Στην εσπερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού με θέμα: «Φέρουσα Ικανότητα και σχεδιασμός του χώρου», παραβρέθηκε ο Υπουργός Αναπληρωτής Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννης Τσιρώνης απευθύνοντας χαιρετισμό.
Όπως επεσήμανε ο κ. Τσιρώνης «Η φέρουσα ικανότητα δεν είναι μία νέα ιδέα. Ανάγεται στις ίδιες τις απαρχές του καπιταλισμού: Πόσοι κτίστες, πόσους τσαγκάρηδες, πόσους μαραγκούς μπορεί να θρέψει μία κοινωνία;
Έτσι από πολύ νωρίς κατά τον μεσαίωνα, δημιουργούνται οι συντεχνίες, που καθορίζουν αποφασιστικά το πόσοι και ποιοι μπορούν να ασκούν κάποιο επάγγελμα.
Αλλά και στην σύγχρονη κοινωνία έχουμε δεκάδες παραδείγματα, όπως η υποχρεωτική απόσταση μεταξύ φαρμακείων, που μάλιστα δέχονται αμφισβήτηση από τις οικονομικές λογικές του laissez faire.
Ωστόσο, σε όλη αυτή την μακραίωνη ιστορία, εύκολα διαπιστώνουμε, ότι η φέρουσα ικανότητα αφορά στενά τα οικονομικά μεγέθη μίας αγοράς: Είτε μιλάμε για φαρμακεία, είτε για ταξιτζήδες, είτε για πορτοκάλια που θάβονται για να εξασφαλιστεί μία εγγυημένη τιμή, είτε πιο πρόσφατα για την Κοινή Αγροτική Πολιτική και τις ποσοστώσεις, το μοναδικό κριτήριο είναι η εξασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας κάποιας δραστηριότητας».
Ο κ. Τσιρώνης σημείωσε στη συνέχεια ότι το μείζον ερώτημα που προκύπτει είναι «αν πρέπει να παρέμβουμε άμεσα και δραστικά στην διαχείριση της περιβαλλοντικής φέρουσας ικανότητας, είτε αναφερόμαστε σε εκμετάλλευση φυσικών πόρων, είτε στην εκμετάλλευση του χώρου. Και ενώ στην συνείδηση των πολιτών τα οικονομικά ζητήματα είναι απτά, στα ζητήματα του περιβάλλοντος εξακολουθεί να καλλιεργείται η αυταπάτη, ότι οι φυσικοί πόροι και ο χώρος είναι διαθέσιμοι χωρίς όριο».
Ο Υπ. Αν. ΠΑΠΕΝ ξεκαθάρισε ότι «αυτή είναι μία μεγάλη αυταπάτη και δυστυχώς για πολλούς, όλες οι νομολογίες για αειφορική ανάπτυξη και σοβαρή εκτίμηση της φέρουσας ικανότητας, εκλαμβάνονται ως τροχοπέδη, ή ακόμα και αντικείμενο άσκησης πελατειακής πολιτικής.
Απαντώντας στο αν μπορεί η φέρουσα ικανότητα του περιβάλλοντος να αφεθεί στην αυτορρύθμιση, ο κ. Τσιρώνης δήλωσε πως όχι και το δικαιολόγησε ως εξής:
«Πρώτον, οι επιπτώσεις είναι κατά κανόνα ετεροχρονισμένες ακόμα και για δεκαετίες, όπως στην περίπτωση της αντοχής του Θεσσαλικού υδροφορέα στην βαμβακοκαλλιέργεια.
Δεύτερον, οι επιπτώσεις είναι αποθετικές σε πολίτες και δραστηριότητες άσχετες με το αίτιο που τις προκαλεί. Το Mall του Αγίου Δημητρίου προκαλεί καθημερινά απίστευτο κυκλοφοριακό πρόβλημα, αλλά αυτό δεν αποτυπώνεται στους ισολογισμούς του».
Κλείνοντας ο υπουργός σημείωσε ότι «το βέβαιον είναι, ότι η συγκεκριμενοποίηση της φέρουσας ικανότητας θα δυσαρεστήσει πολλούς. Κυρίως όσους είχαν εθιστεί στην οικονομία της αρπαχτής, αλλά και το πελατειακό κράτος. Τα οφέλη για την οικονομία όμως θα είναι πολλαπλά».
