Το Βερολίνο και το Παρίσι ενταφίασαν οριστικά το σχέδιο για την κατασκευή κοινού μαχητικού επόμενης γενιάς από κοινού με την Ισπανία (SCAF στα γαλλικά, FCAS στα αγγλικά), κάτι που αναμενόταν να συμβεί εδώ κα μήνες, με φόντο τις άλυτες εντάσεις ανάμεσα στις δυο βιομηχανίες που θα διαδραμάτιζαν καθοριστικό ρόλο στην κατασκευή του, την Airbus και τη Dassault.
Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς «κατέληξαν στην κοινή διαπίστωση» πως οι δυο βιομηχανίες «δεν καταφέρνουν να συνεννοηθούν» για να προχωρήσει το έργο αυτό, υπολογιζόμενης αξίας 100 δισεκ. ευρώ, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η γερμανική κυβέρνηση.
«Αναγνώρισαν την πραγματικότητα αυτή» και «ο καγκελάριος Μερτς υπέδειξε στον γάλλο πρόεδρο Μακρόν να μη συνεχιστεί» το εγχείρημα «κοινού μαχητικού αεροσκάφους», πρόσθεσε.
Το γεγονός επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο το Ελιζέ, αναφέροντας πως πράγματι οι δυο ηγέτες διαπίστωσαν με λύπη τους ότι είναι «αδύνατο» οι δυο βιομηχανίες να καταλήξουν σε κοινό όραμα για να υλοποιηθεί το σχέδιο.
Δεν ήταν διαθέσιμος για σχόλια εκπρόσωπος ούτε της Airbus, ούτε της Dassault.
Η ανακοίνωση καταγράφτηκε πριν αρχίσει η μεγάλο αεροναυτική έκθεση του Βερολίνου, η ILA, όπου αναμένεται αύριο Τετάρτη ο κ. Μερτς που θα περιμένουν μεγάλες εταιρείες του τομέα.
Τον Φεβρουάριο ο γερμανός καγκελάριος είχε ήδη αφήσει να εννοηθεί πως το σχέδιο δεν είχε μέλλον, ενώ κοινή προσπάθεια των δυο κυβερνήσεων για να συμφιλιωθούν οι δυο βιομηχανίες δεν πήγε πουθενά.
Ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν μάλλον ο τελευταίος «που πίστευε ότι το SCAF θα επιβίωνε και «όσο ταχύτερα ληφθεί απόφαση τόσο λιγότερο χρόνο θα χάσουμε για να περάσουμε στην ακόλουθη φάση», σχολίασε στο AFP ο πρόεδρος της επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών της γαλλικής Γερουσίας Σεντρίκ Περέν.
Το σχέδιο, το οποίο είχε αναγγελθεί από τον κ. Μακρόν και την τότε καγκελάριο της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ, και στο οποίο είχε ανακοινώσει πως θα εντασσόταν η Ισπανία δυο χρόνια αργότερα, στη θεωρία θα οδηγούσε στην κατασκευή όχι μόνο μαχητικού αεροσκάφους, αλλά και σκαφών συνοδείας, συνδεδεμένων μαζί του μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων και πρωτοποριακού συστήματος επικοινωνίας που είχε βαφτιστεί «νέος μάχης» («combat cloud»).
Το «σύστημα αερομαχίας του μέλλοντος» υποτίθεται πως θα μετατρεπόταν στη σπονδυλική στήλη της πολεμικής αεροπορίας τόσο της Γαλλίας, όσο και της Γαλλίας και της Ισπανίας από το 2040 και πέρα. Θα αντικαθιστούσε, στη θεωρία, τόσο το Eurofighter Typhoon όσο και το Rafale.
Αλλά οι διαφωνίες ανάμεσα στη Dassault, που αντιπροσώπευε τη Γαλλία, και την εταίρο Airbus, που αντιπροσώπευε τη Γερμανία και την Ισπανία, ήταν πολλές.
Η Ντασό απαιτούσε ηγετικό ρόλο στο έργο, απέρριπτε κάθε ενδεχόμενο της απλής συμμετοχής. Με βάση τη συμφωνία που είχε γίνει, οι τρεις χώρες θα συμμετείχαν κατά το ένα τρίτο.
Η εγκατάλειψη του σχεδίου καταφέρνει βαρύ πλήγμα στις ευρωπαϊκές προσπάθειες στενότερου συντονισμού σε ό,τι αφορά την άμυνα και να παρουσιάσουν ενιαίο μέτωπο απέναντι στη Ρωσία, που αντιμετωπίζεται ως ολοένα πιο επιθετική, καθώς και στην επιδείνωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ.
Παρά την απόφαση να εγκαταλειφθεί το σχέδιο για κοινό μαχητικό, η γερμανική κυβέρνηση διαβεβαίωσε ότι οι υπόλοιπες πτυχές του σχεδίου δεν μπαίνουν στο συρτάρι. Εκτίμησε πως ο «αληθινός πυρήνας» του έργου «πρέπει να συνεχιστεί» ως «σύστημα ευρωπαϊκών συστημάτων», για να δημιουργηθεί «κάποιο είδος νευρικού συστήματος, που συνδέει τα αεροσκάφη, μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και άλλα στοιχεία για τη δημιουργία ολοκληρωμένου συνόλου».
Ακόμη, σημείωσε πως τα υπουργεία Άμυνας της Γερμανίας και της Γαλλίας θα καταρτίσουν «κοινό σχέδιο» για τη συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, επικεντρωμένο σε «ρεαλιστικά» προγράμματα ενόψει του προσεχούς γαλλογερμανικού υπουργικού συμβουλίου, τον Ιούλιο στη Γερμανία.
Στην αρχή της χρονιάς, η Airbus είχε αναφερθεί στο ενδεχόμενο να κατασκευαστούν δυο μαχητικά, για να τερματιστεί το αδιέξοδο. Με την εγκατάλειψη του σχεδίου, μένει να φανεί αν θα στραφεί πλέον σε άλλους εταίρους.
Μια πιθανότητα είναι η συνεργασία με την Ιταλία, τη Βρετανία και την Ιαπωνία, που αναπτύσσουν άλλο σχέδιο (το GGAP, ή Global Combat Air Programme), που επίσης δεν φαινόταν να έχει πολλές πιθανότητες να καρποφορήσει.
Παρά την αύξηση του εκτιμώμενου κόστους και τα ερωτήματα για τη χρηματοδότηση, το πρόγραμμα αυτό είναι δομημένο, και δεν υπάρχει πολύς χώρος για την είσοδο παίκτη βαρέων βαρών όπως η Γερμανία.
Άλλη πιθανότητα είναι η συνεργασία με τη σουηδική Saab, με την οποία η Airbus έχει «καλή σχέση». Όμως κι αυτό δεν μοιάζει πολύ πιθανό: ειδικός παρατήρησε πως οι Σουηδοί προτιμούν μικρά αεροσκάφη, ενώ οι Γερμανοί θα ήθελαν «μεγάλο αεροσκάφος».
Μήλο της έριδος στη συνεργασία, σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του γερμανού καγκελάριου Μερτς, ήταν πως η γαλλική πλευρά ήθελε μαχητικό ικανό να φέρει πυρηνικά όπλα και να επιχειρεί από αεροπλανοφόρο, αλλά η γερμανική δεν είχε τέτοιες ανάγκες.
