Τον προβληματισμό του οργανωμένου λιανεμπορίου τροφίμων για τον τρόπο εφαρμογής του νέου Συστήματος Εγγυοδοτικής Ανακύκλωσης (Deposit Return System – DRS) εξέφρασε ο Γενικός Διευθυντής της Ένωσης Σούπερ Μάρκετ Ελλάδος (ΕΣΕ), Απόστολος Πεταλάς, κατά τη συνέντευξη Τύπου της Ένωσης, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου.
Η τοποθέτηση πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες μετά την επίσημη έγκριση της λειτουργίας του συστήματος της DRS Hellas από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ), ανοίγοντας εκ νέου τη συζήτηση για τις πρακτικές και οικονομικές προκλήσεις που συνοδεύουν ένα από τα μεγαλύτερα εγχειρήματα στον τομέα της ανακύκλωσης στην Ελλάδα.
Στο επίκεντρο των προβληματισμών βρίσκονται ο τρόπος λήψης των αποφάσεων για την επιλογή και την εγκατάσταση των μηχανημάτων, οι επιχειρησιακές ανάγκες των καταστημάτων, η τεχνολογική διασύνδεση των σημείων επιστροφής με τα συστήματα των επιχειρήσεων, αλλά και η δυνατότητα των καταναλωτών να ανακτούν χωρίς ταλαιπωρία τα χρήματα που θα καταβάλλουν ως εγγύηση.
Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στη διεθνή εμπειρία, με τον κ. Πεταλά να αναφέρεται στα διαφορετικά αποτελέσματα που έχουν καταγραφεί κατά την εφαρμογή ανάλογων συστημάτων σε ευρωπαϊκές αγορές.
Το ζήτημα αποκτά πρόσθετη βαρύτητα καθώς οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ καλούνται να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη και λειτουργία του δικτύου επιστροφής, έχοντας ταυτόχρονα άμεση συμμετοχή στη μετοχική σύνθεση και στη διοίκηση της εταιρείας που έχει αναλάβει την υλοποίησή του.
Η συμμετοχή της ΕΣΕ στη DRS Hellas και ο τρόπος λήψης αποφάσεων
Η ΕΣΕ δεν αποτελεί εξωτερικό παρατηρητή της διαδικασίας, καθώς συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της DRS Hellas με ποσοστό 25%, ενώ εκπροσωπείται στο εννεαμελές Διοικητικό Συμβούλιο με δύο μέλη. Μάλιστα, ο ίδιος ο Απόστολος Πεταλάς κατέχει τη θέση του Β΄ Αντιπροέδρου της εταιρείας.
Στο μετοχικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρήσεις παραγωγής και διάθεσης ποτών. Συγκεκριμένα μέτοχοι είναι επίσης οι Coca-Cola Τρία Έψιλον Ελλάδος (19%), η Aθηναική Ζυθοποιία (15%), Ολυμπιακή Ζυθοποιία (10%), Ηπειρώτικη Βιομηχανία Εμφιαλώσεων (10%), Χήτος (10%) Λούξ -Μαρλαφέκας (5%), ΕΨΑ (1%), Σ. Μεντεκίδης – Διός/Σέλι (2%), Βοτόμος- Zaros (1%), Νερά Πηγών Γράμμου- ArrenA (1%), Agrifreda (1%).
Όπως εξήγησε ο κ. Πεταλάς, οι αποφάσεις για την επιλογή και την κατανομή του εξοπλισμού λαμβάνονται κεντρικά από το Διοικητικό Συμβούλιο της DRS Hellas, στο οποίο οι εκπρόσωποι του οργανωμένου λιανεμπορίου δεν διαθέτουν την πλειοψηφία. Κατά την τοποθέτησή του επισήμανε ουσιαστικά ότι οι αλυσίδες δεν έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν αυτόνομα τον εξοπλισμό που θεωρούν καταλληλότερο για τις εγκαταστάσεις τους.
Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία, καθώς οι ανάγκες διαφέρουν σημαντικά από κατάστημα σε κατάστημα. Ένα μεγάλο υπερμάρκετ διαθέτει διαφορετικές δυνατότητες εγκατάστασης και λειτουργίας σε σχέση με ένα μικρότερο σημείο πώλησης σε πυκνοκατοικημένη αστική περιοχή.
Η διαθεσιμότητα εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, οι ηλεκτρολογικές υποδομές, η πρόσβαση των καταναλωτών, η συχνότητα παραλαβής των επιστρεφόμενων συσκευασιών και οι απαιτήσεις συντήρησης αποτελούν παραμέτρους που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή λειτουργία.
Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει η διαχείριση των περιπτώσεων κατά τις οποίες ένα μηχάνημα βρίσκεται εκτός λειτουργίας ή χρειάζεται την παρέμβαση εργαζομένου. Η εγκατάσταση εξοπλισμού σε εξωτερικό χώρο μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση των καταναλωτών, δημιουργεί όμως διαφορετικές απαιτήσεις επιτήρησης, τεχνικής υποστήριξης και καθαριότητας.
Ο προβληματισμός της ΕΣΕ συνδέεται, επομένως, με το κατά πόσο ο κεντρικός σχεδιασμός μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερες λειτουργικές συνθήκες του εκτεταμένου δικτύου καταστημάτων των αλυσίδων.
Τα 700 εκατ. ευρώ που θα καταβάλλουν οι καταναλωτές
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Απόστολος Πεταλάς και στο οικονομικό μέγεθος του νέου συστήματος εγγυοδοσίας. Σύμφωνα με την εκτίμηση που παρουσίασε, τα ποσά που θα καταβάλλουν ετησίως οι καταναλωτές ως εγγύηση για τις συσκευασίες που εντάσσονται στο DRS θα μπορούσαν να προσεγγίζουν τα 700 εκατ. ευρώ.
Το σύστημα προβλέπει την καταβολή εγγύησης 0,10 ευρώ για κάθε πλαστική ή μεταλλική συσκευασία ποτού έως 0,5 λίτρου και 0,15 ευρώ για συσκευασίες μεγαλύτερες των 0,5 λίτρων και έως 3 λίτρα. Η εγγύηση καταβάλλεται επιπλέον της τιμής πώλησης του προϊόντος, αναγράφεται χωριστά στην απόδειξη και δεν υπόκειται σε ΦΠΑ. Ο καταναλωτής δικαιούται να ανακτήσει το ποσό όταν επιστρέψει την κενή συσκευασία σε εξουσιοδοτημένο σημείο. Ωστόσο, όπως προκύπτει από τον προβληματισμό που διατύπωσε ο Γενικός Διευθυντής της ΕΣΕ, η οικονομική ουδετερότητα του συστήματος για τον καταναλωτή προϋποθέτει ότι θα υπάρχουν επαρκή, προσβάσιμα και λειτουργικά σημεία επιστροφής. Εάν ένας καταναλωτής δεν μπορεί να επιστρέψει τις συσκευασίες του λόγω έλλειψης υποδομών, μεγάλης απόστασης, ουρών αναμονής ή συχνών βλαβών των μηχανημάτων, υπάρχει ο κίνδυνος να μην ανακτήσει την εγγύηση που έχει καταβάλει.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ένα μέτρο που έχει σχεδιαστεί ως οικονομικό κίνητρο για την ανακύκλωση θα μπορούσε να μετατραπεί, στην πράξη, σε πρόσθετη επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού.
Το μέγεθος των 700 εκατ. ευρώ δεν αντιστοιχεί, πάντως, σε έσοδα ή κέρδη της DRS Hellas. Αποτελεί εκτίμηση της ετήσιας χρηματικής ροής της εγγυοδοσίας, σημαντικό μέρος της οποίας προορίζεται να επιστρέφει στους καταναλωτές. Η διαχείριση των ποσών που τελικά δεν επιστρέφονται αποτελεί ξεχωριστό ζήτημα, καθώς ο φορέας λειτουργεί σε μη κερδοσκοπική βάση και υπό την εποπτεία του ΕΟΑΝ, χωρίς να επιτρέπεται η διανομή κερδών στους μετόχους του.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η εγκριτική απόφαση υποχρεώνει την DRS Hellas να παρέχει στον ΕΟΑΝ στοιχεία σε πραγματικό χρόνο τόσο για τις επιστρεφόμενες συσκευασίες όσο και για το χρηματικό ποσό του μη εξαργυρωθέντος εγγυοδοτικού αντιτίμου που συγκεντρώνεται ετησίως.
Η διεθνής εμπειρία: Σκανδιναβία, Ρουμανία και Μάλτα
Ένα από τα ενδιαφέροντα σημεία της τοποθέτησης του κ. Πεταλά ήταν η αναφορά στη διεθνή εμπειρία εφαρμογής συστημάτων επιστροφής εγγυοδοσίας. Ο ίδιος έκανε τη διάκριση ανάμεσα στις χώρες της Σκανδιναβίας, όπου τέτοιου είδους συστήματα λειτουργούν εδώ και δεκαετίες και έχουν ενσωματωθεί στην καθημερινότητα των καταναλωτών, και σε αγορές όπως η Ρουμανία και η Μάλτα, όπου η εφαρμογή τους είναι σχετικά πρόσφατη και συνοδεύτηκε από σημαντικές επιχειρησιακές δυσκολίες.Στη Σουηδία και τη Δανία, η επιστροφή συσκευασιών έχει καθιερωθεί ως μια συνηθισμένη καταναλωτική πρακτική. Η μακροχρόνια λειτουργία των συστημάτων έχει επιτρέψει την προσαρμογή των καταστημάτων, της εφοδιαστικής αλυσίδας και των τεχνολογικών υποδομών, ενώ τα ποσοστά επιστροφής διαμορφώνονται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Στον αντίποδα, η εμπειρία νεότερων συστημάτων καταδεικνύει τις δυσκολίες που μπορούν να εμφανιστούν κατά τη φάση της εκκίνησης.
Στη Ρουμανία, όπου το εθνικό σύστημα εγγυοδοσίας ξεκίνησε στα τέλη Νοεμβρίου 2023, καταγράφηκαν αρχικά προβλήματα με τη διαθεσιμότητα των μηχανημάτων, την κάλυψη απομακρυσμένων περιοχών, τις διαδικασίες συλλογής και την εξυπηρέτηση των μικρότερων καταστημάτων. Οι δυσκολίες αυτές οδήγησαν στην ανάπτυξη πρόσθετων υποδομών και στην προσαρμογή των διαδικασιών λειτουργίας. Ωστόσο, η εικόνα της Ρουμανίας έχει πλέον διαφοροποιηθεί σημαντικά. Σύμφωνα με στοιχεία της RetuRO που δημοσιοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2026, το ποσοστό συλλογής συσκευασιών ανήλθε στο 85% κατά το εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου, ενώ τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο έφτασε στο 93% και 97%, αντίστοιχα. Επομένως, το ρουμανικό παράδειγμα δεν αναδεικνύει μόνο τις δυσκολίες της αρχικής εφαρμογής, αλλά και τη δυνατότητα ενός συστήματος να βελτιώσει σημαντικά την αποτελεσματικότητά του όταν αντιμετωπιστούν οι αρχικές επιχειρησιακές αδυναμίες.
Στη Μάλτα, όπου το σύστημα Beverage Container Refund Scheme τέθηκε σε λειτουργία τον Νοέμβριο του 2022, έχουν επίσης καταγραφεί δυσλειτουργίες μηχανημάτων, μεγάλες ουρές αναμονής και προβλήματα στην εξυπηρέτηση των καταναλωτών, ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένης τουριστικής κίνησης. Τα προβλήματα αυτά έχουν οδηγήσει σε πρόσθετες επενδύσεις και παρεμβάσεις για την αναβάθμιση του δικτύου επιστροφής.
Μάλιστα, τον Οκτώβριο του 2026 η κυβέρνηση της Μάλτας ανακοίνωσε μέτρα για την ενίσχυση της αξιοπιστίας του συστήματος, με ιδιαίτερη έμφαση στη λειτουργία των αυτόματων μηχανημάτων και στην εξυπηρέτηση των καταναλωτών. Παράλληλα, το σύστημα είχε ήδη ξεπεράσει το ορόσημο των 900 εκατ. συλλεγμένων συσκευασιών από την έναρξη λειτουργίας του.
Τα παραδείγματα αυτά αναδεικνύουν τη σημασία που έχει ο αρχικός σχεδιασμός, αλλά και η δυνατότητα προσαρμογής του συστήματος στις πραγματικές συνθήκες της αγοράς. Για την Ελλάδα, η σχετική εμπειρία αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω της γεωγραφικής διασποράς του πληθυσμού, της νησιωτικότητας και των έντονων εποχικών μεταβολών της κατανάλωσης εξαιτίας του τουρισμού.
Η τεχνολογική πρόκληση: Μηχανήματα, ταμεία και ηλεκτρονική εξαργύρωση
Μία ακόμη σημαντική διάσταση του εγχειρήματος αφορά τις τεχνολογικές υποδομές που πρέπει να αναπτυχθούν και να διασυνδεθούν.
Ο συνολικός σχεδιασμός του δικτύου προβλέπει περίπου 8.700 σημεία επιστροφής, από τα οποία περίπου 3.700 θα λειτουργούν με αυτόματα μηχανήματα και 5.000 θα πραγματοποιούν χειροκίνητη συλλογή. Εκτιμάται πως περίπου 3.100 αυτόματα μηχανήματα αφορούν τα σούπερ μάρκετ.
Το τεχνολογικό εγχείρημα δεν περιορίζεται στην προμήθεια και εγκατάσταση του εξοπλισμού. Για την αποτελεσματική λειτουργία του απαιτείται η δημιουργία ενός ενιαίου πληροφοριακού συστήματος, το οποίο θα αναγνωρίζει τις συσκευασίες, θα καταγράφει τις επιστροφές και θα υποστηρίζει την έκδοση και εξαργύρωση των σχετικών αποδείξεων. Στα αυτόματα μηχανήματα, η διαδικασία βασίζεται στην αναγνώριση του γραμμωτού κώδικα της συσκευασίας. Ο εξοπλισμός ελέγχει αν η συσκευασία συμμετέχει στο DRS, την αποδέχεται ή την απορρίπτει, καταγράφει την επιστροφή, διαχωρίζει το υλικό και το αποθηκεύει σε ειδικούς σάκους.
Στα σημεία χειροκίνητης συλλογής προβλέπεται αντίστοιχη διαδικασία αναγνώρισης μέσω εφαρμογής και έκδοσης απόδειξης επιστροφής.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η προσαρμογή των ταμειακών συστημάτων των επιχειρήσεων λιανικής.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κάθε απόδειξη επιστροφής θα διαθέτει μοναδικό γραμμωτό κώδικα και θα πρέπει να επαληθεύεται μέσω του κεντρικού συστήματος, προκειμένου να αποτρέπεται η διπλή εξαργύρωση. Όταν ο καταναλωτής προσκομίζει την απόδειξη στο κατάστημα, αυτή θα σαρώνεται και η αξία της θα αφαιρείται από το συνολικό ποσό της αγοράς, με τη σχετική συναλλαγή να εμφανίζεται διακριτά στην τελική απόδειξη. Η διαδικασία αυτή απαιτεί τεχνολογική προσαρμογή των συστημάτων πώλησης και ταμειακής διαχείρισης των αλυσίδων, καθώς και αξιόπιστη επικοινωνία με το πληροφοριακό σύστημα της DRS Hellas.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και ο προβληματισμός για τη διασύνδεση των ταμείων και των POS. Η τεχνολογική πολυπλοκότητα αυξάνεται από το γεγονός ότι τα καταστήματα πρέπει να διαχειρίζονται μεγάλο όγκο συναλλαγών καθημερινά, χωρίς καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση. Επιπλέον, η DRS Hellas προβλέπει ότι οι επιχειρήσεις που εξαργυρώνουν αποδείξεις επιστροφής θα αποζημιώνονται σε μηνιαία βάση μέσω του DRS Portal.
Η διάρκεια των κουπονιών και η καθολικότητα της εξαργύρωσης
Ένα επιπλέον ζήτημα με άμεση επίδραση στους καταναλωτές αφορά τη χρονική διάρκεια ισχύος των αποδείξεων επιστροφής. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες οι αποδείξεις επιστροφής θα έχουν ισχύ 90 ημερών από την ημερομηνία έκδοσής τους. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας, η απόδειξη δεν θα μπορεί να εξαργυρωθεί μέσω του συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και όταν ο καταναλωτής έχει επιστρέψει κανονικά τις συσκευασίες του, θα πρέπει να φροντίσει να χρησιμοποιήσει την απόδειξη εντός του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος.
Παράλληλα, η εγκριτική απόφαση του ΕΟΑΝ προβλέπει ρητά ότι τα κουπόνια θα πρέπει να εξαργυρώνονται σε όλα τα σημεία του συνεργαζόμενου δικτύου, ανεξάρτητα από το εάν εκδόθηκαν από αυτόματο μηχάνημα ή σημείο χειροκίνητηςσυλλογής. Η δυνατότητα αυτή αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποδοχή του συστήματος, καθώς ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να υποχρεώνεται να επιστρέφει στο ίδιο κατάστημα από το οποίο παρέδωσε τις συσκευασίες του.
Η απόφαση του ΕΟΑΝ και η ετοιμότητα του 65%
Οι προβληματισμοί που διατύπωσε η ΕΣΕ αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό το πρίσμα της πρόσφατης αδειοδότησης. Με την απόφαση 240.1/9.11.2026, με αριθμό πρωτοκόλλου 4752/10.11.2026, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΑΝ ενέκρινε κατά πλειοψηφία 10-1 τη λειτουργία του Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης που οργανώνει η DRS Hellas. Η έγκριση αφορά το δεύτερο επικαιροποιημένο επιχειρησιακό σχέδιο που κατατέθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2026, με αριθμό πρωτοκόλλου 4380, υπό την προϋπόθεση συμμόρφωσης με τους ειδικούς όρους της απόφασης και την ισχύουσα νομοθεσία. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η πρόβλεψη ότι η έναρξη λειτουργίας και η είσπραξη του εγγυοδοτικού αντιτίμου προϋποθέτουν την εγκατάσταση και τη λειτουργική ετοιμότητα τουλάχιστον του 65% των προβλεπόμενων υποδομών. Πριν από την πραγματική έναρξη του συστήματος, ο φορέας οφείλει να υποβάλει στον ΕΟΑΝ τεκμηριωμένα στοιχεία για την ετοιμότητα του δικτύου, του εξοπλισμού, των πληροφοριακών συστημάτων και του μηχανισμού επιστροφής. Παράλληλα, η απόφαση προβλέπει ότι η πλήρης ανάπτυξη του συστήματος θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη εφαρμογής του.Ο ΕΟΑΝ απαιτεί, πάντως, να διασφαλίζεται η διαρκής επάρκεια ενός πανελλαδικού δικτύου, με ειδική μέριμνα για τις νησιωτικές, ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές. Επομένως, η επίτευξη του ελάχιστου ποσοστού ετοιμότητας δεν απαλλάσσει τον φορέα από την υποχρέωση να εξασφαλίζει ουσιαστική γεωγραφική κάλυψη και δυνατότητα εξυπηρέτησης των πολιτών.
Οι αυστηρές προδιαγραφές λειτουργίας των μηχανημάτων
Η εγκριτική απόφαση περιλαμβάνει συγκεκριμένους όρους για την αξιοπιστία του εξοπλισμού. Ειδικότερα, προβλέπεται ελάχιστη διαθεσιμότητα λειτουργίας 95% για τον στόλο των μηχανημάτων ανά προμηθευτή ή κατασκευαστή, με τον σχετικό δείκτη να υπολογίζεται βάσει του πραγματικού χρόνου λειτουργίας σε σχέση με τον προγραμματισμένο. Παράλληλα, καθορίζονται συγκεκριμένοι χρόνοι αποκατάστασης βλαβών.
Για την Αττική και τη Θεσσαλονίκη ο χρόνος ορίζεται σε τρεις ώρες, για την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα σε 24 ώρες και για τη νησιωτική χώρα σε 24 έως 48 ώρες.
Οι προδιαγραφές αυτές αναδεικνύουν τις υψηλές απαιτήσεις τεχνικής υποστήριξης που συνοδεύουν την ανάπτυξη του συστήματος.
Πέρα από την εγκατάσταση χιλιάδων μηχανημάτων, απαιτείται η δημιουργία αποτελεσματικού μηχανισμού συντήρησης, αποκατάστασης βλαβών και διαχείρισης περιστατικών σε ολόκληρη τη χώρα.
Σε αντίθετη περίπτωση, η δυσλειτουργία ενός σημαντικού αριθμού σημείων επιστροφής θα μπορούσε να επηρεάσει τόσο την εξυπηρέτηση των καταναλωτών όσο και την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων.
Η αντίστροφη εφοδιαστική αλυσίδα και οι αποζημιώσεις των σούπερ μάρκετ
Μία ακόμη σημαντική διάσταση αφορά την οργάνωση της αντίστροφης εφοδιαστικής αλυσίδας, δηλαδή τη συλλογή και μεταφορά των επιστρεφόμενων συσκευασιών από τα καταστήματα προς τις εγκαταστάσεις διαλογής και ανακύκλωσης. Η ανάπτυξη του συστήματος δημιουργεί πρόσθετες απαιτήσεις αποθήκευσης, διαχείρισης και μεταφοράς, οι οποίες πρέπει να ενταχθούν στις υφιστάμενες λειτουργίες των αλυσίδων.
Στο σημείο αυτό η απόφαση του ΕΟΑΝ περιλαμβάνει μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρόβλεψη. Συγκεκριμένα, μετά το πρώτο εξάμηνο λειτουργίας, η DRS Hellas υποχρεούται να καταθέσει στοιχεία σχετικά με την αποζημίωση που θα συμφωνηθεί με τα σούπερ μάρκετ και σύγκριση του σχετικού κόστους με το κόστος του συλλέκτη-μεταφορέα που αναδείχθηκε από τις διαγωνιστικές διαδικασίες.
Στην απόφαση αναφέρεται ότι το 40% των σάκων των σούπερ μάρκετ προβλέπεται να επιστρέφει στις κεντρικές αποθήκες μέσω φορτηγών των ίδιων των αλυσίδων, αξιοποιώντας τη διαδικασία back-hauling. Η πρακτική αυτή μπορεί να περιορίσει το εξωτερικό κόστος μεταφοράς, αξιοποιώντας τα δρομολόγια που πραγματοποιούν ήδη οι επιχειρήσεις για τον εφοδιασμό των καταστημάτων τους.
Ωστόσο, η εφαρμογή της συνεπάγεται πρόσθετες επιχειρησιακές απαιτήσεις, καθώς πρέπει να διασφαλίζονται η διαθεσιμότητα χώρου, η σωστή διαχείριση των επιστρεφόμενων συσκευασιών και η ομαλή λειτουργία των υφιστάμενων διαδικασιών logistics. Το ζήτημα των αποζημιώσεων αποκτά επομένως ιδιαίτερη σημασία για την οικονομική ισορροπία του συστήματος και την αποφυγή μεταφοράς πρόσθετου λειτουργικού κόστους στις επιχειρήσεις λιανικής.
Οι στόχοι συλλογής και η επανεξέταση του δικτύου
Το εγκεκριμένο σύστημα καλείται να ανταποκριθεί και σε συγκεκριμένους στόχους χωριστής συλλογής. Σύμφωνα με την απόφαση του ΕΟΑΝ, το ποσοστό συλλογής για τις πλαστικές και μεταλλικές συσκευασίες που εντάσσονται στο σύστημα πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον στο 80% έως την 1η Ιανουαρίου 2028 και στο 90% έως την 1η Ιανουαρίου 2029, σύμφωνα με τις προβλέψεις του θεσμικού πλαισίου. Η επίτευξη αυτών των στόχων προϋποθέτει υψηλή συμμετοχή των καταναλωτών, επαρκή γεωγραφική κάλυψη και αποτελεσματική λειτουργία του εξοπλισμού.
Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η πρόβλεψη για επανεξέταση του δικτύου μετά τη συμπλήρωση 12 μηνών λειτουργίας. Στο στάδιο αυτό θα πραγματοποιηθεί αξιολόγηση των πραγματικών δεδομένων και επανεξέταση των κριτηρίων επιλογής των σημείων επιστροφής, με δυνατότητα αναπροσαρμογής και ενίσχυσης του δικτύου όπου κριθεί αναγκαίο. Η πρόβλεψη αναγνωρίζει ουσιαστικά ότι ο αρχικός σχεδιασμός ενδέχεται να χρειαστεί προσαρμογές με βάση τη συμπεριφορά των καταναλωτών και τις πραγματικές ανάγκες που θα καταγραφούν μετά την έναρξη λειτουργίας.