Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αλλάζει μόνο τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι επιχειρήσεις, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία, και κυρίως το πώς λειτουργούν κρίσιμες εταιρικές μονάδες, όπως το IT. Σύμφωνα με την έκθεση “2026 Global Human Capital Trends” της Deloitte, το 66% των ανώτατων στελεχών εκτιμά ότι βασικές λειτουργίες, όπως το IT, το HR και τα οικονομικά, πρέπει να αλλάξουν ριζικά για να ανταποκριθούν στη νέα εποχή.
Ωστόσο, μόλις το 7% δηλώνει ότι υπάρχει ουσιαστική πρόοδος προς αυτήν την κατεύθυνση, αποκαλύπτοντας ένα έντονο χάσμα μεταξύ στρατηγικής πρόθεσης και πραγματικής υλοποίησης. Η πίεση για αλλαγή συνδέεται άμεσα με τη ραγδαία ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινή λειτουργία των οργανισμών.
Το 60% των ανώτατων στελεχών χρησιμοποιεί ήδη το AI για τη λήψη αποφάσεων, αλλά μόλις το 5% θεωρεί ότι το διαχειρίζεται αποτελεσματικά. Το εύρημα αυτό υπογραμμίζει τα κενά σε επίπεδο διακυβέρνησης, λογοδοσίας και ελέγχου - ζητήματα που αφορούν άμεσα και τον ρόλο του IT.
Την ίδια στιγμή, οι εταιρείες φαίνεται να επενδύουν στην τεχνολογία χωρίς να επανασχεδιάζουν την εργασία γύρω από αυτήν. Μόλις το 6% των ηγετών δηλώνει ότι σημειώνει πρόοδο στον σχεδιασμό της συνεργασίας μεταξύ ανθρώπου και AI, γεγονός που περιορίζει την απόδοση της επένδυσης. Το IT, ως βασικός φορέας υλοποίησης αυτών των τεχνολογιών, βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της αντίφασης.
Η ανάγκη μετασχηματισμού δεν είναι μόνο τεχνολογική, αλλά και βαθιά οργανωσιακή. Το 65% των οργανισμών αναγνωρίζει ότι η κουλτούρα του πρέπει να αλλάξει σημαντικά λόγω του AI, ενώ το 34% δηλώνει ότι αυτή αποτελεί εμπόδιο στην επίτευξη των στόχων. Για τις ομάδες IT, αυτό σημαίνει μετάβαση από ρόλο υποστήριξης σε ρόλο συνδιαμόρφωσης της επιχειρησιακής στρατηγικής.
Συνεχείς αλλαγές
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα περιβάλλον συνεχών αλλαγών. Ένας στους τρεις έχει βιώσει τουλάχιστον 15 σημαντικές αλλαγές μέσα σε έναν χρόνο, ενώ μόλις το 27% των οργανισμών θεωρεί ότι διαχειρίζεται αποτελεσματικά αυτήν τη μετάβαση. Σε αυτό το περιβάλλον, το IT καλείται να λειτουργήσει όχι μόνο ως τεχνολογικός επιταχυντής, αλλά και ως υποστηρικτής της προσαρμοστικότητας.
Η προσαρμοστικότητα αναδεικνύεται, άλλωστε, σε κρίσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Το 85% των ηγετών τη θεωρεί απαραίτητη, αλλά μόλις το 7% επενδύει ουσιαστικά σε αυτήν. Η απόσταση αυτή αντικατοπτρίζει τη δυσκολία των οργανισμών να περάσουν από τη θεωρία στην πράξη - ιδιαίτερα σε λειτουργίες όπως το IT, που καλούνται να στηρίξουν τον μετασχηματισμό σε πραγματικό χρόνο.
Το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι οι οργανισμοί που θα ξεχωρίσουν δεν θα είναι εκείνοι που απλώς υιοθετούν το AI, αλλά εκείνοι που επανασχεδιάζουν τη λειτουργία τους γύρω από αυτό. Για το IT, αυτό σημαίνει έξοδο από τα παραδοσιακά «silos», ενίσχυση της διατμηματικής συνεργασίας και ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της εργασίας.
