Η έκθεση της Παρασκευής της FED για τις θέσεις εργασίας ουσιαστικά επιβεβαιώνει ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θα εγκρίνει τη μείωση των επιτοκίων όταν συνεδριάσει αργότερα αυτόν τον μήνα. Το τι θα κάνει από εκεί και πέρα, είναι ένα άλλο θέμα, καθώς τις επόμενες ημέρες είναι πιθανό να αντιμετωπίσει μια έντονη συζήτηση σχετικά με το πόσο γρήγορα και πόσο μακριά θα πρέπει να προχωρήσει.
«Οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες έχουν χαλαρώσει μαζικά. Από αυτό που κινδυνεύει η Fed είναι να δημιουργήσει μια κερδοσκοπική φούσκα», δήλωσε ο Joseph LaVorgna, επικεφαλής οικονομολόγος της SMBC Nikko Securities, μιλώντας στο CNBC, μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης. «Δεν υπάρχει λόγος να μειωθούν τα επιτόκια αυτή τη στιγμή. Θα πρέπει να κάνουν παύση», εκτίμησε.
Ο LaVorgna, ο οποίος υπηρέτησε ως ανώτερος οικονομολόγος κατά τη διάρκεια της πρώτης προεδρικής θητείας του Ντόναλντ Τραμπ και θα μπορούσε να υπηρετήσει ξανά στον Λευκό Οίκο, δεν ήταν ο μόνος που βλέπει με σκεπτικισμό μια μείωση επιτοκίων από τη Fed.
Ο Chris Rupkey, ανώτερος οικονομολόγος της FWDBONDS, έγραψε ότι η Fed «δεν χρειάζεται να πειράζει τα μέτρα για την τόνωση της οικονομίας, καθώς οι θέσεις εργασίας είναι άφθονες», προσθέτοντας ότι η δηλωμένη πρόθεση της κεντρικής τράπεζας να συνεχίσει να μειώνει τα επιτόκια φαίνεται «να είναι όλο και πιο απερίσκεπτη, καθώς η φωτιά του πληθωρισμού δεν έχει σβήσει».
Εμφανιζόμενος μαζί με τον LaVorgna στο CNBC, ο Jason Furman, ο ίδιος πρώην οικονομολόγος του Λευκού Οίκου υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, εξέφρασε επίσης επιφυλακτικότητα, ιδίως όσον αφορά τον πληθωρισμό. Ο Furman σημείωσε ότι ο πρόσφατος ρυθμός αύξησης των μέσων ωριαίων αποδοχών συνάδει περισσότερο με ένα ποσοστό πληθωρισμού 3,5% και όχι με το 2% που προτιμά η Fed.
Παράγοντες της απόφασης
Εν τω μεταξύ, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα έχουν ένα βουνό πληροφοριών να ξεδιαλύνουν.
Για αρχή: Τα στοιχεία για τις μισθοδοσίες του Νοεμβρίου έδειξαν αύξηση κατά 227.000, ελαφρώς καλύτερη από την αναμενόμενη και ένα μεγάλο βήμα προς τα πάνω από τις πενιχρές 36.000 του Οκτωβρίου. Προσθέτοντας τα στοιχεία των δύο μηνών μαζί - ο Οκτώβριος παρεμποδίστηκε από τον τυφώνα Μίλτον και την απεργία της Boeing - προκύπτει ένας μέσος όρος 131.500, ή ελαφρώς κάτω από την τάση από τότε που η αγορά εργασίας άρχισε να ταλαντεύεται για πρώτη φορά τον Απρίλιο.
Αλλά ακόμη και με το ποσοστό ανεργίας να αυξάνεται κατά 4,2% εν μέσω μιας υποχώρησης της απασχόλησης των νοικοκυριών, η εικόνα της απασχόλησης εξακολουθεί να φαίνεται σταθερή αν και όχι θεαματική. Οι μισθοδοσίες εξακολουθούν να μην έχουν μειωθεί σε έναν μόνο μήνα από τον Δεκέμβριο του 2020.
Υπάρχουν όμως και άλλοι παράγοντες.
Ο πληθωρισμός έχει αρχίσει να αυξάνεται το τελευταίο διάστημα, με το προτιμώμενο μέτρο της Fed να κινείται στο 2,3% τον Οκτώβριο, ή στο 2,8% όταν εξαιρούνται οι τιμές των τροφίμων και της ενέργειας. Οι μισθολογικές αυξήσεις συνεχίζουν επίσης να είναι ισχυρές, με το τρέχον 4% να ξεπερνάει εύκολα την προ-Κοβιδίου περίοδο που χρονολογείται τουλάχιστον από το 2008. Στη συνέχεια, υπάρχει το ζήτημα της δημοσιονομικής πολιτικής του Τραμπ όταν ξεκινήσει τη δεύτερη θητεία του και κατά πόσον τα σχέδιά του να εκδώσει τιμωρητικούς δασμούς θα πυροδοτήσουν ακόμη περισσότερο τον πληθωρισμό.
Εν τω μεταξύ, η ευρύτερη οικονομία αναπτύσσεται έντονα. Το τέταρτο τρίμηνο είναι σε καλό δρόμο για να σημειώσει ετήσιο ρυθμό αύξησης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος 3,3%, σύμφωνα με τη Fed της Ατλάντα.
Στη συνέχεια, υπάρχει το ζήτημα των «χρηματοοικονομικών συνθηκών», μια μέτρηση που περιλαμβάνει πράγματα όπως οι αποδόσεις των κρατικών και εταιρικών ομολόγων, οι τιμές των μετοχών, τα επιτόκια των ενυπόθηκων δανείων και τα παρόμοια. Οι αξιωματούχοι της Fed πιστεύουν ότι το σημερινό εύρος του επιτοκίου δανεισμού μίας ημέρας, 4,5%-4,75%, είναι «περιοριστικό». Ωστόσο, σύμφωνα με τη μέτρηση της ίδιας της Fed, οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες είναι οι πιο χαλαρές από τον Ιανουάριο.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο πρόεδρος της Fed Τζερόμ Πάουελ εξήρε την οικονομία των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς την ως τον φθόνο του ανεπτυγμένου κόσμου και δήλωσε ότι παρέχει μαξιλάρι στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για να κινηθούν αργά καθώς αναπροσαρμόζουν την πολιτική τους.
