Του Ανέστη Ντόκα
Συνθήκες οικονομικής ασφυξίας επικρατούν στις χρηματιστηριακές εταιρείες. Η αγορά μετοχών εισήλθε στον τρίτο συνεχόμενο μήνα με capital controls και τα μηνύματα για άρση των περιορισμών παραμένουν δυσοίωνα μετά μάλιστα και τη συνάντηση που είχε αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα, ο Σύνδεσμος Μελών Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ) με εκπροσώπους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του businessnews.gr, τα στελέχη του ΔΝΤ δεν έδωσαν καμία απάντηση στους χρηματιστές στην ερώτηση που τους υποβλήθηκε εάν γνωρίζουν πότε θα επιστρέψει η κανονικότητα στις συναλλαγές για τους Ελληνες επενδυτές, υποστηρίζοντας ότι όλα εξαρτώνται από τη συμφωνία της κυβέρνησης με την ΕΚΤ για άρση των capital controls, εφόσον αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και όχι με την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών όπως υποστηρίζουν μέχρι σήμερα πολλά στελέχη της κυβέρνησης. Μάλιστα ο ΣΜΕΧΑ έχει προσπαθήσει να μεταβεί στη Φρανκφούρτη για να συναντήσει τον αντιπρόεδρο της ΕΚΤ Βίτορ Κονστάνσιο που είχε και την τελική απόφαση τον Ιούλιο για το αν θα παραμείνει κλειστό το Χρηματιστήριο αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει αποτέλεσμα.
Είναι χαρακτηριστική η κατάσταση που επικρατεί στις χρηματιστηριακές όπου οι περισσότερες εξαρτώνται από δύο ή τρεις μεγάλους πελάτες που αναδιαρθρώνουν τα χαρτοφυλάκιά τους μέσα στον μήνα προκειμένου να υπάρξουν οι ελάχιστες προμήθειες για να καλυφθούν τα λειτουργικά έξοδα.
Μόνιμη μισθοδοσία δεν υπάρχει και η πλειοψηφία των αντικριστών εξαρτάται από τις συναλλαγές που φέρνουν από τους πελάτες τους.
Το 2004 οι συνολικές προμήθειες των χρηματιστηριακών είχαν ξεπεράσει τα 500 εκατ. ευρώ, το 2014 οι προμήθειες κατέρρευσαν στα 35 εκατ. ευρώ, ενώ τη φετινή χρονιά και με ένα μήνα κλειστό το χρηματιστήριο, η κατάσταση είναι δραματική και όχι μόνο των ιδιωτικών χρηματιστηριακών αλλά και των τραπεζικών θυγατρικών. Ήδη, αρκετά μεγάλος αριθμός εκ των 35 ελληνικών ιδιωτικών χρηματιστηριακών έχει προχωρήσει στην εκ περιτροπής εργασία.
Σήμερα υπολογίζεται ότι εργάζονται μόλις 600 άτομα στις χρηματιστηριακές έναντι 5.500 εργαζομένων που είχαν προσληφθεί το 1999 σε σύνολο όμως 90 ΑΧΕΠΕΥ. Το 2012 στο χρηματιστήριο είχαν παρουσία 74 χρηματιστηριακές. Ακόμη και οι συγχωνεύσεις-εξαγορές που επιχειρήθηκαν το 2011 δεν είχαν θετική κατάληξη, αφού όταν ενώνονται ζημιογόνες εταιρείες, το αποτέλεσμα παραμένει αρνητικό.
Οι περισσότερες από τις μικρές χρηματιστηριακές διατηρούνται εν ζωή είτε με πολύ λίγους ιδιώτες πελάτες, είτε διότι οι βασικοί μέτοχοι δεν επιθυμούν να τις κλείσουν και συχνά χρηματοδοτούν τη δραστηριότητά τους. Ο στόχος των ελληνικών χρηματιστηριακών είναι κοινός: να μειωθούν τα κόστη, καθώς οι ιδιωτικές χρηματιστηριακές κρατούν μόνο τη διαβίβαση εντολών και μεταφέρουν το κοστοβόρο κομμάτι υπηρεσιών, όπως είναι το ταμείο τίτλων και η εκκαθάριση, στις μεγάλες χρηματιστηριακές που είναι θυγατρικές τραπεζών.
Την επίσπευση των συμμαχιών προωθούν κυρίως οι μικρές οικογενειακές χρηματιστηριακές που συζητούν με θυγατρικές τραπεζών και προσφέρουν ένα χαρτοφυλάκιο πελατών αξίας από 5 έως 30 εκατ. ευρώ. Η κατάρρευση της αγοράς αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στα στατιστικά στοιχεία του φετινού Σεπτεμβρίου σύμφωνα με τα οποία απενεργοποιήθηκαν 4.535 μερίδες, που είναι και ρεκόρ 12μήνου, με το αμέσως υψηλότερο νούμερο να έχει σημειωθεί τον Σεπτέμβριο του 2014, με απενεργοποίηση 115.265 μερίδων.
