Στην πολιτεία αυτή βόρεια του Καράκας, τη χειρότερα πληγείσα στη χώρα από τον διπλό σεισμό της 24ης Ιουνίου, δεκάδες σχολεία έχουν υποστεί ζημιές. Επίσης από τα 190 κτίρια που κατέρρευσαν, τα 11 ήταν σχολεία. Εξάλλου γύρω στα 160 σχολικά κέντρα επιτάχθηκαν και μετατράπηκαν σε καταφύγια για να δεχθούν τους χιλιάδες ανθρώπους που έμειναν άστεγοι. Η ζωή όμως πρέπει να συνεχιστεί παρά την τραγωδία, σύμφωνα με τον Άμνι Νουνιές, μηχανικό βιομηχανίας που πήγε τα δυο παιδιά του στο σχολείο. «Οφείλουμε να μάθουμε να ζούμε μέσα σε αυτό που άφησε πίσω του ο σεισμός», είπε. Ένα από τα ελάχιστα σχολεία που άνοιξαν στη Λα Γκουάιρα είναι η Επισκοπική Εκπαιδευτική Μονάδα Ιωάννης Παύλος Β’ όπου υπάρχει δυνατότητα να φοιτήσουν 800 μαθητές. Ωστόσο μόνον γύρω στους 300 έχουν κάνει εγγραφή, σύμφωνα με τον διευθυντή του σχολείου Μάρκο Αντόνιο Εσπινόσα. «Η επανάληψη των μαθημάτων θα πρέπει να γίνει σταδιακά και με ασφάλεια, λαμβάνοντας πάνω απ’ όλα υπ’ όψιν την κοινωνική και συναισθηματική πλευρά όχι μόνον των μαθητών μας, αλλά και του προσωπικού μας», τόνισε. «Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε φόβο, πολύ περισσότερο καθώς έχουμε ήδη βιώσει πάνω από 2.000 σεισμικές δονήσεις. Όμως παρά τον φόβο αυτόν, παρά τις δονήσεις, βλέπω ανθρώπους με επιθυμία για ζωή, έτοιμους να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους», πρόσθεσε.
Η Γιάνετ Ντομίνγκες, εκπαιδευτικός στο σχολείο αυτό, όπου μόνον 7 παιδιά παρακολούθησαν τη χθεσινή ημέρα μαθήματα, προσπάθησε να καθησυχάσει γονείς που ανησυχούσαν. «Με ρώτησαν αν το κτίριο είναι στέρεο, τους απάντησα ότι είναι, ότι το κτίριο βελτιώθηκε μάλιστα και ότι δεν θα πρέπει να φοβούνται να στείλουν τα παιδιά τους», είπε. Σε όλη τη χώρα, 80 σχολεία υπέστησαν δομικές βλάβες και 900 άλλα ζημιές, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Ανάμεσα σε κτίρια που επλήγησαν από τον σεισμό, σε μια σκηνή, μια καθηγήτρια κάνει έναν κύκλο στον πίνακα και μιλάει για διαχείριση των συναισθημάτων απευθυνόμενη σε 14 μαθητές. Πρόκειται για ένα μικρό αυτοσχέδιο σχολείο που στήθηκε πριν από δύο μήνες για να επιτρέψει στα παιδιά να ξαναβρούν κάτι που να μοιάζει με μια συνηθισμένη καθημερινότητα.
