Από την περίοδο της ταχείας επένδυσης στην εποχή της μετρήσιμης απόδοσης περνά, το 2027, η παγκόσμια αγορά τεχνολογίας. Η Τεχνητή Νοημοσύνη καλείται, πλέον, να αποδείξει την οικονομική της αξία, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες μετατρέπονται σε μόνιμη συνθήκη, η ψηφιακή κυριαρχία αποκτά μεγαλύτερη στρατηγική βαρύτητα και η ΑΙ μετακινείται από το λογισμικό στον φυσικό κόσμο.
Αυτές είναι οι τέσσερις δυνάμεις που, σύμφωνα με την Omdia, αναμένεται να καθορίσουν τον τεχνολογικό ανταγωνισμό το 2027. Κοινός παρονομαστής είναι η μετάβαση από το ερώτημα «τι μπορεί να κάνει η τεχνολογία» στο τι μπορεί πραγματικά να προσφέρει σε οικονομικό, επιχειρησιακό και ανταγωνιστικό επίπεδο.
Η αλλαγή είναι ιδιαίτερα εμφανής στην ΑΙ. Παρά το γεγονός ότι ο επενδυτικός κύκλος συνεχίζεται, οι επιχειρήσεις αναμένεται να αξιολογούν, πλέον, αυστηρότερα την απόδοση των σχετικών δαπανών.
Σύμφωνα με την Omdia, το 59% των οργανισμών αναμένει ότι ο προϋπολογισμός του για ΑΙ θα αυξηθεί κατά τουλάχιστον 10% το 2027. Η αύξηση των επενδύσεων, ωστόσο, συνοδεύεται από μεγαλύτερη πίεση για αποδεδειγμένη απόδοση. Η προσοχή μετατοπίζεται από την τεχνολογική υπεροχή αυτή καθαυτή στην παραγωγικότητα και την απόδοση της επένδυσης.
Σε υποδομές, λογισμικό, υπηρεσίες και συσκευές, το ζητούμενο θα είναι πλέον πού δημιουργεί πραγματική αξία η ΤΝ και ποια επιχειρηματικά μοντέλα μπορούν να μετατρέψουν την υιοθέτησή της σε βιώσιμη οικονομική απόδοση. Την ίδια στιγμή, οι διαταραχές στην τεχνολογική εφοδιαστική αλυσίδα τείνουν να μετατραπούν από έκτακτο φαινόμενο σε νέα κανονικότητα. Η αυξανόμενη ζήτηση για υποδομές ΤΝ, οι περιορισμοί στη διαθεσιμότητα εξαρτημάτων, οι γεωπολιτικές πιέσεις και οι ενεργειακές απαιτήσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον διαρκούς μεταβλητότητας.
Ήδη, οι καθυστερήσεις στην προμήθεια υλικού επηρεάζουν το 60% των συνεργατών στα κανάλια διανομής προσωπικών υπολογιστών. Η Omdia εκτιμά ότι η ικανότητα διαχείρισης αυτών των πιέσεων θα εξελιχθεί σε παράγοντα ανταγωνιστικότητας.
Πάνω από 100 χώρες επενδύουν στην ψηφιακή κυριαρχία
Τρίτος καθοριστικός παράγοντας είναι η ψηφιακή κυριαρχία. Περισσότερες από 100 χώρες προωθούν ήδη σχετικές πρωτοβουλίες, καθώς ο έλεγχος δεδομένων, ψηφιακών υποδομών, συστημάτων ΤΝ και τεχνολογικών εφοδιαστικών αλυσίδων αποκτά στρατηγική σημασία.
Το δίλημμα, σύμφωνα με την Omdia, μετατοπίζεται πλέον από το εάν απαιτείται μεγαλύτερη ψηφιακή αυτονομία στο πόση αυτονομία είναι αναγκαία και με ποιο κόστος. Η πλήρης τεχνολογική ανεξαρτησία δεν θεωρείται ούτε πρακτική ούτε απαραίτητη στις περισσότερες περιπτώσεις. Επιχειρήσεις και οργανισμοί θα πρέπει, συνεπώς, να αποφασίσουν ποιες υποδομές και δεδομένα είναι κρίσιμο να ελέγχουν και σε ποιους τομείς οι συνεργασίες παραμένουν αναγκαίες.
700.000 ανθρωποειδή ρομπότ έως το 2030
Η τέταρτη τάση αφορά το Physical AI, δηλαδή τη μεταφορά της νοημοσύνης από τις οθόνες και το λογισμικό σε συστήματα που αλληλοεπιδρούν με τον φυσικό κόσμο. Η σύγκλιση ΑΙ, edge computing, αισθητήρων και συνδεδεμένου εξοπλισμού δημιουργεί συστήματα που μπορούν να αντιλαμβάνονται το περιβάλλον τους, να μαθαίνουν και να αντιδρούν σε αυτό.
Ενδεικτική της δυναμικής είναι η πρόβλεψη ότι οι παγκόσμιες αποστολές ανθρωποειδών ρομπότ θα ξεπεράσουν τις 700.000 μονάδες έως το 2030. Ωστόσο, το Physical AI εκτείνεται πολύ πέρα από τη ρομποτική, σε οχήματα, κτίρια, ενεργειακές υποδομές, χώρους εργασίας και συνδεδεμένες καταναλωτικές εφαρμογές.
