοφλήσεις των τελευταίων ετών, πάνω από 15 δισ. ευρώ συνολικά και εντάσσεται στη στρατηγική της πλήρους εξόφλησης των διμερών δανείων της ευρωζώνης έως το 2031, δέκα χρόνια νωρίτερα από το προβλεπόμενο.
Η δυνατότητα αυτών των κινήσεων στηρίζεται στα υψηλά ταμειακά διαθέσιμα, που παραμένουν σε επίπεδα-ρεκόρ και σήμερα ξεπερνούν τα 44 δισ. ευρώ.
Η εκδοτική δραστηριότητα του Δημοσίου στη διάρκεια του 2025 κύλησε ομαλά, με έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον. Οι χρηματοδοτικές ανάγκες καλύφθηκαν μέσω κοινοπρακτικών εκδόσεων 10ετών, 15ετών και 30ετών ομολόγων αξίας 7 δισ. ευρώ, αλλά και μέσω μηνιαίων επανεκδόσεων ύψους 700 εκατ. ευρώ.
Παράλληλα, η βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση μέσω εντόκων και repos ενίσχυσε τη ρευστότητα και σταθεροποίησε την καμπύλη αποδόσεων, σε περιβάλλον αυξημένης εμπιστοσύνης προς το ελληνικό χρέος.
Όλοι οι μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης (DBRS, S&P, Fitch, Scope και Moody’s) έχουν τοποθετήσει τη χώρα στην επενδυτική βαθμίδα (BBB/Baa3), με σταθερές ή θετικές προοπτικές. Η εξέλιξη αυτή επιτρέπει πλέον στην Ελλάδα να λειτουργεί ως κανονικός εκδότης κρατικών τίτλων της Ευρωζώνης, με πλήρη πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και χαμηλότερο κόστος δανεισμού.
Οι δαπάνες για τόκους παραμένουν διαχειρίσιμες καθώς ανέρχονται σε 6-7 δισ. ευρώ ετησίως ή περίπου 3% του ΑΕΠ για την Κεντρική Διοίκηση, και κοντά στα 5 δισ. ευρώ για τη Γενική Κυβέρνηση. Η συγκράτηση του κόστους οφείλεται στη δομή του χαρτοφυλακίου, με υψηλό ποσοστό σταθερού επιτοκίου, μεγάλη διάρκεια ωρίμανσης και ευνοϊκές συμφωνίες ανταλλαγής επιτοκίων.
Για το 2026, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) σχεδιάζει περιορισμένη δανειακή στρατηγική, διατηρώντας τη συνέπεια των εκδόσεων και την παρουσία στις αγορές, με έμφαση στη ρευστότητα της δευτερογενούς αγοράς. Θα συνεχιστεί η πολιτική πρόωρων αποπληρωμών και η αντιστάθμιση του συναλλαγματικού κινδύνου για τα δάνεια εκτός ευρώ, με στόχο τη σταθερότητα και τη μείωση των μελλοντικών πιέσεων.
