Συμμετείχαν 27 εκπρόσωποι βιομηχανικών συνδέσμων της Ευρώπης, μεταξύ άλλων ο Geert Van Poelvoorde της ArcelorMittal Europe, ο Paul Voss (European Aluminium), Petr Cingr (Agrofert), Luis Cabra (Repsol).
Σύμφωνα με πληροφορίες η συνάντηση, που κράτησε πάνω από 6 ώρες έγινε σε καλό κλίμα και τέθηκαν όλα επί τάπητος. Τα βασικά θέματα ήταν τέσσερα: τιμές ενέργειας, διασυνδέσεις δικτύων, υπέρρύθμιση αγοράς και Green Pool.
Σε ότι αφορά τις τιμές ρεύματος η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν υποστήριξε ότι η Ευρώπη είναι «back to normal».με τους βιομήχανους να διαφωνούν, καθώς -όπως ανέφεραν- οι τιμές είναι σχεδόν τρεις φορές πάνω σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα.
Για τις διασυνδέσεις των δικτύων τέθηκε το θέμα ποιος θα τις υλοποιήσει αλλά και ποιοι θα πληρώσουν το κόστος. Η επισήμανση που έγινε είναι ότι ενώ το κόστος παραγωγής από ΑΠΕ είναι λυμένο, αντίθετα αυτό δεν ισχύει για το κόστος των δικτύων. Το κόστος για τα δίκτυα και των εφεδρειών είναι πολλαπλάσιο από αυτό των ΑΠΕ και θα πάρει και πολύ χρόνο η κατασκευή τους. Μάλιστα, η ΕΕ παραδέχτηκε ότι δεν έχουμε άμεσα λύσεις, τονίστηκε ωστόσο ότι αυτό αποτελεί πρόβλημα και είναι προτεραιότητα η επίλυσή του.
Η πλευρά της βιομηχανίας επεσήμανε επίσης το πρόβλημα της υπερρύθμισης και ζητήθηκαν κινήσεις βελτίωσης, καθώς είναι χιλιάδες τα regulation notifications που πρέπει να συμμορφώνονται οι εταιρείες (ESG κ.τλ.). Μάλιστα κάποιοι έκαναν λόγο για 14.500 Regulatory documents που πρέπει να διαχειρίζονται ετησίως και αυτό είναι «μη βιώσιμο». Απαντήθηκε ότι θα γίνει μια προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασης αλλά μάλλον από την επόμενη Επιτροπή.
Ένα σχέδιο για να μειωθούν τα κόστη της βιομηχανίας, είναι το λεγόμενο Green Pool. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος αφού τόνισε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Βιομηχανία, επεσήμανε ως λύση το Green Pool και την άμεση ανάγκη υιοθέτησής του. Υπήρξε, μάλιστα, υποστήριξη και από άλλες πλευρές/παρισταμένους. Από την πλευρά της, η Επιτροπή δεσμεύτηκε ότι το θέμα εξετάζεται και είναι στο τραπέζι.
Ο Ελληνας επιχειρηματίας, μάλιστα, αναφέρθηκε στη συμβολή της ελληνικής κυβέρνησης που έχει φέρει στο τραπέζι τη λύση, την οποία μάλιστα περιμένουν πολλές πλέον κυβερνήσεις και επιχειρήσεις.
Όταν άνοιξε περαιτέρω η συζήτηση για το greening, η Επιτροπή ανέφερε ότι πρόκειται για μακροπρόθεσμες επενδύσεις, επισημαίνοντας ότι ως το 2050 θα είναι τρεις φορές πάνω η ζήτηση ηλεκτρικής ενεργειας.
Όλοι συμφώνησαν ότι αυτή τη στιγμή κατευθύνονται και ξοδεύονται πάρα πολλά κεφάλαια σε αυτή την προσπάθεια αλλά το κόστος είναι υπέρογκο, ενώ θα πάρει αρκετό χρόνο η διαδικασία. Στο τέλος της διαδρομής μπορεί να είναι καλύτερα τα πράγματα, ωστόσο, επισημάνθηκε ότι η βιομηχανία θα πρέπει να έχει ικανοποιητικό χρόνο αλλά και στήριξη για να μπορέσει να ανταποκριθεί και κυρίως να επιβιώσει στο μεσοδιάστημα, δηλ. στις δεκαετίες που θα μεσολαβήσουν. Γιατί στο μεταξύ, το κόστος των κλειστών εργοστασίων θα είναι πολύ μεγαλύτερο (με την ανεργία και τα επιδόματα για την αντιμετώπιση της, αλλά και την ύφεση που θα προκληθεί ως αποτέλεσμα) από το να χρηματοδοτηθούν λύσεις που θα συμβάλουν στην επιβίωση και στην ανάπτυξη.
Μάλιστα σε αυτή την κατεύθυνση οι σύνδεσμοι και οι ενώσεις προτίθενται να πραγματοποιήσουν μελέτες για να δείξουν αυτή την αντίθεση (cost benefit analysis).
