Η νέα απόφαση δικαστηρίου του Ναυπλίου, που έφερε στο φως της δημοσιότητας ο Αναγνώστης Πελοποννήσου, έχει το ακριβώς αντίθετο σκεπτικό από εκείνη που απαγόρευε την εκμίσθωση διαμερίσματος μέσω Airbnb.
Με την υπ’ αριθ. 583/2019 απόφασή του το Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου απέρριψε αγωγή ιδιοκτήτη του πρώτου ορόφου για την απαγόρευση βραχυχρόνιων μισθώσεων (Airbnb) από τις ιδιοκτήτριες του δευτέρου ορόφου διατηρητέου κτιρίου στην παλιά πόλη του Ναυπλίου.
Η απόφαση αυτή αποτελεί "πιλότο" για βασικά ζητήματα των βραχυχρόνιων μισθώσεων και, μάλιστα, σε περιοχή με καθεστώς ειδικής προστασίας, όπως είναι η παλιά πόλη του Ναυπλίου. Κρίθηκε ότι η μίσθωση μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας (τύπου booking και Airbnb) είναι μίσθωση κατοικίας και όχι τουριστική και δεν αντιβαίνει στις διατάξεις του προεδρικού διατάγματος της 26.1.1989 που αφορά στην παλιά πόλη του Ναυπλίου. Επιτρέπεται και όταν η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή αμιγούς κατοικίας.
Επίσης, κρίθηκε ότι επιτρέπεται στο πλαίσιο της βραχυχρόνιας μίσθωσης η παροχή κλινοσκεπασμάτων και σύνδεσης ίντερνετ. Οι παροχές αυτές δεν καθιστούν τη μίσθωση τουριστική. Για να χαρακτηριστεί ως τουριστικό κατάλυμα, θα πρέπει να παρέχονται και άλλες υπηρεσίες, όπως καθαριότητα, φαγητό, ξενάγηση κλπ.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η ενοικίαση μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας της κατοικίας σε τέσσερα κάθε φορά άτομα δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών των υπόλοιπων οριζόντιων ιδιοκτησιών πέραν του ανεκτού ορίου. Η όχληση που προκαλείται στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι μικρότερη από αυτήν που θα προκαλούνταν από τη μακροχρόνια (συνεχή) μίσθωση της κατοικίας σε μία τετραμελή οικογένεια, οπότε οι θόρυβοι θα ήταν καθημερινοί.
Αντίθετα, η λειτουργία στο ισόγειο της οικοδομής καταστήματος πώλησης δερμάτινων ειδών, το οποίο εκμισθώνει ο ίδιος ιδιοκτήτης που ζητά την απαγόρευση διάθεσης μέσω airbnb, προκαλεί πολύ μεγαλύτερους θορύβους και, άρα, όχληση, μιας και το επισκέπτεται πλήθος κόσμου.
Οι θόρυβοι που μπορεί να προκληθούν από το Airbnb αποτελούν χαρακτηριστικό στοιχείο του αστικού περιβάλλοντος που ενυπάρχουν στην καθημερινότητα και δεν μπορούν να θεωρηθούν μεγαλύτεροι από τους συνήθεις θορύβους σε μια πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή. Πολύ περισσότερο στην παλιά πόλη του Ναυπλίου, η οποία κατακλύζεται από τουρίστες, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες και όπου λειτουργούν ταβέρνες, τουριστικά καταστήματα και ξενοδοχεία.
Εξάλλου, η μίσθωση μέσω πλατφόρμας δεν επιβαρύνει την κατάσταση του διατηρητέου κτιρίου περισσότερο απ’ ό,τι μια μακροχρόνια μίσθωση, οπότε η επιβάρυνση της οικοδομής θα ήταν καθημερινή, διότι, με βάση το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι βραχυχρόνιες εκμισθώσεις δεν μπορούν να ξεπεράσουν τις 90 ημέρες.
Για την ίδια μίσθωση μέσω πλατφόρμας ο ίδιος ιδιοκτήτης οριζόντιας ιδιοκτησίας είχε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το ανώτατο Δικαστήριο με την υπ’ αριθ. Α1055/2019 απόφαση του Β΄ Τμήματος απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως με την οποία ο αιτών ζητούσε την ακύρωση των σχετικών με τις μισθώσεις Airbnb αποφάσεων της ΑΑΔΕ (ΠΟΛ 1162 και 1170/2018), με το σκεπτικό ότι με την αίτηση ακύρωσης που έκρινε δεν προσβάλλονταν οι επίμαχες αποφάσεις για αυτοτελείς πλημμέλειές τους, αλλά το κανονιστικό πλαίσιο με βάση το οποίο εκδόθηκαν, με την παράλειψη του κοινού νομοθέτη να απαγορεύσει τη βραχυχρόνια μίσθωση σε διατηρητέα κτίρια. Επομένως, η απόφαση του ΣτΕ δεν έκρινε για το αν έπρεπε να τεθούν γεωγραφικοί περιορισμοί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, όπως στην παλιά πόλη του Ναυπλίου.
Η απόφαση του Πρωτοδικείου Ναυπλίου, επομένως, έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία, διότι έκρινε για το ζήτημα που δεν κρίθηκε με την απόφαση του ΣτΕ. Ότι δηλαδή επιτρέπονται οι βραχυχρόνιες μισθώσεις στην παλιά πόλη του Ναυπλίου και των διατηρητέων κτιρίων.
Πηγή: anagnostis.org
