H υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μηχαηλίδου εκπροσωπεί σήμερα στην Ρώμη την χώρα μας, στην Διεθνή Διάσκεψη κατά των Γυναικοκτονιών, η οποία οργανώνεται από την ιταλική κυβέρνηση σε συνεργασία με τον ΟΑΣΕ. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, σε όλο τον κόσμο το 2023 δολοφονήθηκαν 85.000 γυναίκες. Στο 60% των περιπτώσεων, οι δράστες ήταν σύντροφοι ή μέλη της οικογενείας των θυμάτων. Η διάσκεψη της Ρώμης αποτελεί ευκαιρία για διάλογο, ανταλλαγή σχεδίων δράσης και εμπειριών, με στόχο την όλο και αποτελεσματικότερη καταπολέμηση των διαφόρων μορφών βίας κατά των γυναικών.
Απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ για την χρησιμότητα της σημερινής συνάντησης, η κ. Μιχαηλίδου υπογράμμισε: «Είναι πολύ αισιόδοξο, σε ένα τόσο δύσκολο ζήτημα, το οποίο έχει πονέσει και καταστρέψει πάρα πολλές οικογένειες ανά τον κόσμο να μπορούμε, σε υψηλό επίπεδο, να βρισκόμαστε όλοι μαζί με στόχο να το αναδείξουμε, αλλά και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε, η μια χώρα από την άλλη. Ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση της ομολόγου μου από την Ιταλία και με το πρόσταγμα και την ανάδειξη του ΟΑΣΕ (το οποίο είναι πολύ σημαντικό, μιας και πρόκειται για έναν οργανισμό που δεν έχουμε συνηθίσει να αναδεικνύει τέτοιου τύπου κοινωνικά ζητήματα) είναι σημαντικό να μπορούμε να συζητάμε για τις γυναικοκτονίες. Υπάρχουν χώρες στον κόσμο -λίγες προς το παρόν- οι οποίες έχουν αναγνωρίσει και νομικά τον όρο γυναικοκτονία. Στην Ελλάδα, στο ποινικό του σκέλος, η δολοφονία είναι καταδικάσιμη στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, χωρίς ελαφρυντικά ή χαρακτηριστικά που μπορεί να υπάρχουν σε άλλες χώρες. Παράλληλα, έχει ιδιαίτερη σημασία η ανταλλαγή εμπειριών και καλών πρακτικών. Όπως οι δικές μας εμπειρίες σε σχέση με το "panic button", που έχει βοηθήσει πάνω από εξακόσιες συμπολίτες μας, οι οποίες είναι ήδη θύματα ενδοοικογενειακής βίας, να νιώσουν ασφάλεια. Αλλά και σε σχέση με τα συμβουλευτικά κέντρα που έχουμε στην χώρα μας. Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα τρέχουμε σαράντα τέσσερα συμβουλευτικά κέντρα τα οποία μπορούν, σε έναν βαθμό, να ενισχύσουν κοινωνικά και ψυχολογικά τις γυναίκες, ώστε να σταθούν στα πόδια τους και πολλές φορές να προλάβουμε τέτοιου τύπου φαινόμενα. Είναι σημαντικό να συζητάμε όλα αυτά μεταξύ μας, να τα αναδεικνύουμε, να δείχνουμε με τον τρόπο αυτό ότι καμία γυναίκα δεν είναι μόνη, αλλά και να πηγαίνουμε ένα βήμα πάρα πέρα. Με την γνωστοποίηση, ευαισθητοποίηση, εκπαίδευση ειδικών. Με εκπαίδευση κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων, ανθρώπων που είναι επαγγελματίες στην ψυχοκοινωνική στήριξη για να ξέρουν, πιο εξειδικευμένα, πώς να προχωρήσουν. Όπως και με εκπαίδευση σε επίπεδο σχολείων, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για να μπορούμε να βγαίνουμε στα παιδιά να μιλάμε ανοικτά γι΄αυτό. Έτσι ώστε να ξέρουν ότι καμία γυναίκα δεν μπορεί να είναι θύμα βίας γενικότερα, και ειδικότερα βάσει του φύλου της».
