Η ρωσική απόφαση να αποσυρθεί από την ουκρανική πόλη Χερσώνα σε αμυντικές θέσεις στην αριστερή όχθη του ποταμού Ντνίπρο βασιζόταν σε ορθή στρατιωτική λογική. Ο ρωσικός έλεγχος της πόλης μπορούσε να διατηρηθεί μόνο με υψηλό κόστος σε στρατεύματα και πολεμικό υλικό. Λειτουργικά, η υποχώρηση θα βοηθήσει τους Ρώσους να σταθεροποιήσουν τις αμυντικές τους θέσεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Στρατηγικά, η αποχώρηση είναι μια ξεκάθαρη ρωσική ήττα.
Τα παραπάνω επισημαίνει ο αρθρογράφος του Guardian Jack Watling αποτυπώνοντας τις πρόσφατες εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο. Όπως σημειώνει αν και ο ουκρανικός στρατός δεν είχε το κατάλληλο μέγεθος να επιτεθεί στη Χερσώνα, τα πλήγματα στις γέφυρες περιόρισαν την ικανότητα της Ρωσίας να προμηθεύει τα στρατεύματά της με βαρύ εξοπλισμό, ενώ ο ποταμός προστάτευε τις ουκρανικές δυνάμεις από την αντεπίθεση.
Αυτή η ευνοϊκή γεωμετρία του πεδίου μάχης επέτρεψε στην Ουκρανία να δημιουργήσει μια περιοχή στην οποία το πυροβολικό της θα μπορούσε να προκαλέσει βαριές απώλειες στις πιο ικανές μονάδες της Ρωσίας.
«Παρότι το πεδίο μάχης ευνοούσε την Ουκρανία, με την πάροδο του χρόνου ο ρωσικός στρατός βρέθηκε πολιτικά καθηλωμένος. Έχοντας προσαρτήσει αυτά τα εδάφη, η απόσυρση θεωρήθηκε αρχικά ως μια απαράδεκτη και πολιτικά επικίνδυνη κίνηση, ιδίως μετά την αντίδραση των Ρώσων ιμπεριαλιστών για την κατάρρευση της δυτικής ομάδας δυνάμεων της Ρωσίας κοντά στο Ίζιουμ και τη χαοτική ρωσική επιστράτευση», σημειώνει
Καθώς ήταν η μόνη μεγάλη πόλη που καταλήφθηκε με επιτυχία άθικτη κατά τη διάρκεια της εισβολής, η απώλεια της είναι δύσκολο να περιγραφεί ως οτιδήποτε άλλο εκτός από ήττα. Από στρατιωτική άποψη η πόλη ήταν επίσης υπερασπίσιμη για κάποιο χρονικό διάστημα, αν και με τίμημα.
Η εγκατάλειψη της πόλης είχε επίσης επιπτώσεις στη στρατηγική της Ρωσίας να καταλάβει την Ουκρανία. «Χωρίς προγεφύρωμα στη δεξιά όχθη του Δνείπερου, οι ρωσικές δυνάμεις δεν θα είναι σε θέση να εξαπολύσουν επιθετικές επιχειρήσεις την Άνοιξη εναντίον του Μικολάιβ, ακόμη και αν συγκροτήσει νέες μονάδες μάχης από την επιστράτευση.
Η δυνατότητα άμυνας στον ποταμό, στην οποία βασίζονται οι ρωσικές δυνάμεις για να σταθεροποιήσουν τις απώλειές τους, εξασφαλίζει ταυτόχρονα ότι η Ουκρανία μπορεί να μεταφέρει πόρους από αυτόν τον άξονα και προσφέρει ασφάλεια στις ουκρανικές βιομηχανίες στις νότιες ακτές της» τονίζει.
Το Κρεμλίνο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσε πιο εύκολα να αντέξει τις πολιτικές επιπτώσεις μιας ομαλής υποχώρησης, απ’ ό,τι εκείνες (τις επιπτώσεις) μια άτακτης υποχώρησης μετά από ένα ακόμα μήνα σοβαρών απωλειών. Με αυτόν τον τρόπο ο Πούτιν ενέκρινε μια αλλαγή στη στρατηγική της Ρωσίας - μια στρατηγική που επιδιώκει να «εξαντλήσει» τις δυνάμεις που συμμετέχουν στις ουκρανικές, επιθετικές επιχειρήσεις και την υποστήριξη της Δύσης μαζί με τα αποθέματα πυρομαχικών, αναγκάζοντάς τες να επιχειρούν σε ένα νέο ρωσικό αμυντικό «τείχος»
Στο ίδιο διάστημα, προχωράει στην ενίσχυση των δυνάμεών της μέσω της μέσω της επιστράτευσης για το επόμενο έτος.
Για την Ουκρανία η απελευθέρωση της Χερσώνας είναι μια μεγάλη νίκη. Επιτρέπει τη συγκέντρωση δυνάμεων στα βορειοανατολικά και δείχνει στους δυτικούς συμμάχους ότι η επιλογή έξυπνων μαχών μπορεί να επιφέρει την απελευθέρωση εδάφους χωρίς την ανάγκη να επιτεθεί σκόπιμα σε κάθε πόλη που κατέχεται από τη Ρωσία. Υπάρχει επίσης το γεγονός ότι ενώ η Ρωσία μπορεί να έχει ακόμα μια θεωρία νίκης, αυτές που είχε μέχρι τώρα υποφέρουν επίμονα από προκατάληψη αισιοδοξίας. Αυτό είναι πιθανό να διογκωθεί από αναφορές ότι ο αμερικανικός στρατός συνιστά στην Ουκρανία να διαπραγματευτεί, εκτιμά ο αρθρογράφος.
Η Χερσώνα είναι ένα βήμα προς τη νίκη και δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί εάν υπάρχει σταθερή παροχή δυτικής στρατιωτικής τεχνικής βοήθειας, σημειώνει ο Watling, ενώ υπογραμμίζει επίσης τη σημασία του να πειστεί το Κρεμλίνο ότι μια διαχειριζόμενη απόσυρση προσφέρει καλύτερες προοπτικές από την ενδεχόμενη ήττα.
