Κατά τη διάρκεια της τελευταίας 10ετίας οι τιµές σε έξι επιµέρους πόλεις µε έντονη παρουσία φοιτητών (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Βόλος και Κοµοτηνή) έχουν αυξηθεί κατά 91,5%, ωθώντας όλο και περισσότερα νοικοκυριά στην αποφυγή σπουδών εκτός της γενέτειρας ή σε πόλεις όπου δεν υπάρχει κάποιος φίλος ή συγγενής, ώστε να µη χρειαστεί να γίνει αναζήτηση στέγης, σύμφωνα με τα στοιχεία σχετικής έρευνας της εταιρείας πιστοποιηµένων εκτιµητών Geoaxis.
Στην Αθήνα, όπου συγκεντρώνονται και οι περισσότερες σχολές, ενώ υπάρχει και µεγάλη ζήτηση από σπουδαστές που προέρχονται από πόλεις της περιφέρειας, τα ενοίκια των φοιτητικών κατοικιών έχουν σηµειώσει άνοδο κατά 115,7% την περίοδο 2015-2024.
Ακολουθεί η Πάτρα µε αύξηση κατά 112,55% και η Θεσσαλονίκη µε αύξηση κατά 93,48%.
Πιο «ήπια» είναι η αύξηση των τιµών ενοικίασης στην πόλη της Κοµοτηνής µε 56%. Η Κοµοτηνή είναι και η φθηνότερη πόλη µεταξύ των έξι, καθώς το µέσο ζητούµενο ενοίκιο διαµορφώνεται σε σχεδόν 8 ευρώ/τ.µ.
Το κόστος ενοικίου είναι πλέον πολύ υψηλό, µε δεδοµένο ότι στην Αθήνα το 2015 µπορούσε κανείς να µισθώσει διαµέρισµα έναντι µόλις 4,95 ευρώ/τ.µ. ∆ηλαδή, αρκούσαν 300 ευρώ για την ενοικίαση 60 τ.µ. Σήµερα απαιτούνται 640 ευρώ, ποσό που λίγοι είναι σε θέση να διαθέσουν, εκτός κι αν αναζητούσαν άλλες λύσεις, όπως η συγκατοίκηση, ενώ σηµαντικό βοήθηµα αποτελεί και το ετήσιο φοιτητικό στεγαστικό επίδοµα, που χορηγεί η κυβέρνηση σε όσους το δικαιούνται.
Μόνο κατά τη διάρκεια του τελευταίου 12µήνου η µέση ζητούµενη τιµή ενοικίασης σηµείωσε αύξηση κατά 15,1% στις πόλεις που εξετάζει η ανάλυση της Geoaxis. Τη µεγαλύτερη άνοδο σηµειώνει και πάλι η Αθήνα µε 16,77%, ενώ ακολουθούν το Ηράκλειο µε 16,22% και ο Βόλος µε 16,13%.
Σύµφωνα µε τον Γιάννη Ξυλά, επικεφαλής της Geoaxis, «εξακολουθεί να καταγράφεται εντυπωσιακή αύξηση των τιµών ενοικίασης φοιτητικών διαµερισµάτων και στις έξι περιοχές της µελέτης, καθώς η ανισορροπία µεταξύ προσφοράς και ζήτησης φαίνεται να διευρύνεται. Η απουσία νέων κατασκευών προσιτού επιπέδου ενοικίασης και το φαινόµενο των βραχυχρόνιων µισθώσεων επιδρούν εξαιρετικά αρνητικά στην προσφορά. Ετσι, οι ιδιωτικές φοιτητικές εστίες και η διάθεση για συγκατοίκηση, αποτελούν τις νέες ανερχόµενες τάσεις».
Οπως τονίζεται στην ανάλυση της Geoaxis, σε σχέση µε το 2015 παρατηρείται σαφώς µικρότερος αριθµός φοιτητικών διαµερισµάτων, καθώς περίπου 15%-20% των ακινήτων έχουν µετατραπεί σε καταλύµατα βραχυχρόνιας µίσθωσης. Στο πλαίσιο αυτό, η προσφορά φοιτητικών διαµερισµάτων αναµένεται να µειωθεί ακόµη περισσότερο, λόγω της αύξησης του τουρισµού. «Ενδεικτικά, στο Γουδί και στου Ζωγράφου είχαµε αύξηση εγγεγραµµένων ακινήτων σε πλατφόρµες βραχυχρόνιας µίσθωσης της τάξεως του 11,04% και 11,3% αντίστοιχα σε σχέση µε το 2023», τονίζει η Geoaxis.
Οσον αφορά τα χαρακτηριστικά των ακινήτων που προτιµούν οι φοιτητές, µε δεδοµένο ότι το προσιτό κόστος αποτελεί προτεραιότητα, επιλέγονται κυρίως µικρής επιφάνειας και µεγάλης ηλικίας ακίνητα, µε αποκορύφωµα τη Θεσσαλονίκη, όπου η µέση ηλικία διαµορφώνεται σε 53 χρόνια. Ενα τυπικό φοιτητικό διαµέρισµα (πανελλαδικά) έχει µέση ηλικία έως 45 έτη και µέση επιφάνεια έως 50 τ.µ.
