Καθώς διπλωμάτες συγκεντρώνονται αυτή την εβδομάδα στη Γενεύη για να βρουν κοινό έδαφος σε μια παγκόσμια συμφωνία μείωσης της πλαστικής ρύπανσης, οι μεγάλες πολυεθνικές που βασίζονται στο πλαστικό για τις συσκευασίες, δείχνουν να έχουν μείνει πίσω από τους ίδιους τους στόχους που είχαν θέσει για τη χρήση ανακυκλωμένου υλικού, ενώ ορισμένες τους αναθεωρούν προς τα κάτω.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του BloombergNEF, που δημοσιεύθηκε στις 31 Ιουλίου, Coca-Cola και PepsiCo, οι δύο κολοσσοί της παγκόσμιας αγοράς αναψυκτικών, έχουν ήδη χαμηλώσει τον πήχη. Από τον στόχο του 50% ανακυκλωμένου πλαστικού στις συσκευασίες έως το 2030, η Coca-Cola πλέον περιορίζεται στο 35% μέχρι το 2035, ενώ η Pepsi βάζει ως οροφή το 40% για την ίδια χρονιά. Η PepsiCo αρνήθηκε να σχολιάσει, ενώ η Coca-Cola δεν απάντησε καν στα αιτήματα τοποθέτησης. Αντίστοιχες καθυστερήσεις παρατηρούνται και σε μεγάλες μάρκες τροφίμων, καλλυντικών και προϊόντων προσωπικής φροντίδας, οι οποίες δυσκολεύονται να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για το 2025.
Αιτία της υστέρησης, όπως επισημαίνει η αναλύτρια Kirti Vasta, είναι η έλλειψη επαρκούς ποιοτικού υλικού. Αν και τα πλαστικά απόβλητα δεν λείπουν, η συλλογή και κυρίως η διαλογή τους παραμένουν προβληματικές. Στις ΗΠΑ, η ίδια η βιομηχανία ποτών κατηγορείται ότι συνέβαλε σε αυτό, αντιτιθέμενη εδώ και χρόνια στους λεγόμενους “λογαριασμούς μπουκαλιών”, οι οποίοι θα ενίσχυαν την επιστροφή φιαλών από τους καταναλωτές.
Σημειώνεται πως το 2024, επενδύθηκαν 7,1 δισ. δολάρια σε νέες εγκαταστάσεις ανακύκλωσης και βιοπλαστικών, σύμφωνα με το BNEF. Η χημική ανακύκλωση δίνει ελπίδα, καθώς μπορεί να επεξεργαστεί ακόμη και δύσκολα υλικά όπως φελιζόλ ή καλαμάκια. Σήμερα η δυναμικότητα φτάνει τους 700.000 τόνους, με την Κίνα να ηγείται και τις ΗΠΑ να ακολουθούν. Η ExxonMobil επένδυσε 200 εκατ. δολάρια το 2023 για την ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας στις ΗΠΑ. Ωστόσο, οι ανακοινώσεις νέων έργων δείχνουν σημάδια κάμψης, γεγονός που ενδέχεται να υπονομεύσει τις φιλοδοξίες.
Την ίδια ώρα, οι διεθνείς συνομιλίες παραμένουν σε αδιέξοδο, καθώς χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Ρωσία μπλόκαραν κάθε περιορισμό στην παραγωγή, επιμένοντας ότι το βάρος πρέπει να δοθεί αποκλειστικά στη συλλογή και ανακύκλωση. Οι επικριτές, ωστόσο, αντιτείνουν ότι έτσι αποσιωπάται η βασική ανάγκη: η μείωση παραγωγής νέου πλαστικού. Ελλείψει παγκόσμιας συνθήκης, η δράση μεταφέρεται σε εθνικό επίπεδο. Η Κίνα δημιούργησε κρατική εταιρεία για την ανακύκλωση πόρων, ο Καναδάς προχωρά σε υποχρεωτικές αναφορές εταιρειών μέσω εθνικού μητρώου, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο επιβάλλει αυξημένη οικονομική συμβολή των επιχειρήσεων για το κόστος ανακύκλωσης των συσκευασιών τους.
