Υπό τους ήχους παραδοσιακής λύρας και πληθώρας γευστικών εδεσμάτων ολοκληρώθηκε την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016 η 8η Γιορτή Φιστικιού στην Αίγινα. Για ακόμη μία χρονιά το νησί «βούλιαξε» από επισκέπτες αφού η πληρότητα στα καταλύματα της πόλης άγγιξε σχεδόν το 95%.
Οι επισκέπτες της τελευταίας στιγμής, που δεν είχαν φροντίσει από πριν για τη διαμονή τους κατευθύνθηκαν προς την Αγία Μαρίνα, όπου υπήρχε μεγαλύτερη διαθεσιμότητα σε καταλύματα. Φυσικά, δεν έλειψαν και εκείνοι που επέλεξαν την Αίγινα για μονοήμερη εκδρομή την Κυριακή προκειμένου να προλάβουν να περιηγηθούν στα περίπτερα του φεστιβάλ αλλά και να επισκεφτούν τις δύο εικαστικές εκθέσεις που ήταν ανοιχτές για το κοινό στο νησί για τον Γιάννη Μόραλη.
Επίσης, δεν θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα τα δεκάδες εντυπωσιακά ιστιοπλοϊκά σκάφη, τα οποία ήταν αγκυροβολημένα ανοικτά του λιμανιού.
Περίπου 40 περίπτερα ήταν τοποθετημένα κατά μήκος της προβλήτας του λιμανιού στην Αίγινα, στα οποία τοπικοί παραγωγοί πωλούσαν τα προϊόντα τους. Με έμφαση στο φιστίκι – από τους ξηρούς καρπούς μέχρι τα γλυκά του κουταλιού, τα παραδοσιακά σιροπιαστά και τα λικέρ- ο επισκέπτης μπορούσε ακόμη να αγοράσει διάφορα κεραμικά είδη, διακοσμητικά σπιτιού, κοσμήματα και προϊόντα περιποίησης προσώπου, σώματος και μαλλιών, όλα με βάση το φιστίκι.
Τους 800 τόνους μπορεί να φτάσει ετησίως η παραγωγή φιστικιού στην Αίγινα αν οι κλιματικές συνθήκες είναι καλές, σύμφωνα με τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Φιστικοπαραγωγών του νησιού. Την ίδια στιγμή, η παγκόσμια παραγωγή φιστικιού Αιγίνης ανέρχεται σε περίπου 380.000 τόνους, εκ των οποίων το Ιράν παράγει 190.000 τόνους, οι ΗΠΑ 95.000 και η Τουρκία 90.000 τόνους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ζήτηση για το φιστίκι Αιγίνης είναι πολύ μεγάλη παρά την οικονομική κρίση στη χώρα μας. Επίσης, δεν περιορίζεται εντός των ελληνικών συνόρων, αλλά αρκετές χώρες από την Ευρώπη όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Αγγλία εισάγουν ποσότητες από την Ελλάδα.
Η φιστικιά στην Αίγινα…
Υπό αμφισβήτηση βρίσκεται το γεγονός για το εάν υπήρχαν στις αρχές του 19ου αιώνα φιστικιές στην Αίγινα. Υπάρχουν μόνο προφορικές μαρτυρίες, ότι φιστικιές είχαν εισαχθεί από τη Συρία, την Περσία και τη Χίο. Ο Αυστριακός βοτανικός v. Heldreich που επισκέφθηκε το νησί έξι φορές μεταξύ του 1848 και 1887, δεν παρατήρησε καλλιέργεια φιστικιάς. Τελευταία από έγγραφα κατατεθειμένα στα ιστορικά αρχεία της Αίγινας βρέθηκε ότι είναι πιθανόν να υπήρχαν μεμονωμένα δένδρα φιστικιάς στο νησί πριν από το 1896.
Το πρώτο οργανωμένο εμπορικό δενδροκομείο φιστικιάς στην Αίγινα εγκαταστάθηκε από τον Νικόλαο Περόγλου το 1896. Ο Περόγλου αντιλήφθηκε ότι η καλλιέργεια της φιστικιάς ήταν συμφέρουσα γιατί το δένδρο είχε λίγες απαιτήσεις και το φιστίκι υψηλή τιμή. Προσπάθησε λοιπόν να διαδώσει τη φιστικιά στην Αίγινα αλλά και στην Ελλάδα γενικά. Ο κόσμος άκουσε τις συμβουλές του. Φιστικιές φυτεύτηκαν γύρω από τα σπίτια, σε κήπους και σε χωράφια.
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου η καλλιέργεια της φιστικιάς επεκτάθηκε στο νησί και αντικατέστησε το αμπέλι που ήταν η κύρια καλλιέργεια μέχρι τότε. Δημιουργήθηκαν φυτώρια για να καλύψουν τις ανάγκες. Η Αίγινα έγινε η κύρια περιοχή παραγωγής φιστικιού στην Ελλάδα και το φιστίκι πήρε την ονομασία «αιγινίτικο φιστίκι» ή «φιστίκι Αιγίνης».
Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η καλλιέργεια της φιστικιάς επεκτάθηκε ακόμα περισσότερο στην Αίγινα όπως και στην υπόλοιπη χώρα. Το 1996 η ονομασία «φιστίκι Αιγίνης» καταχωρήθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ).
