Για να αγοράσει μία οικογένεια της μεσαίας τάξης ένα διαμέρισμα 90 τ.μ. στο Χονγκ Κονγκ, στο Μουμπάϊ, στο Πεκίνο ή στη Σανγκάη θα χρειαστεί περισσότερα από 30 χρόνια σύμφωνα με μία έκθεση του Oxford Economics, η οποία μελέτησε τις πιο ακριβές αγορές real estate παγκοσμίως και δημοσίευσε το περιοδικό Forbes. Ακόμα πιστεύετε ότι η Νέα Υόρκη είναι ακριβή; Ξανασκεφτείτε το...
Στην πέμπτη θέση βρίσκεται το Λονδίνο, όπου οι τιμές στις κατοικίες είναι κυριολεκτικά απλησίαστες. Από το 2013 οι τιμές ακινήτων αυξάνονται κάθε χρόνο στο διπλάσιο απ’ ότι το προηγούμενο έτος. Η μέση τιμή αγοράς σπιτιού έχει εκτοξευθεί από τα 257.000 pounds το 2006 στα 474.000 pounds το 2016, μία αύξηση της τάξεως του 84%.
Ακολουθεί η Σανγκάη στην τέταρτη θέση. Μία από τις πιο ισχυρές αγορές ακινήτων της Κίνας «είδε» τις τιμές των ακινήτων να αυξάνονται κατά 40% το 2016, ενώ μέσα σε διάστημα ενός μήνα το περασμένο καλοκαίρι η αντίστοιχη αύξηση ήταν 5%. Οι τιμές των ακινήτων φαίνεται πώς είναι δύσκολο να μειωθούν. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση πολλών επενδυτών, οι οποίοι το 2015 κατέφυγαν στην αγορά ακινήτων δεδομένης της «αδυναμίας» στη χρηματιστηριακή αγορά.
Στην τρίτη θέση βρίσκεται το Πεκίνο. Η μέση τιμή πώλησης ενός σπιτιού στο Πεκίνο κυμαίνεται στα 5.820 δολάρια ανά τ.μ., σύμφωνα με τη Δημοτική Επιτροπή Στέγασης και Αστικής-Αγροτικής Ανάπτυξης. Τον Σεπτέμβριο, η μέση τιμή πώλησης ακινήτων αυξήθηκε σχεδόν 30% σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα ένα χρόνο πριν.
Το Μουμπάϊ είναι στη δεύτερη θέση και πλέον αποτελεί μία από τις πιο ακριβές περιοχές real estate στον πλανήτη. Συγκριτικά με την υπόλοιπη Ινδία, οι τιμές πώλησης κατοικιών είναι επίσης υψηλότερες. Οι συναλλαγές real estate στην Ινδία πραγματοποιούνται με μετρητά για την αποφυγή πληρωμής φόρων. Ωστόσο, εκτιμάται ότι οι τιμές στα ακίνητα θα «πέσουν» κατά 30% το 2017.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται το Χονγκ Κονγκ. Για έβδομη συνεχή χρονιά διατηρεί το προβάδισμα της πιο ακριβής αγοράς real estate. Η μέση τιμή πώλησης μιας κατοικίας ήταν πέρυσι 18,1 φορές μεγαλύτερη από το μέσο ετήσιο-προ φόρων- εισόδημα των νοικοκυριών, σύμφωνα με μία έκθεση του Demographia. Το γεγονός ότι οι κάτοικοι δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν ένα σπίτι αποτελεί σοβαρό κοινωνικό θέμα με τις φτωχότερες οικογένειες να αναγκάζονται να ζουν σε μικρά και χωρίς τις βασικές ανέσεις διαμερίσματα.
