O διευθύνων σύμβουλος της δεύτερης μεγαλύτερης χαλυβουργίας της Γερμανίας προειδοποίησε για κίνδυνο αποβιομηχάνισης λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους.
Ο Γκούναρ Γκρέμπλερ, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της Salzgitter πριν από δύο χρόνια, δήλωσε στους Financial Times ότι αν οι χαλυβουργίες και οι εταιρείες χημικών φύγουν από τη Γερμανία τότε υπάρχει κίνδυνος να «χαθεί ολόκληρη η αλυσίδα αξίας».
Τον Αύγουστο το 32% των βιομηχανικών εταιρειών ανέφεραν σε έρευνα του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Γερμανίας ότι προτιμούν την πραγματοποίηση επενδύσεων στο εξωτερικό παρά στο εσωτερικό, καθώς ανησυχούν για την έλλειψη φθηνής ενέργειας μετά τη διακοπή των ροών ρωσικού φυσικού αερίου.
Το ποσοστό ήταν διπλάσιο από το 16% που είχε καταγραφεί στην έρευνα την προηγούμενη χρονιά.
«Αν ακολουθήσουμε το παράδειγμα αυτό, τότε θα αποβιομηχανοποιηθεί η χώρα» τόνισε ο Γκρέμπλερ.
Οι προειδοποιήσεις έρχονται σε έναν δύσκολο μήνα για τη γερμανική βιομηχανία, καθώς πολλά μεγάλα έργα που σχετίζονται με το κλίμα, όπως οι πολυαναμενόμενες επενδύσεις σε σιδηροδρομικές υποδομές, είναι στον αέρα καθώς η κυβέρνηση πάγωσε τις πληρωμές από το ταμείο για το κλίμα και την πράσινη μετάβαση.
Το πάγωμα των επενδύσεων προέκυψε μετά από απόφαση των ανώτατου συνταγματικού δικαστηρίου της Γερμανίας, η οποία θεώρησε ως αντισυνταγματικές τις προγραμματισμένες δαπάνες ύψους 60 δις ευρώ για την απανθρακοποίηση της βιομηχανίας εξαιτίας «τρύπας» στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό του 2022.
Ο Γκρέμπλερ επιβεβαίωσε ότι εξασφαλίστηκαν 1 δισ. ευρώ επιδοτήσεων που υποσχέθηκαν οι τοπικές αρχές για να βοηθήσουν το Salzgitter να κατασκευάσει εργοστάσια που μπορούν να λειτουργούν τόσο με φυσικό αέριο όσο και με καθαρότερο υδρογόνο, παρά τα προβλήματα γύρω από το ταμείο για το κλίμα.
Η γερμανική χαλυβουργία ποντάρει στη μελλοντική ζήτηση στην Ευρώπη για τον λεγόμενο πράσινο χάλυβα, καθώς διοχετεύει δισεκατομμύρια ευρώ σε τεχνολογίες που βασίζονται σε καθαρό υδρογόνο και ηλεκτρική ενέργεια.
Παραμένει, ωστόσο, ένα ερωτηματικό για το πώς θα επηρεαστεί η ζήτηση για πράσινο χάλυβα εάν καταργηθούν έργα μεγάλης κλίμακας φιλικά προς το περιβάλλον.
«[Το χρηματοδοτικό κενό] ασκεί μεγάλη πίεση και ευθύνη στη γερμανική κυβέρνηση να βρει πραγματικά μια αποτελεσματική λύση, και μάλιστα σχετικά γρήγορα», σημειώνει ο Γκρέμπλερ.
